University Eights
Wedstrijden komen en gaan, ieder jaar weer opnieuw. Nou ja – stiekem niet ieder jaar. Geregeld gebeurt het dat iconische en minder iconische roei-evenementen geruisloos van de kalender verdwijnen. Soms is dat jammer, soms is dat niet meer dan logisch. Lang niet alle wedstrijden zijn immers van het kaliber Koninklijke Holland Beker: groots, massaal, met internationale allure, eeuwigdurend. Door gebrek aan populariteit, daadkracht, organisatievermogen, financiën of andere bijzondere redenen sterven ze een stille dood. Reden voor NLroei om in deze serie specials een aantal wedstrijden uit te lichten. Met vandaag: de University Eights.
Als de eerste blaadjes van de bomen begonnen te vallen was het weer zover: de University Eights, Pinewood Delft Regatta, Delft Cup, Universiteits Achten. Hoe de wedstrijd op de Schie tussen Rotterdam en Delft ook heeft geheten in de loop der jaren: het format stond vast. Studentenroeiers van dezelfde universiteit stapten met elkaar in de boot om het boord aan boord tegen elkaar op te nemen via een knock out-systeem. Jarenlang gold de door Proteus-Eretes georganiseerde wedstrijd als de officieuze opening van het nieuwe seizoen. Voor één wedstrijd was het koek en ei tussen Njord en Asopos, tussen Laga en Proteus en Gyas en Aegir. Zelfs Skøll en Nereus enerzijds en Triton en Orca anderzijds, notoire kemphanen als het op combinatieploegen aankomt, leggen de geschillen bij. Het levert mooie ploegen op.
In 1992 stond de wedstrijd voor het eerst op het programma. In het kader van het negende lustrum van Proteus-Eretes werd in Delft-Zuid een nieuw wedstrijdformat bedacht. De Delftenaren waren maar wat trots op hun evenement: tot dan toe gingen alle wedstrijden immers tussen verenigingen, en nu was er een overkoepelend evenement. De (top)roeiers vonden de nieuwe wedstrijd wel interessant. Een lekker potje rammen op de Schie zagen ze wel zitten. Vandaar dat je in de jaren ‘90 tijdens de ’U8+’ de ene na de andere WK-ganger voorbij zag schuiven. En ook rond de millenniumwisseling was het winnen van de Delft Regatta nog een welhaast prestigieuze bezigheid. Er werd voor getraind, geselecteerd — voor mindere goden was in de vlaggenschepen van de universiteiten geen plaats.
Maar de allure van de University Eights ebt na tien edities langzamerhand weg. De toproeiers vinden het wel welletjes – kiezen zo kort na het WK liever voor vakantie en een beetje trainen op eigen water in plaats van een steeds minder zeggende wedstrijd in Delft. Slechts een handvol verenigingen vindt het nog leuk om met elkaar in de boot te stappen en een sterke acht te maken. Zo ruziën Skøll en Nereus steeds vaker over de bezetting van de mannelijke UvA-acht. Zodanig dat men uiteindelijk besluit de boel verdelen – het ene jaar vaart Skøll, het andere jaar Nereus, totdat laatstgenoemde vereniging er helemaal de brui aan geeft. Ook de andere universiteitsploegen hebben moeite om de acht te vullen. Als één toproeier afhaakt volgt de rest al snel. De enige uitzondering is de ploeg van Delft. Op eigen bodem moet de technische universiteit wel schitteren – ook al is dat moeilijk als de rest weinig voorstelt.
De organisatie van Proteus is tegelijkertijd weinig doortastend. Men weet het oorspronkelijke succes niet echt uit te bouwen naar een evenement dat staat. In plaats daarvan verkeert de wedstrijd tussen universiteitsteams in een identiteitscrisis. Is het een gezellige nazomercompetitiewedstrijd of juist een serieuze bedoening? Het is die besluiteloosheid, dat gebrek aan richting dat de wedstrijd de das omdoet. Internationale achten kunnen de boel ook niet meer redden. In 2009 probeert Proteus het concept nog één keer nieuw leven in te blazen, maar ook een tweekamp brengt niet de gewenste resultaten. De U8+ is dood – al wat rest is een oude website met gebroken code. Ironisch, voor een technologiestad als Delft.
In plaats van de University Eights staat er nu een nieuw evenement met een vergelijkbare – maar niet geheel dezelfde – opzet. Ook de Amstelbeker is een wedstrijd voor achten in de nazomer, met een knock out-systeem om te bepalen wie doorgaat en wie niet. Je zou de wedstrijd van De Hoop daarom de spirituele opvolger van de U8+ kunnen noemen. Maar het zou zonde zijn als het nieuwbakken evenement op de Amstel dezelfde kant op gaat als de Delft Regatta voor haar – en ze uiteindelijk ook een eervol plaatsje krijgt in de galerij der vergeten wedstrijden.
Ken je een mooi roei-evenement dat niet meer op de kalender staat en wel in deze special thuis zou horen? Stuur dan een e-mail naar [e-mailadres verwijderd]!
Foto’s
