De geur in de botenloods aan de Bosbaan trekt Theis Hagemeister weer helemaal terug naar het begin van zijn roeicarrière. Daar heeft hij destijds veel tijd doorgebracht. “Door die lucht verwacht ik weer de herinneringen aan de goede sfeer van toen”, vertelt hij. Voor de roeier van de Duitse acht, waarmee hij deze zomer EK-zilver pakte, wordt de WK daardoor veel meer dan een gewone uitwedstrijd. “Het voelt een beetje als thuis.”
Het seizoen verliep voor der Deutschland Achter enigszins moeizaam, totdat er tijdens de trainingen iets veranderde en de Duitse acht bij de EK een sterke race liet zien. De eerste 1000 meter ging als een trein, tot Roemenië er in de laatste 500 meter net voorbij glipte. “Er was opluchting dat we eindelijk een medaille pakten, maar ook een gevoel van net niet,” blikt Hagemeister terug. In de derde 500 meter valt er nog wat te winnen. “Dat is waar we nu hard op trainen, omdat andere ploegen daar juist van ons weg varen”. Tijdens de WK gaat de ploeg daarom vol overgave het water op, vertelt Hagemeister. “Iedereen werkt voor zichzelf én voor de ploeg, er is veel vertrouwen.”
Naar Duitsland
Hagemeisters band met Nederland gaat verder dan alleen de geur van de Bosbaan. Hij groeide op in Beieren en verhuisde later naar de buurt van München, waar hij ook met roeien begon. Als junior kon hij dankzij een dubbel paspoort voor Nederland bij de Coupe de la Jeunesse starten door telkens heen en weer te reizen tussen beide landen en pakte hij zelfs brons bij de WK-U23 in de Nederlandse acht.
Nederland leerde hem veel, zegt hij. “De deuren voelen nog steeds helemaal open en ik heb leuke vrienden uit die tijd.” Dat hij toch de overstap maakte, kwam vooral door zijn studie in Duitsland en de financiële ondersteuning die hij daar kreeg.
(tekst loopt door onder de crowdfunding-oproep)
Klik hier en doe mee aan de NLroei-crowdfunding, vink aan dat we jouw naam mogen vermelden en maak automatisch kans op een monumentaal boek: Legacy, editie roeien. Alvast bedankt!
Tijdens de coronaperiode roeide hij mee met de ploeg in Dortmund, waar hij via de bondscoach een status kreeg en werd gesteund door de Duitse roeibond. Een makkelijke tijd was het niet per se. “Er waren weinig wedstrijden en geen concrete doelen. Dat maakt het soms zwaar, maar ik was gewend om door te blijven trainen.”
Toen de olympische ploeg na Tokio stopte, rook hij zijn kans. “Het voelde nu als een mogelijkheid om daar binnen te komen. Je vergelijkt jezelf met mensen die beter zijn en daar kun je juist aan optrekken.”
Thuiskomen
Dat Nederlandse verleden maakt de WK bij de Bosbaan extra speciaal, ook omdat de bondscoach van de Duitse ploeg een Nederlander is: Mark Emke. Hagemeister verwacht dan ook support en een leuke sfeer langs de kant: zijn verloofde en zijn vrienden zullen aanwezig zijn. Hij heeft zelfs met zijn Duitse buren overlegd, zodat zij kunnen komen kijken. In zijn Nederlandse jaren logeerde hij vaak bij gastvrije roeigezinnen, onder wie de families Florijn, Van Doorn en Rienks. “Het was altijd een warm welkom.”
Voor de Nederlandse ploeg zelf wordt de WK ook speciaal, zegt Hagemeister. “Je voelt dat het oranje team er superveel zin in heeft. Zij trainen daar en kunnen in theorie thuis slapen.” Of dat een moeilijkheidsfactor is? Nee, vertelt Hagemeister. “De Hollandse acht zal willen winnen en niet verslagen worden.”
Volgens Hagemeister heeft zijn eigen ploeg niks te verliezen en gaat de wedstrijd voor de volle honderd procent in. “We worden beter en beter.” Met drie races in minder dan 24 uur en maar één rustdag draait alles om een scherpe voorbereiding. “We hebben nagedacht over wat handig is wat betreft voeding en qua trainingsschema verandert er weinig. Het is vooral dat je qua mindset weet wat eraan komt.”
Dromen
Naast de acht werd Hagemeister dit seizoen ook Duits kampioen in de twee-zonder, maar zijn hart ligt bij de grote boot. “In Duitsland is de acht prioriteit en ik heb er ook gewoon meer plezier in. Het is een hechte ploeg waarin iedereen hard werkt en veel bijleert.” Het afgelopen jaar kende pieken en dalen, maar juist daardoor groeit de hele ploeg volgens hem samen naar iets groters toe.
Zijn ultieme droom blijft zoals bij vele roeiers een olympische medaille. Wat er daarna komt, laat hij nog in het midden. Hagemeister studeert voor een master in management. Of dat betekent dat hij daarmee ook zijn roeicarrière afsluit, weet hij nog niet. Wat wél zeker is: wanneer hij die botenloods op de Bosbaan weer binnenloopt, herinnert die specifieke geur hem eraan waar het ooit begon. En dit keer hoopt hij dat die loods hem niet alleen daaraan herinnert, maar straks ook aan een WKmedaille.
