Categorie: Archief

Twee keer ging het de afgelopen week goed. De karakteristieke langzame start van de lichte vier-zonder werd tot tweemaal toe ongedaan gemaakt door Roeland Lievens, Tim Heijbrock, Tycho Muda en Vincent Muda. De derde keer, in de finale van de lichte vier-zonders op het wereldkampioenschap roeien in Nieuw-Zeeland, bleek echter scheepsrecht. In een nagelbijtend spannende race finishte het Nederlandse kwartet als vijfde, iets meer dan een seconde achter de winnende Britse ploeg. Roeland Lievens was achteraf teleurgesteld. “We zitten gewoon op goud”, zei de roeier van Proteus. “Dat weet ik 100 % zeker”.

Overleven. Zo noemde Chantal Achterberg de eerste 1500 meter van de race. Een beter woord is waarschijnlijk niet te bedenken. Waar de wedstrijden op dag 1 van de wereldkampioenschappen nog werden afgelast vanwege de zware wind, moesten de ploegen vrijdagmiddag gewoon hun races varen. Voor de niet-Olympische vrouwen vier-zonder – met aan boord Femke Dekker, Nienke Kingma, Carline Bouw en Chantal Achterberg – pakte het goed uit dat ze in baan 2 over het Karapiro-meer schoven. De favoriet geachte Nederlandse ploeg had daar van alle ploegen het minste last van de wind en besliste de wedstrijd in de laatste 500 meter: goud.

Terwijl iedereen op de tribune nog in afwachting was van de officiële uitslag van de herkansing van de M8+ gingen de handen van de Holland Acht al de lucht in. “Ik heb geen moment getwijfeld of we ‘m hadden”, zei Sjoerd Hamburger een uur na de wedstrijd. Het verschil met nummer drie China bedroeg uiteindelijk maar 0.03 seconden, nauwelijks zichtbaar op de kant of op de televisiebeelden. Op de kant was coach Dave McGowan misselijk van de zenuwen, maar de Australiër was wel extreem opgelucht dat het zijn mannen gelukt was. De sfeer in het Nederlandse kamp was na het resultaat van de mannen-acht goed: vier ploegen kwamen in actie, en allen finishten ze aan de bovenkant van het gelijk.

Het lijkt bijna een trend te worden. De Nederlandse ploegen die in de herkansing terecht zijn gekomen weten zich namelijk tot nog toe niet te revancheren voor de eerdere optredens in het toernooi. De ene ploeg is er dichterbij dan de andere, dat wel. Roel Braas voer gisteren naar 6:54:21, in alle andere herkansingen genoeg voor een plek in de halve finale maar alleen in die van hem niet. Ook de zware vier-zonder voer vandaag een goede race en bleef ruim 1500 meter bij de leiders in de wedstrijd. In de eindsprint moest het Nederlandse kwartet de Grieken, Fransen en Australiërs toch laten gaan. Bondscoach Dave McGowan was desondanks tevreden.

Op de eerste soepel lopende racedag is het duidelijk waarom de wereldkampioenschappen roeien op het Karapiro-meer in Nieuw-Zeeland worden gehouden. Een lekker windje mee, prachtig zonnetje en een soepele organisatie. Om Beijing-toestanden te voorkomen wordt er bij de start zelfs driftig gecontroleerd op wier. Voor de Nederlanders verliepen de voorwedstrijden bij vlagen wat stroef. Alleen de lichte damesdubbeltwee met Rianne Sigmond en Maaike Head, voor wie als enigen de herkansing al op het programma stond, kwamen net tekort voor de halve finale. Teleurgesteld dobberden de Skadi-dames na de finish op de golven van de kamprechtersboot, terwijl naast hen de Spaanse twee euforisch de handen in de lucht gooide. Dat Head en Sigmond in de C-finale moeten roeien is een teleurstelling. Niet alleen voor de dames zelf, die op meer gehoopt hadden, maar ook voor het Nederlandse lichte damesroeien. De mantel van Kirsten van der Kolk en Marit van Eupen is een zware last, en Head en Sigmond steken op dit moment met kop en schouders boven de rest van licht damesroeiend Nederland uit. Of er een andere dubbel mogelijk is valt dus te bezien.

Het zal voor de roeiers die op de Olympische Spelen van Athene zijn geweest een deja-vu zijn: races die opgeschort worden tot nader order door de te harde wind. Dat de tijden van de eerste vijf voorwedstrijden bij vlagen wereldrecords benaderden maakt de situatie niet eens rooskleuriger. Integendeel, in veel gevallen kwamen de ploegen snoekend en door de golven klievend over de finish. Met strak roeien hadden de snelle tijden niks te maken. De lichte damesdubbeltwee was door de beslissing van de jury om de wedstrijd af te gelasten de enige Nederlandse ploeg die vandaag in actie kwam. Maaike Head en Rianne Sigmond finishten in hun voorwedstrijd als vierde.