Katie Steenman

Het langzaamste kindje van de klas

Was gisteren nog de dag van Nederland, dan was het vandaag het tegenovergestelde. Vier boten van de nationale equipe kwamen in actie, maar alle vier kwamen ze achter het veld aan gestrompeld. Toegegeven, de vrouwen vier-zonder deed in de baanindelingswedstrijd met Australië een wedstrijdje om wie het rustigst kon ED’en. Weinig representatief. Maar Marie-Anne Frenken kwam in haar halve finale van de lichte vrouwen skiff niet verder dan plek vijf, en moet tijdens haar eerste wereldkampioenschap genoegen nemen met de B-finale. Ook de lichte mannen twee-zonder moest in de finale genoegen nemen met de voorlaatste plek . De Holland Acht had veel goed kunnen maken, maar de prioriteitsboot in het zware roeien was geen schim van de dominante en agressieve ploeg die de afgelopen dagen op het meer van Bled rondvoer. De Holland Acht eindigde, tot teleurstelling van het oranje publiek, technisch directeur van NOC*NSF Maurits Hendriks en afgevaardigden van hoofdsponsor Aegon, ver achter aartsvijand Duitsland dat zijn wereldtitel prolongeerde.

Lees verder
Katie Steenman

Applaus voor de eerste tickets

In de halve finale van de mannen acht deden de Nederlanders wat ze moesten doen: kwalificatie afdwingen. De ploeg van coaches Dave McGowan en Antonio Maurogiovanni werd op kleine afstand tweede achter regerend wereldkampioen Duitsland, vlak voor de sterk opkomende Poolse boot. Met de finaleplaats heeft de Holland Acht als eerste Nederlandse ploeg tickets voor de Olympische Spelen bemachtigd. “Dat is wel lekker ja”, zei Olivier Siegelaar, om daar gekscherend aan toe te voegen dat hij het ook niet erg vond om ‘een extra wedstrijdje te varen’. Daarmee doelde de oud-junior op het olympisch kwalificatietoernooi waar hij in 2008 zijn eerste deelname afdwong. Dat hoeft nu gelukkig niet meer. De Holland Acht kan het olympische ticket van het lijstje afvinken en nu volledig focussen op de medailles. “En we gaan voor het verrassingseffect”, lichtte Roel Braas een tipje van de sluier op.

Lees verder
Katie Steenman

Rampseizoen compleet voor lichte vier

De dit seizoen toch al zo geplaagde lichte vier-zonder kreeg vandaag een extra teleurstelling te verwerken. In de herkansing eindigde het kwartet als derde, achter Polen en Duitsland. Alleen de eerste twee landen gingen in de herkansing door naar de halve finale, en hoewel de Nederlandse ploeg ruim vijftienhonderd meter op plaats twee lag werd de vier-zonder in de laatste meters voorbij gestoken door de Poolse ploeg. Weer maximaal de C-finale, net als in Luzern. Weg olympisch ticket. Alleen de eerste elf landen kwalificeren zich namelijk voor Londen 2012, en de lichte vier kan nog maximaal dertiende worden. De ogen van de ploeg zijn nu gericht op het olympisch kwalificatietoernooi, volgend jaar van 20 tot 23 mei in het Zwitserse Luzern. “Ik weet nu even niet meer waarvoor ik het allemaal doe”, zei Vincent Muda na de race. “Opgeven doe ik niet. We moeten afmaken waarmee we begonnen zijn. De olympische droom is nog niet verloren.”

Lees verder

Vrouwenacht hard onderuit in voorwedstrijd

Het contrast met gisteren kon niet groter. Was er toen nog volop geklaag over de klotsende golven op het meer van Bled, nu was het ijzig stil. De vrouwenacht was murw geslagen, teleurgesteld over het resultaat van even tevoren. In de voorwedstrijd eindigde de ploeg van coach Susannah Chayes op een derde plaats. Ver verwijderd van winnaar Canada, die liefst vijf seconden sneller was, en ook Roemenië bleek een brug te ver. In de nabespreking gaf Chayes de ploeg de opdracht om na te denken over de achterliggende oorzaak, zodat de acht in de herkansing van woensdagochtend kan aantonen dat het slechte optreden slechts een incident was. “Ik denk dat we, toen we na vijfhonderd meter achter kwamen te liggen, te veel als individuen naar een oplossing zijn gaan zoeken”, zei Claudia Belderbos. “Er is nu nog geen man overboord. Ik heb er alle vertrouwen in dat we in de herkansing samen de boel kunnen oplossen.”

Lees verder

‘Echt goed roeien’, luidt het devies

Naarmate de ochtend vorderde kon je de klok erop gelijk zetten. Elke Nederlandse ploeg die na de race even aanlegde bij het erevlot om bidons op te halen had het over de deining. De eerste duizend meter was, met toevoeging van een aantal krachttermen, een klotsbak van jewelste. De stijle rotswanden rondom het meer van Bled houden de golven van de camera-, commentaar- en kamprechtersbootjes nauwelijks tegen. En omdat er om de zes minuten races stonden gepland moesten de bootjes hard terugvaren om op tijd te zijn voor de volgende wedstrijd. Gevolg: golfslag waar een gemiddeld zwemparadijs jaloers op kan zijn. Eerlijkheid gebiede te zeggen dat geen van de Nederlandse ploegen er echt lekker mee om kon gaan. Desalniettemin wisten drie boten zich direct voor de vervolgfase van het toernooi te plaatsen. De rest zal dat in de herkansing moeten afdwingen.

Lees verder
Bert Cocu

Boeiende finales op laatste dag WK onder 23

De vijf finaleplaatsen van de Nederlande SB-equipe kwamen en gingen zonder dat de roeiers en roeisters een hoofdrol voor zichzelf konden opeisen. De Nederlandse selectie kwam eigenlijk geen moment voor in de finales van zondag. Omdat de rood-wit-blauwe ploegen allen niet vooraan hadden gevaren tijdens hun halve finales kwamen ze stuk voor stuk in de lage banen terecht door een aangepaste indeling. Eén blik op het weer deed hen toen al beseffen hoe laat het was. Striemende regen en een noordwestenwind die schuin over de Bosbaan joeg, ten faveure van met name de hoge boeien. “Het was een beetje een kansloze missie”, vatte boegroeier Freek Robbers van de mannen dubbeltwee niet alleen zijn eigen gooi naar het podium, maar ook die van alle Nederlandse finalisten op zondag samen.

Lees verder
Bert Cocu

Hopen op de goden van de Bosbaan

Een jaar geleden beet de Nederlandse equipe op het WK onder 23 zich merendeels nog stuk op de halve finales. In Amsterdam gaat het gelukkig een stuk beter. Hoewel het toernooi voor een aantal ploegen eindigt in de B- of in een enkel geval de C-finale, overtuigde het gros van de roeiers in de halve eindstrijd. Dat geeft het Nederlandse roeipubliek genoeg om op de laatste wedstrijddag, zondag 24 juli, naar uit te kijken. Kunnen Annick Taselaar (BLW1x), Nicole Beukers (BW1x), de lichte dames dubbeltwee, de zware dubbeltwee en de acht het voorlopige succes van de twee bronzen medailles een vervolg geven? De goden van de Bosbaan zullen de Nederlanders in dat geval gunstig gezind moeten zijn.

Lees verder

Strijd om WK-plekken zorgt voor spektakel

Op de finishlijn kon het verschil eigenlijk niet groter zijn. Terwijl Niki van Sprang (Pampus) en Abe Wiersma (Willem III) schreeuwend van blijdschap over de finishlijn kwamen nadat ze de Nederlandse titel in de jongens 18 dubbeltwee wegkaapten voor de neus van Jort van Gennep en Conno Kuyt was er op de gezichten van de winnende Meisjes 18 dubbeltwee slechts een mager glimlachje waar te nemen. Natuurlijk, Ilse Paulis (Salland) en Kirsten Lanz (Zwolsche) deden wat er van ze verwacht werd, winnen. Maar dat het op meet zo close zou zijn met Roos de Jong (Het Spaarne) en Charlotte de Groot (Cornelis Tromp) had bijna niemand verwacht.

Lees verder

Schaduw over de titel

Normaal gesproken is de strijd in de acht het spektakelstuk van het Nederlandse kampioenschap voor grote nummers. Juist in dat veld hoopt het toegestroomde publiek op een roeishow van de nationale achten. Nagenietend van harde klappen, strak voorgeslagen ritmes en imponerend roeien kan men daarna met een tevreden gevoel naar huis. De zondag van de ARB kende echter niet zo’n slot. De Holland Acht zat het hele weekend op de ergometer in het olympisch trainingscentrum, en van de selectie van de vrouwenacht deden alleen de voorlopig buiten de boot vallende Femke Dekker, Wianka van Dorp en Olivia van Rooijen mee. Vanzelfsprekend won dit trio samen met Ellen Hogerwerf, Kirsten Wielaard, Jenny van Dobben de Bruijn, Nicole Beukers, Inge Janssen en stuurman Peter Wiersum de strijd om de titel afgetekend.

Lees verder
Jan-Willem van der Wal

Twee keer goud voor Ilse Paulis in München

Het gaat goed met het juniorenroeien in Nederland. Op de dit weekeinde in München verroeide Internationale DRV-Junioren-Regatta waren de Nederlandse junioren volop in de strijd om het eremetaal te bewonderen. Zo kon Salland-roeister Ilse Paulis weer twee medailles aan haar toch al indrukwekkende collectie toevoegen. De Nederlands skiffkampioene uit Gramsbergen zegevierde zaterdag, net als twee weken geleden , in de eenzitter. Na dit succes herhaalde ze op zondag deze prestatie, nu in de dubbeltwee met Kirsten Lanz van de Zwolsche. Naast de winst van Paulis en Lanz was er nog een bronzen medaille voor de jongens dubbelvier en roeiden alle uitgezonden Nederlanders een keer in een finale.

Lees verder