Tag: Columns

Bert Cocu

Column | Roeiliteratuur

michiel

Echte roeiromans of -novelles zijn er maar weinig. ‘Over het water’ is natuurlijk een klassieker die in ieders kast thuis te vinden is, maar verder komt het in de roeiliteratuur vooral neer op verslagen van oceaantochten , sportieve familievêtes en hoogtepuntjes in de Nederlandse roeihistorie . Dat alles neemt echter niet weg dat roeien op onverwachte plekken toch een aanzienlijke rol speelt. Zo speelt de openingsscène van Peter Buwalda’s ‘Bonita Avenue’ zich af bij de Varsity van 1995. De fictieve rector magnificus Siem Sigerius die correct gekleed klaarstaat om het Amsterdam Rijnkanaal in te springen en de roeiers van Euros te feliciteren. Logisch? Niet bepaald . Maar amusant natuurlijk wel.

Lees verder

Column | De stoelendans

michiel

Het is nagenoeg een maand geleden dat de Olympische Spelen werden verroeid. De magere medaille-oogst voor de Nederlandse equipe is inmiddels geen nieuws meer, maar de vraag is natuurlijk wel hoe het nu verder moet. Wie blijft, wie gaat, wat zijn de plannen? De roeibond hult zich vooralsnog in nevelen: de komende tijd zal er nog uitgebreid geëvalueerd gaan worden, ronde tafelgesprekken op het hoogste niveau om te kijken wat er moet gebeuren. Maar de tijd dringt: 2013 staat alweer aan de deur te rammelen en in maart is de eerste wereldbekerwedstrijd.

Lees verder

Column | De rekening

redactie

Het is inmiddels zeven augustus. De boten liggen ingepakt en wel op de botenwagens bij Eton Dorney, de boeien zijn opnieuw over de baan gelegd en de kanoërs en kajakers zijn inmiddels heer en meester over het meer waar een aantal dagen terug nog roeitriomfen werden gevierd. Geen Andrew Triggs Hodge, Diederik Simon of Ekaterina Karsten, maar Tim Brabants, Adam van Koeverden en Josefa Idem zijn nu de helden van de dag. Het olympische roeitoernooi zit er definitief op. Over vier jaar kijken we nog een keer hoe goed iedereen was. Maar tot die tijd maken we eerst even de rekening op.

Lees verder

London Calling | In de ban van de vlam

redactie

De kranten staan er in Engeland vol mee: wie gaat op 27 juli de olympische vlam ontsteken in het olympisch stadion? Welke Britse held of heldin krijgt de eer om ten overstaan van duizenden flitsende fototoestellen en zoemende camera’s het olympich vuur letterlijk aan te wakkeren? Wordt het de favoriet van de bookies en van de internationale roeiwereld, Sir Steven Redgrave? Of mag voetballer David Beckham de toorts ter hand nemen, als dank voor zijn bijdrage aan het binnenslepen van de Spelen? Of wordt het misschien Prins William, als verlaat huwelijkscadeau?

Lees verder

London Calling | Van A naar B

michiel

Nog een vijftal weken en de Olympische Spelen staan voor de deur. Vijf weken waarin de atleten de laatste puntjes op de ‘i’ kunnen zetten. Vijf weken om een grandioos plan te bedenken om die gouden medaille in de wacht te slepen. Maar ook vijf weken voordat de hekken opengaan en Londen zich als gastheer moet tonen. De afgelopen zeven jaar is naar dit moment toegeleefd. Vanaf het moment dat op 6 juli 2005 het hoge woord er uit was is de stad langzaam maar zeker geëvolueerd van metropool tot olympische hoofdstad. Reden genoeg voor NLroei om vanuit de Engelse hoofdstad in een serie columns verslag te doen van de laatste fase van de voorbereiding.

Lees verder

Column | Toeval

michiel

Als hoofdredacteur van NLroei ben ik altijd op zoek naar nieuws. Ik struin het internet af om te kijken of er iets in de (inter)nationale roeiwereld aan de hand is (wat bijna elke dag het geval is), blader door diverse persberichten, en krijg geregeld telefoontjes of mailtjes over bijzondere dingen. Maar soms kom je door een toevallige samenloop van omstandigheden op een bijzonder verhaal. Soms stap je in een taxi in Belgrado en blijkt dat je chauffeur een uitgeprocedeerde asielzoeker is die jarenlang in Rotterdam, Amsterdam en Zevenaar heeft gewerkt en die een goed mondje Nederlands praat. Toevallig.

Lees verder
Katie Steenman

Column | Leeftijd is geen issue

michiel

Diederik Simon gaat na Londen stoppen met roeien. Dat heeft de oude meester opgebiecht aan NUsport. Het besluit om, op 42-jarige leeftijd, na de Olympische Spelen van Londen de riem aan de wilgen te hangen komt niet helemaal als een verrassing. Simon is een van de oudste roeiers in de internationale gemeenschap der professionele peddelaars. Geen wonder dus dat hij er mee stopt. Al houdt hij zelf nog een slag om de arm. “Zeer waarschijnlijk is Londen mijn laatste optreden. Al denk ik wel dat ik nog een aantal jaar mee zou kunnen.”

Lees verder

Column | Nostalgie

michiel

Roeiers leven bij nostalgie. Ze zweren bij de tijden van weleer. Toen de boten van hout en de mannen van staal waren. Botentransport geschiedde niet per vrachtwagen, maar per trekschuit. Ergometers zonken omdat ze van lood en oud ijzer gemaakt waren, en als er dan op een roeimachine werd geracet dan tenminste nog over een afstand van 2.500 meter in plaats van 2.000. Vroeger, toen al dat getrain nog helemaal niet zo nodig was. Toen je als ‘amateur’ en verstokt roker prima olympisch roeikampioen kon worden. Vroeger, toen de Bosbaan tenminste nog een tribune had en nog niet zo ongezellig breed was als hij nu is.

Lees verder

Column | Wereldrecord

michiel

Er moet me iets van het hart: ik heb ooit een wereldrecord getrapt. Jammer genoeg is het nooit erkend door de officiële instanties. We schrijven de Ergohead, het jaar is 2003. Bij gebrek aan voldoende fitte roeiers doen twee eerstejaars zevens mee in plaats van twee achten. Als we ruim over de helft van de wedstrijd zijn valt het systeem plotseling uit. De kamprechters en de coaches besluiten samen om de ploegen weer van nul af aan te laten beginnen. Dat is goed voor onze mentale weerbaarheid, zo luidt het argument.

Lees verder
Michiel Jonkman

Column | Gorilla’s in de mist

michiel

Het is koud. Een kou die in je botten gaat zitten als je te lang stil staat. In de mistige lucht hangen ontelbare, nagenoeg bevroren waterdruppeltjes en op het oppervlak van de Bosbaan ligt nog net geen laagje ijs. Vanaf de loodsen is de witte brug bij de 1.500 meter nauwelijks te zien, laat staan wat zich op het water afspeelt. In zekere zin is dat ook niet erg: de Bosbaan ligt er vandaag wat verlaten bij.

Lees verder