Het gaat goed met het Nederlandse roeien. WK-medailles worden aaneengeregen. Dat is echt een groot verschil met vroeger toen dat op mondiale kampioenschappen meer incidenteel was. De roeiers en roeisters deden het dus prima. En zij werden daarbij begeleid door goede coaches, fysiologen en andere deskundigen.
Maar de laatste tijd lees ik helaas ook over begeleiders die vertrekken. Sinds de Olympische Spelen van Parijs gaat het om liefst acht stafleden. In twee jaar tijd verdween dus een hoop kennis en ervaring. En dat is jammer, want de medaillekansen kunnen erdoor afnemen.
De meest markante coach die stopte is Diederik Simon, eerst toproeier met olympisch goud en recent benoemd tot roeicoach van het jaar. De roeibond zal vast gaan nadenken over hoe je goede coaches beter kunt vasthouden. Meer salaris, een andere structuur en meer ondersteuning?
En ga eerst als bondsbestuur ook goede gesprekken voeren met de vertrekkers. Want wat is de echte reden achter een ontslagbrief? Ik vind dat echt van belang daar veel moeite in te steken. En betrek bij de gesprekken ook mensen die meer onafhankelijk zijn en dus geen bestuursfunctie bekleden.
Hopelijk gaan die gesprekken wat opleveren, want ik zie graag ook de komende jaren dat de roeisters en roeiers optimaal worden begeleid. Dat verdienen zij. En hopelijk blijven de resultaten goed, zeker met de WK op de Bosbaan in het vooruitzicht.
