De met de roeibond in onmin geraakte Antonio Maurogiovanni en de KNRB hebben een overeenstemming bereikt over de ontbinding van het contract van de Italiaanse coach. Per 1 augustus komt er officieel een einde aan de werkrelatie tussen de twee, die eigenlijk nog door had moeten lopen tot 2015. Hoeveel geld er met de breuk gemoeid is wil de KNRB niet zeggen en de hoofdpersoon was op een officieel statement na niet bereikbaar voor commentaar. Gezien het jaarsalaris van de 57-jarige Maurogiovanni (€ 100.000,-) en de nog overgebleven contractduur is het evenwel niet ondenkbaar dat de kostenpost ruim € 75.000,- bedraagt.
Volgens Jan-Willem Landman, als secretaris van de KNRB betrokken bij de afhandeling van het contract, hebben beide partijen water bij de wijn moeten doen voor wat betreft hun eisen. Op de details wilde Landman niet ingaan, maar het KNRB-bestuurslid wilde wel vermelden dat er geen handtekening onder de ontbindingsovereenkomst was gekomen als de roeibond zich er niet in had kunnen vinden. Ook kon hij volgens eigen zeggen begrip opbrengen voor de manier waarop Maurogiovanni de breuk heeft ervaren.
Hoewel de KNRB in een officieel statement de verandering in werksituatie aanhaalt om afscheid te nemen van Maurogiovanni, geeft deze aan dat familieredenen hem ertoe hebben bewogen afscheid te nemen van zijn functie. Voor de rest zegt de Italiaan met plezier terug te kijken op zijn tijd in Nederland. “Ik ben er trots op dat ik twee jaar lang verantwoordelijk mocht zijn voor het mannenprogramma van de KNRB. Tegelijkertijd ben ik enorm teleurgesteld in de manier waarop de Olympische Spelen zijn verlopen. Ik denk dat de KNRB een sterke basis heeft voor een succesvolle toekomst. Ik dank alle coaches waar ik mee gewerkt heb en de roeiers die een fantastische houding en werkwijze hebben laten zien. Voor de steun, professionaliteit, medewerking en geloof die ze twee jaar lang hebben laten zien ben ik ze dankbaar. Ik wens de KNRB, de technische staf en het management alle goeds toe.”
Dit statement heeft alle schijn van een wassen neus. Het is een publiek geheim dat Maurogiovanni zijn tijd in Nederland als lastig heeft ervaren en dat hij moeilijk om kon gaan met de eigengereidheid van de roeiers – die hij in zijn statement nota bene prijst. Het feit dat de KNRB zich niet in detail over het onderwerp wil uitlaten doet vermoeden dat de roeibond, waarschijnlijk uit angst voor (meer) financiële consequenties, zich heeft geschikt in de communicatiewensen van Maurogiovanni. Begrijpelijk, maar tegelijkertijd ook ironisch. Mede doordat de Australische roeibond, de vorige werkgever van de 57-jarige Italiaan, zich niet had uitgesproken over de moeizame werkrelatie met Maurogiovanni, kon deze een lucratief contract tekenen met de KNRB.
De verbitterde samenwerking tussen de KNRB en Maurogiovanni ontstond toen de Italiaan vlak voor de Olympische Spelen van Londen van de Holland Acht werd afgehaald als coach. De roeiers uit die ploeg hadden destijds op zijn vertrek aangedrongen omdat ze er niet van overtuigd waren dat Maurogiovanni hen naar een (gouden) medaille zou kunnen coachen. Los daarvan was er kritiek op zijn manier van communiceren, zijn trainingsaanpak en zijn collegialiteit. Door de muiterij kwam Maurogiovanni op een zijspoor terecht, waarvandaan hij samen met David McGowan nog wel de Holland Vier naar een vijfde plaats coachte.
Sinds de Olympische Spelen is Maurogiovanni echter niet meer actief geweest als coach voor de Nederlandse equipe, wat betekent dat hij min of meer een jaar lang betaald verlof heeft gehad. Hij verbleef lange periodes in het buitenland, stuurde volgens bronnen in Italië aan op een dienstverband bij de Italiaanse roeibond, maar slaagde niet in die opzet. Naar het schijnt had hij na het afzwaaien van René Mijnders wel oren naar de functie van technisch directeur. In december van 2012 sprak de Italiaan nog driemaal met de tijdelijk als technisch adviseur aangestelde Joop Alberda, maar die gesprekken leidden niet tot een positieve impuls in de relatie tussen KNRB en Maurogiovanni. Naar verluidt is de Italiaan inmiddels weer terug in Australië, waar hij voor zijn dienstverband met de KNRB actief was, en coacht hij bij de roeivereniging Swan River Rowing Club in Perth.
