Brons en een handvol startbewijzen

De oranje boordroeisectie bij de mannen bloeit als nooit tevoren. Het is een hele tijd geleden dat Nederland drie zware boordploegen op de Olympische Spelen had. Eerder deze week kwalificeerde de Holland Acht zich zich al voor Londen, maar vandaag schaarden de twee-zonder en de vier-zonder zich in het rijtje der geplaatsten. Rogier Blink en Nanne Sluis deden dat door in hun B-finale als tweede te finishen, en de vier voer dankzij een sterke eindsprint naar de A-finale van morgen. Maaike Head en Rianne Sigmond konden in hun halve finale helaas niet genoeg overtuigen en zullen morgen, net als Blink en Sluis vandaag, bij de eerste acht moeten zien te eindigen. De toch al goed verlopende dag van Nederland kreeg een extra laagje glans toen de vrouwen vier-zonder brons won. Niet de prolongatie van de wereldtitel waar slagvrouwe Femke Dekker ongetwijfeld op had gehoopt, maar toch een podiumplek. En dat was precies wat Nederland nog miste dit toernooi.

Het WK in Bled loopt uit op een toernooi waarbij Nederland niet zozeer scoort op medaillegebied, maar wel voor wat betreft de startbewijzen voor Londen. De afgelopen twee edities van de Spelen was het olympisch kwalificatietoernooi een standaard horde die de equipe moest nemen. Nu verkeren we in een ongekende luxepositie: vier ploegen die zich al voor Londen hebben geplaatst en een vijfde die zich morgen bij het gezelschap kan voegen. Mocht dat lukken zal alleen de lichte vier-zonder zich op het kwalificatietoernooi moeten richten – tenzij de KNRB ook nog een poging wil wagen met andere bootklassen zoals de lichte mannen dubbeltwee. In Slovenië overtuigden Joris Pijs en Bjorn van den Ende echter niet. Het duo finishte als derde in de D-finale, op de 21e plaats overall. Dat is niet genoeg voor de Nederlandse medailleambities, of een traject richting de Olympische Spelen.

Dat was wel het geval voor de twee-zonder. “Ik had nog een rekening openstaan bij de slag van de Amerikaanse twee-zonder”, hijgde Rogier Blink op de finish. “Die heeft hij nu twee keer terug gekregen dit toernooi.” De roeier van Gyas doelde op het feit dat de Amerikanen in de laatste honderd meter van de wedstrijd het meest aandrongen en uiteindelijk achter het net visten. De Nederlandse twee-zonder lag lang aan kop, moest Australië voorbij laten en had in de eindsprint net genoeg over voor plek acht. “We hebben gelukkig nu geen gezeik op de vergadertafel. Het trainingskamp in Mantova ging echt prima, maar we kregen toen voorhoofdsholteontsteking. Eigenlijk waren we vandaag pas voor het eerst echt goed.” Goed genoeg voor de Olympische Spelen in ieder geval. Tijdens dit WK blijft het ‘slechts’ een achtste plek. Geen A-finale, geen medaille. Wat dat betreft valt er nog genoeg te winnen, maar dat is aan Blink en Sluis wel besteed. Het tweetal is gretig en wil veel. Zeker Blink weet al wat het is om in de olympische finale te liggen en op plaats vier te eindigen. Daar tekent hij volgend jaar misschien niet direct voor.

De zware vier-zonder hoeft niet in de B-finale te vechten voor de tickets. In een sterke race rekenden Jozef Klaassen, Kaj Hendriks, Ruben Knab en Meindert Klem af met Servië, Kroatië en Wit-Rusland. “Ik zei het toch”, grijnsde Meindert Klem vanuit het water. De boegroeier van de zware vier-zonder was in het meer van Bled gesprongen om afkoeling te zoeken na de zenuwslopende halve finale. De tweede mannenboot van Nederland startte hard, leek halverwege overrompeld te worden, maar had aan het eind toch net voldoende over om de finale te bereiken. Een knappe prestatie voor vier roeiers die de selectie van de Holland Acht niet haalden. “We hebben natuurlijk heel veel hele sterke gasten. Het scheelt wel, zoveel vermogen. Kijk,” zei Klem gekscherend, terwijl hij op zijn drie bootgenoten wees, “als je deze gasten een beetje op gang trekt, dan hoef ik de boot alleen maar recht te houden en te zorgen dat mijn haar goed zit.” Dat de oud-junior van Willem 3 morgen geen daad bij woord gaat voegen moge duidelijk zijn. De vier gaat op zondag volgens eigen zeggen voor de dood of de gladiolen.

Die strategie leek ook van toepassing op de dames vier-zonder. Femke Dekker, Ellen Hogerwerf, Wianka van Dorp en Olivia van Rooijen gingen in hun finale hard van start, maar hadden niet het collectieve vermogen om Amerika en Australië de baas te blijven. Anders dan de vorige twee jaren kwam de Nederlandse ploeg daarom als derde over de streep. “Twee keer brons, inderdaad. Het is wel een mooie zomer zo”, zei Ellen Hogerwerf met een glimlach. De roeister van Proteus-Eretes won tijdens het WK onder 23 al brons in de twee-zonder, en werd in Slovenië onder meer over de streep geschreeuwd door haar toenmalige ploeggenoot Inge Janssen. Ondanks het uitblijven van de wereldtitel was het viertal blij met de podiumplaats, zeker aangezien de vier-zonder net als de acht last had gehad van ziekte. Ook coach Marloes van der Weide toonde zich verheugd. “Natuurlijk ben ik tevreden. Het is de eerste race die ze met z’n vieren varen. Het was natuurlijk leuk geweest als het een ander kleurtje was, maar ik weet zeker dat ze er alles aan hebben gedaan.”

Omdat de vrouwen vier-zonder het al een aantal jaar zonder voorwedstrijden moet stellen verdwijnt het nummer zoals het er nu naar uitziet van de agenda. Dat heeft de wereldroeibond in ieder geval aangekondigd. Of het ook daadwerkelijk gebeurt is maar de vraag. Een aantal jaar geleden stond ook de lichte acht op het punt om te verdwijnen van het WK, maar toen zette Australië zich nadrukkelijk in om de bootklasse te behouden. Ook nu lijken een aantal landen zich hard te maken voor de vier-zonder. Anita DeFrantz, Amerikaans IOC-lid en voorvechter van het vrouwenroeien, wil absoluut voorkomen dat het aantal damesnummers nog verder terugloopt. “Wij zijn er met Amerika altijd bij. Aan ons ligt het niet. De andere landen moeten zich er voor inzetten.” Volgens DeFrantz willen ook Duitsland en Australië zich achter het initiatief scharen, en dat zou betekenen dat we in 2013 waarschijnlijk gewoon weer gaan vier-zonderen met de vrouwen. Genoeg tijd voor Nederland om een nieuwe ploeg te maken en de wereldtitel te heroveren.

Rogier Blink had nog een rekening openstaan

Jozef Klaassen kent een ‘up and down’ seizoen

Meindert Klem hoeft alleen maar te zorgen dat zijn haar goed zit