De Grote Boat Race Show is begonnen

De centrale zaal van Thames Rowing Club, de roeivereniging vlakbij Putney Bridge die tijdens de Boat Race dienst doet als perscentrum, zit donderdagmiddag propvol. Het is de laatste kans voor journalisten om Oxford en Cambridge te spreken te krijgen. Vanaf vrijdag heerst er radiostilte, staat alles in het teken van wedstrijdvoorbereiding. Dus zoemen de camera’s en luisteren de microfoons naar Sean Bowden, Karl Hudspith en Zoe de Toledo van de donkerblauwe brigade, en een uur later naar Steve Trapmore, David Nelson en Ed Bosson van de lichtblauwen. De acteurs nemen langzaam hun plaatsen in en de spots staan aan. De Grote Boat Race Show is begonnen.

Vijf meter verwijderd van de drukte in de perszaal zit Roel Haen ontspannen op een stoel. De Nederlandse slagman van Oxford oogt relaxed, ondanks het feit dat hij over 48 uur ten overstaan van honderden toeschouwers en duizenden fans naar buiten zal stappen met een acht en een fikse hoeveelheid druk op zijn schouders. “We moeten er vanuit gaan dat het een dead-heat wordt, dan kan het uiteindelijk alleen maar meevallen”, zegt Haen vooruitblikkend op de race. “Makkelijk wordt het hoe dan ook niet. Het droomscenario is natuurlijk dat je de eerste kilometer al voorligt, maar dat gaat gewoon niet gebeuren. Dus moet je je voorbereiden op een strijd die pas in de laatste haal beslist wordt.”

Na zes maanden hard trainen komt het volgens Haen dus aan op die laatste haal. Een half jaar lang afzien, uiterst zorgvuldig bijgestuurd worden door de perfectioniste coach Sean Bowden. “Hij is een man die zich op een hele natuurkundige, logische manier bezighoudt met het roeien. Als je iets fout doet, dan vertelt hij je dat direct en hij legt je uit waarom het niet logisch is wat je doet. Dat je, als je de rugzwaai te ver doorzet naar achteren, niet meer bijdraagt aan de bootverplaatsing bijvoorbeeld. Hij neemt ook geen genoegen met minder: we hebben trainingen lang uitleng-oefeningen gedaan. Totdat het goed was. Eerder stopten we niet.”

Oxford, de bakermat van de politiek en de kunsten, dat voor een exacte benadering kiest. Het contrast lijkt groot, maar is dat eigenlijk ook weer niet. Tijdens de Boat Race kan je immers niets aan het toeval overlaten. Je moet alles tot in de puntjes verzorgd hebben, want de prestige en de eer van de universiteit staan op het spel. Zaterdag zullen Bowden en zijn assistent-coaches daarom in alle vroegte nog eenmaal het water opgaan om te kijken hoe de Theems stroomt, en welke kant de ploeg het beste kan kiezen na de toss. Want pas nadat duidelijk is wie aan welke kant van de rivier ligt kunnen de coaches hun strijdplan definitief maken.

“We hebben een heleboel strategieën”, vertelt Haen. “Het is natuurlijk een steekspel waarbij je op veel dingen voorbereid moet zijn. Wat er gebeurt als je voorligt, wat als je achterligt, op welke punt in de race je moet schakelen, en ga zo maar door. Maar aan het eind zal je zien dat de race zich toch anders ontwikkelt dan je kon vermoeden. Al heb je van tevoren 99 scenario’s bedacht, het wordt toch die honderdeerste waar je niet over hebt gedroomd.”

Het wordt, met andere woorden, een zenuwslopende strijd. Niks nieuws natuurlijk: de Boat Race is vaak genoeg nagelbijtend spannend. Haen zelf is er eerlijk over: er zijn avonden dat hij in zijn bed ligt en zich afvraagt waar hij in godsnaam mee bezig is. En op andere momenten heeft hij er juist heel veel zin in. Naar buiten toe kan hij die onzekerheid inmiddels goed vertalen. Anders dan vroeger hoeft hij niet meer zo hoog van de toren te blazen. Hij is nuchter en vrij zakelijk – net als zijn ploeggenoten tijdens de persconferentie. Struurvrouwe De Toledo en president Hudspith geven ten overstaan van het journaille beleefd antwoord, speculeren niet al te veel, en vertellen vooral aan dat ze “verschrikkelijk hard hun best moeten doen.”

Cambridge oogt daarentegen wat nerveuzer. De jarige stuurman Ed Bosson komt niet helemaal lekker uit zijn woorden als hij probeert uit te leggen hoe hij zijn ervaringen uit het juniorenroeien gaat meenemen naar de race. Het merendeel van de tijd staart hij wezenloos en afwezig de zaal in. President David Nelson lacht juist wat joviaal om zich heen als hem vragen worden gesteld. Als een quasi-gevatte showman vertelt hij over zijn idee om de tactische beslissingen van tennissers Roger Federer en Rafael Nadal te onderzoeken voor zijn afstudeerscriptie. Hij lacht vervolgens wat schamper om zijn verhaal en vertelt dat het nog wel even zal duren voordat hij de universiteit met een diploma zal verlaten. Iets met een de combinatie roeien en studeren. In de zaal wordt gegrinnikt.

Het contrast tussen Oxford en Cambridge tijdens de persconferentie is treffend. Een mooie tegenstelling tussen twee opleidingsinstituten die al bijna 160 jaar tegen elkaar strijden om het allerhoogste. Haen is inmiddels alweer terug richting zijn hotel. De slagman van Oxford mag geen honger lijden en moet net als de rest van de ploeg op specifieke tijden lunchen. In de Grote Boat Race Show mag als gezegd niets, maar dan ook niets aan het toeval worden overgelaten. Op het moment suprème moet iedereen er klaar voor zijn. Klaar voor actie.

De Boat Race begint om 15:15 Nederlandse tijd. De wedstrijd wordt uitgezonden via BBC 1 van 14:00 – 16:05.