Je zou zeggen dat berichtgeving over roeien in de maanden december, januari en februari enigszins stil zou vallen. Een spreekwoordelijke winterslaap; het dichtvriezen van de roeimedia, die in de lente, wanneer de tulpen de grond uitschieten en het water weer is ontdooid, pas ontwaken. Net op tijd voor de eerste voorjaarsklassiekers. De Winterwedstrijden, de Heineken Roeivierkamp en de Head of the River Amstel. Niks is echter minder waar.
Lees verder
Het water van de Malaya Neva kabbelt rustig voort. Het is een graad of dertien, windstil en het zonnetje schijnt. Ideaal weer om te roeien. Maar de roeiverenigingen in Sint Petersburg zijn weinig uitnodigend. Het terrein voor de botenloodsen van Dynamo, de vervallen roeivereniging in het zuiden van het Krestovskiy-eiland, bestaat uit verweerde betonplaten. Er zitten gaten in het beton en de moerassige ondergrond waar de havenstad op gebouwd is blijkt weinig stabiel. Her en der zijn de platen scheefgezakt. Ook het houten vlonder is niet wat het ooit geweest moet zijn. Diverse planken ontbreken, en het is maar de vraag of de gang naar het water zonder kleerscheuren afgelegd kan worden. Nee, de nobele roeisport is in Rusland vergane glorie. En er moet nog veel gebeuren wil dat veranderen.
Lees verderDat roeien goed voor je gezondheid is mag geen geheim zijn. Je krijgt er flinke spierballen, een laag vetpercentage en een goede conditie van, om nog maar te zwijgen van de gezonde blos op de wangen bij de meesten – een flink aantal lichte roeiers uitgezonderd. Daar kunnen eeltige handen en de zeker bij mannen weinig flatteuze contouren van een pakje op de zongebrande huid niet tegenop. Er lopen, met andere woorden, in de (internationale) roeiwereld heel wat aantrekkelijke heren en dames rond. Die informatie is ook in de wereld van NLroei geen nieuw gegeven. Al jaren hebben we in het fotoboek twee aparte categorieën voor ‘ babes ‘ en ‘ hunks ‘ uit de roeisport. Om als roeier of roeister in deze heilige fotoboeken terecht te komen is natuurlijk een hele eer en daarom is het misschien ook wel jammer dat er wat sleet zit in de gelederen der aantrekkelijken.
Lees verder
De Holland Acht. Het is een naam die past bij een achttal roeiers dat furore maakt op wereldkampioenschappen en Olympische Spelen. Een geuzennaam die oorspronkelijk werd bedacht om tegenwicht te bieden aan de fameuze Deutschland Achter . Een naam, met andere woorden, die niet aan elke willekeurige ploeg te koppelen is. In mijn ogen is de naam zelfs een klein beetje heilig. Je moet heel wat betekenen wil je in de Holland Acht terecht komen en die naam mogen voeren. Je ergometerscore moet toch minimaal onder de zes plat zitten, je moet weten hoe een wereldkampioenschap er vanaf de atletenkant uitziet en, misschien het belangrijkst, men moet een klein beetje bang van je zijn. De naam ‘Holland Acht’ boezemt ontzag in. Niet alleen in de nationale roeiwereld, maar ook buiten onze landsgrenzen. Want ook daar weten ze: een Nederlandse mannenacht kan verdomd hard varen op een goede dag.
Lees verderDe wereldroeibond is een bijzonder orgaan. Het is een instantie die barst van de ideeën, vernieuwingen, verbeteringen en aanpassingen. Soms leidt dat tot goede beslissingen, maar het is niet altijd koek en ei. Er rolt wel eens een plan uit dat bij veel mensen vraagtekens oproept. Ook tijdens dit wereldkampioenschap is het raak. Onderwerp van menig gesprek is namelijk de bijzondere indeling van de wedstrijden. De finale van de mannen acht, volgens velen dé wedstrijd van het toernooi, wordt namelijk op donderdag al verroeid. Samen met de lichte twee-zonder, de vrouwen twee-zonder en de vrouwen dubbelvier. Die nieuwe indeling is volgens velen onbegrijpelijk. Een mannen acht hoort toch aan het einde van het toernooi? Niet halverwege? Ook de televisiebonzen zijn er naar verluidt niet blij mee. Doordeweeks is er vaak minder aandacht mogelijk voor sport. De finale van de mannen acht live uitzenden op donderdag om 13:09 zit er niet voor iedereen in. Zeg maar gerust voor vrijwel niemand.
Lees verder
Soms, heel soms vind je een pareltje op je pad. Dan krijg je een spontaan emailtje van een onbekend iemand met een vraag uit duizenden. In dit geval gaat het om Jan Koen van Gorkom, roeier van de bescheiden Uithoornse roeivereniging Michiel de Ruyter en in een ver verleden juniorencoach. Of NLroei niet geïnteresseerd was in oud fotomateriaal. Welk materiaal? Van het Junioren WK in 1977. Geen zwart-wit foto’s, zoals meestal het geval was in die tijd, maar schitterende kleurenfoto’s van de toen nog als FISA Men’s Junior Championships aangeduide wedstrijden . Foto’s van de omgeving van het Finse Tampere, waar het toernooi werd gehouden. Van jonge roeiers in oranje t-shirts en korte witte broeken. Van houten boten en dito riemen. Van de wedstrijden zelf. En van roeiers die toen nog hoopten op een internationale carrière en pas veel later echt furore zouden maken. Mark Emke , bijvoorbeeld, en de latere lichte topskiffeur Frans Göbel . Een unieke blik in het verleden.
Lees verderHet is weer goed toeven aan de oevers van de Thames in Henley. Er zijn veel Nederlandse ploegen neergestroken in dit normaal zo slaperige dorpje ten westen van Londen, en nu het toernooi ruim twee dagen onderweg is wordt het kaf langzaam van het koren gescheiden. De Nederlandse ploegen weren zichzelf kranig, maar temidden van het internationale roeigeweld dat bij vlagen op de wateren van Henley losbarst is het niet altijd eenvoudig om door te stoten naar de volgende ronde. Zeker de evenementen met veel inschrijvingen – zoals de Temple Challenge Cup – maken het de Nederlandse afvaardiging moeilijk. Maar niet getreurd: uitschakeling betekent niet het einde van de wereld. Met een glaasje Pimm’s in de hand kan je nog prima genieten van hét sociale roei-evenement van het jaar.
Lees verder
Als er iets in één zin genoemd wordt met de Martini Regatta is het wel het weer. Het maakt niet gek veel uit wanneer de wedstrijd wordt georganiseerd – begin april of half juni – maar vrijwel altijd draaien de windmolens langs de roeibaan in Harkstede volle toeren en valt het water met bakken uit de hemel. Wie herinnert zich niet de memorabele Nederlandse kampioenschappen in 2005 , toen de organisatie op zaterdag hals over kop besloot time trials te houden om de eerlijkheid te kunnen garanderen? Zes jaar later is het niet anders. Kamprechters die met hun motorbootjes moeten assisteren om de startprocedure – letterlijk – in goede banen te leiden, huilende meisjes die niet weten hoe ze hun bootje heelhuids over de golven moeten krijgen en vlothonden wiens platform meer een surfplank lijkt dan een stabiel houten vlonder. En ondertussen malen de windmolens maar door.
Lees verderDe ZRB op de Watersportbaan in Tilburg is van alle roei-evenementen wel het meest polariserend. De een gruwelt bij het idee van een vierploegenbaan, van de vaak chaotische organisatie en de plezierbootjes die te pas en te onpas de wedstrijdbaan opvaren. Een ander ziet er juist wel weer de humor van in en prijst het knusse karakter, het kamperen langs het oproeigebied en de lekkere hamburgers bij TOR. Maar iedereen is het er over eens: de wedstrijden van de Zuidelijke Roeibond zijn een vreemde 2k-eend in de bijt der kortebaanwedstrijden. Hoe zal het dan gaan als er vanaf volgend jaar een spiksplinternieuwe roeibaan ligt vlakbij Rotterdam? Wordt de ZRB dan geslachtofferd? Of blijft de exotische roeibaan, met safaripark ‘de Beekse Bergen’ op een welgemikte steenworp afstand, behouden voor de toekomstige roeigeneraties?
Lees verderHet is inmiddels maandagavond, en het roeifeest dat zich Henley Royal Regatta laat noemen is weer achter de rug. Wat overblijft is slechts de herinnering en wat materiële aandenkens. Een verfrommeld roze pak op de bank, een zestal overhemden in de wasmand en een kwartetspel aan kleurrijke badges die in Nederland niks zeggen maar over de grote plas toegang verschaffen tot de leukere gedeeltes van Henley. In mijn tas vind ik ook nog een berg met programmaboekjes. Leuk voor later; zeker met het oog op het feit dat de Engelsen nogal wat moeite hebben met de exotische namen die op de wedstrijd voorbij komen. Niet voor niets kwamen de commentatoren van Regatta Radio op zondag nog even polsen hoe sommige jongens van Nerois nu eigenlijk heetten.
Lees verder
