Devaluatie van het bondscoachteam, leken aan de leiding, signalen van grensoverschrijdend gedrag en vriendjespolitiek. Olympiër Robert Lücken heeft ernstige zorgen omtrent de belangen van de roeiers en roeisters die Nederland roeilandnummer 1 hebben gemaakt. Hij ziet – in slow motion – een treinongeluk gebeuren en trekt bij NOCNSF aan de noodrem. Lücken stuurt topsportbaas André Cats een open brief. NLroei publiceert het betoog vandaag, maar informeerde de KNRB er gisterochtend al over en stelde tegelijkertijd een aantal vragen. Vanuit het bondsbestuur noch de topsportstaf is echter (vooralsnog) een reactie ontvangen.
Geachte heer Cats, beste André,
Wat hebben de Nederlandse roeiers geweldig gepresteerd de afgelopen jaren. Bij de Olympische Spelen van Parijs was Nederland het beste roeiland ter wereld. Begrijpelijk dat NOC*NSF blijft investeren: de bijdrage aan de roeibond steeg in minder dan vijf jaar van twee miljoen naar bijna drie miljoen euro in 2026.
Maar juist nu de prestaties pieken, holt de kwaliteit van de topsportbegeleiding in verontrustend tempo achteruit. Sinds Parijs ’24 zijn acht gerenommeerde stafleden en coaches vertrokken, een ongekend aantal.
De uitholling van het coachteam is evident. Drie door World Rowing tot coach van het jaar uitgeroepen coaches zijn vertrokken: Michelle Darvill, Francesco Fossi en Diederik Simon.
Vooral het vertrek van Simon is veelzeggend, hij heeft als roeier en coach meer gepresteerd dan alle overgebleven stafleden bij elkaar. Dat hij vertrokken is vanwege een ‘verschil van visie’, zonder dat daarbij alle alarmbellen bij de roeibond en het NOC*NSF zijn afgegaan, is moeilijk te begrijpen.
Het gekke aan het vertrek van Diederik Simon is dat hij de Holland Acht graag wil coachen en dat de roeiers van de acht graag met hem door willen. Waarom kan dit niet opgelost worden? Naar de roeiers die zich hard maken voor het behoud van Diederik Simon wordt niet geluisterd. Erger nog is dat er ook roeiers zijn die Simon graag willen behouden maar zich niet durven uitspreken. Zij zijn bang dat hun kritische houding invloed heeft op het selectieproces. Een pijnlijk gegeven want laten we niet vergeten dat we het hebben over wereldkampioenen en olympische medaillewinnaars en atleten van dit kaliber hebben juist baat bij meer zeggenschap, omdat zij daarmee kunnen doorgroeien naar een nog hoger niveau.
De geluiden die mij ter ore komen zijn verontrustend. Door het vertrek van deze grote namen worden sleutelposities nu ingevuld door mensen die óf over beperkte roei-inhoudelijke kennis beschikken, óf nauwelijks leidinggevende ervaring hebben. De nieuwe hoofdcoach, Titus Weijschedé, geeft nu leiding aan een groep van circa zestig mensen, zonder dat hij noemenswaardige ervaring heeft in een dergelijke rol. Dit creëert ruimte voor informele macht die op dit moment in handen ligt van bondscoach Rogier Blink. Hij droeg recent vanuit zijn rol binnen de sollicitatiecommissie zijn maatje Titus naar voren als hoofdcoach.
Met zijn bedenkelijke staat van dienst, met fysieke geweldsincidenten en verbaal agressief gedrag, is het onbegrijpelijk dat Blink deze positie heeft verkregen. Overal waar hij betrokken is, loopt het uit op ruzie. Ik hoorde dat hij recent nog schreeuwend roeiers op het matje heeft geroepen voor uitspraken die zij deden rondom de selecties, een veeg teken.
We moeten oppassen dat de ketel met toverdrank die het Nederlandse toproeien heeft gebrouwen, niet verandert in een giftige cocktail van persoonlijke ambities, intimidatie en nepotisme. De ingrediënten liggen inmiddels zichtbaar op tafel.
Hoeveel verschil maakt een coach eigenlijk? Een paar procent? Als deze sterke groep roeiers een paar procent minder is, zullen ze wellicht nog steeds medailles winnen, maar dat is natuurlijk niet de essentie van topsport. Je wilt deze groep optimaal begeleiden, dat moet dan ook gefaciliteerd worden. Dat hebben de roeiers dik verdiend, maar op dit moment faciliteert de roeibond vooral de ambities van Blink en consorten.
Alle signalen staan op rood en we zijn ooggetuigen van een treinongeluk dat zich in slow motion voltrekt. Hopelijk heeft het NOC*NSF de laatste wissel in handen en laat u spoedig een onafhankelijk onderzoek starten, bijvoorbeeld naar het gegeven dat in korte tijd acht stafleden de roeibond verlieten. Oud-parlementariër en voormalig roeibondsbestuurder Helma Neppérus pleitte ook al voor een onderzoek. De Nederlandse toproeiers verdienen beter!
Ik hoop daarom dat u deze signalen serieus neemt en helpt om rust, vertrouwen en kwaliteit binnen het Nederlandse roeien te waarborgen.
Ik ben benieuwd naar uw reactie.
Met bezorgde sportgroet,
Robert Lücken
voormalig WK-roeier en olympiër
