Categorie: Archief

De bronzen medaille van de lichte acht was niet de enige derde stek voor de Nederlandse équipe. De twee andere achten, de vrouwen en de zware mannen, wisten zichzelf in spannende races van dezelfde plaats op het erepodium te garanderen. De vrouwen waren daarbij ondanks hun minder overtuigende races begin deze week erg dicht bij zilver, de mannen moest hard vechten om de Poolse acht voor te blijven. Eric Niehe, voorzitter van de KNRB, stond bij het erevlot te glunderen toen de ploegen aanlegden en ook damescoach Susannah Chayes viel vol trots haar roeisters in de armen. De eindconclusie van het WK? Nederland doet niet alleen mee in de niet-Olympische bootklassen, maar ook in de koningsnummers van de edele roeisport.

Vol ongeloof keken de kenners van het roeien naar de borden met de openingstijden toen de rangschikking van de eerste 500 meter op het scherm verscheen. Een opening van 1:20.21, dat waren toch tijden die vrijwel alleen voorkwamen bij de zware mannen? Het veld dat richting de finish kwam denderen was echter de lichte acht, mannen van gemiddeld 72,5 kilogram en 1 meter 85 lang. Door het snelle weer kwam het wereldrecord van Duitsland uit 1994 (5:30.24) wel erg dichtbij. De Italianen, die de gehele wedstrijd aan de leiding gingen en uiteindelijk het goud wisten te winnen, lagen halverwege zelfs op een virtuele eindtijd van 5:26. De Nederlandse acht, nog de snelste in Luzern, lag lang op koers voor de zilveren medaille, maar moest in de laatste 500 meter de Amerikanen langszij laten. Ondanks aandringen van zowel Japan (vierde) als Frankrijk (vijfde) hielden de Nederlandse mannen een podiumplek vast, dezelfde positie als vorig jaar.

Het zat er na de exhibition race al dik in, dat de vrouwen vier-zonder de gouden medaille zou gaan veroveren op de eerste finaledag van het WK roeien in Poznan. Eindsprinten was toen volgens slagvrouwe Femke Dekker nog niet nodig om de Amerikaanse vier, de ‘grote’ concurrenten, af te slaan. Ook vandaag was een eindsprint niet nodig. Soeverein voer de Nederlandse formatie, met aan boord naast Femke Dekker ook Nienke Kingma, Carline Bouw en Chantal Achterberg, naar de eerste plek in het niet-Olympische nummer. “De eerste duizend meter lagen we er nog een beetje in”, zei Dekker terwijl de boot wachtte om aan te kunnen leggen aan het erevlot, “maar toen was het even ‘nu gewoon laten zien’ en schoven we er duidelijk voor.” De Amerikaanse vier werd tweede, de Canadezen werden – ook tot verrassing van de Britse FISA-commentator Greg Searle – derde. Onder toeziend oog van Eric Niehe, de in kleurig oranje scarf getooide voorzitter van de KNRB, bleef Dekker echter nuchter onder het succes. “Morgen [de finale van de vrouwen acht, red.] is er ook nog.”

Dat het Malta-meer in Poznan, waar de wereldkampioenschappen roeien op het moment worden gehouden, een speelbal kan zijn van de wind weten de Nederlandse roeiers maar al te goed. In 2004, toen de FISA de Poolse stad ook aandeed met een groot senioren-evenement (de eerste wereldbeker van het seizoen) ervoeren coryfeeën als Michiel Bartman en de gouden lichte damesdubbel van der Kolk en van Eupen al hoe erg het kan spoken. Het meer ligt idyllisch aan de rand van de stad, vlakbij het grote nationale park Wielkopolski. Op een mooie dag is het er schitterend toeven. Op een dag dat het hard waait wat minder; dan spatten de schuimkoppen tegen de boordranden op en is het voor de wat meer onervaren roeiers meer ploeteren dan roeien.