Tweevoudig olympiër Olivier Siegelaar gaat op avontuur in Oxford. Na Gerritjan Eggenkamp (2002), Sjoerd Hamburger (2009 en 2010) en Roel Haen (2012) wil ook Siegelaar in de blue boat meedoen aan de Boat Race – en winnen natuurlijk. De roeier van de Holland Acht, die de afgelopen jaren studeerde aan Berkeley in Californië, ontving afgelopen week zijn bul in Californië en gaat deze zomer aan de slag als stagiair bij Goldman Sachs in New York. Vanaf het najaar staat er echter één ding op het programma: zo hard mogelijk trainen om coach Sean Bowden van zijn waarde te overtuigen. “Hoe je het ook wendt of keert is het een waanzinnige ervaring”, aldus Siegelaar vanuit Amerika.
De Boat Race is volgens de oud-junior van Het Spaarne geen levenslange droom. Maar sinds hij Eggenkamp in 2002 zag winnen staat deelname wel hoog in het vaandel. “De Olympische Spelen waren de droom”, vertelt Siegelaar. “Nu ik in Amerika heb ervaren hoe waanzinnig een buitenlands avontuur is wilde ik ook Oxford proberen. Ik heb hier een heleboel geleerd, maar het was ook tijd vor een nieuwe ervaring. Het kost je ook wat, maar het is op alle vlakken goed: je CV, je roeien, alles. Ik vind eigenlijk dat iedereen in Nederland zoiets moet doen. Via Sjoerd en Gerritjan en Britse jongens die ik ken uit Berkeley heb ik veel verhalen gehoord. Op 16 november heb ik mijn application ingeleverd en toen heb ik een conditional offer teruggekregen. Wat ik daarvan heb begrepen is dat het zo goed als zeker is dat ik mag. Officieel hoor ik het pas eind augustus, maar de kans is klein dat ik niet geaccepteerd wordt.”
De vraag is echter of Siegelaar na het jaar in Oxford nog terugkeert in de nationale selectie. Volgens de tweevoudig olympiër heeft hij van technisch directeur Hessel Evertse te horen gekregen dat hij geen onderdeel meer uitmaakt van de equipe en dus ook geen financiële ondersteuning meer krijgt. “Ik snap de beslissing wel, maar ik vind de manier waarop niet helemaal netjes”, geeft Siegelaar aan. “Ik had eerder met Mark [Emke, red.] gesproken en die had door laten schemeren dat er wel een mouw aan te passen viel, maar Hessel dacht er anders over. Dat kwam redelijk rauw op mijn dak vallen, en de communicatie daarover was moeizaam.
“Zo’n bericht werkt heel demotiverend en het houdt niet echt verband met Hessels langetermijnvisie. Je zou denken dat je dan zuinig bent op je toppers. Ik wil niet arrogant overkomen, maar ik heb wel gewoon twee Olympische Spelen achter de rug. Ik wil echt heel graag naar Rio, maar ga niet meer om mee te doen. Het moet dan echt gebeuren, en ik offer er ook wel echt iets voor op. Over zes dagen ben ik even in Nederland, dan zal ik ongetwijfeld even praten met Mark en Hessel. Mijn toekomst in het Nederlandse roeien hangt overigens ook af van mijn stage deze zomer: ik vind roeien heel gaaf, maar misschien krijg ik wel een aanbod bij Goldman Sachs dat ik niet af wil slaan. In 2016 ben ik natuurlijk wel 30, dat is best laat om te beginnen met werken.”
Maar voor die tijd wacht nog een avontuur bij Oxford. Siegelaar gaat vanaf dit najaar in elk geval samen trainen met Malcolm Howard. De Canadees, dit jaar nog slagman van de winnende Oxford-acht, werd vorige week verkozen tot president van de Oxford University Boat Club, en zal ongetwijfeld een van de acht plekjes in de boot bezetten. “Howard is echt een animal”, vertelt Siegelaar. “Die gast laat elke boot harder gaan. Hij zat in een ongeslagen Harvard-acht, heeft olympisch goud gewonnen en stapte vorig jaar even in en die Canadese acht pakte opeens zilver. Het geeft je alleen maar inspiratie om met zo’n roeier te trainen. We zullen het ongetwijfeld over dingen oneens zijn, maar hij heeft gewoon goud, dus dan moet je daar gewoon naar luisteren. En los van Howard zit ook Louloudis in Oxford. Als je met dat soort jongens aan boord zit wil je gewoon niet verliezen.”
Cambridge zit ondertussen niet stil. De lichtblauwen van coach Steve Trapmore hebben ook een president aangewezen, de Amerikaan Steve Dudek, en ook bij hen heeft een toproeier zich gemeld. Nieuw-Zeelander Storm Uru, de afgelopen twee Spelen roeiend in de lichte dubbeltwee met Peter Taylor, is van zins om een jaar aan Cambridge te studeren en de Boat Race voor zijn universiteit te winnen. Van dat nieuws is Siegelaar niet onder de indruk. “De Boat Race is een wedstrijd voor zware roeiers”, snuift hij uitdagend richting zijn toekomstige aartsrivaal. “Lichte roeiers zijn omgerekend allemaal heel goed, maar uiteindelijk gaat het om rauwe power.”
