Net als de laatste jaren al het geval was, bleek het organiserende Nereus oppermachtig bij de Heineken Roeivierkamp. Alle eerste divisies (al dan niet in combinatie met invallers) met uitzondering van de vrouwen dubbelvier werden gewonnen door de vereniging aan de Amsteldijk. Daarnaast pakten ze op de eerstejaars na ook alle overwinningen bij de zware mannen. Enkel bij de eerstejaars ploegen wilde het nog niet echt vlotten bij de Nereïden.
Het begint een beetje traditioneel te worden dat Nereus zo toonaangevend is op de door hen zelf zo gebombardeerde officieuze seizoensopening. Uiteraard speelt mee dat de wedstrijd op hun thuiswater wordt verroeid en alle afstanden geregeld met elkaar gevaren worden bij centrale trainingen. Daarnaast komt de kracht van de vereniging – sterk in de breedte – bij een wedstrijd in voornamelijk achten nog beter tot zijn recht dan bij een wedstrijd waar de wat kleinere verenigingen zelf kunnen kiezen in welk nummer ze het liefst van start gaan. Toch is het te makkelijk de winst daar op af te schuiven, daarvoor waren een aantal zaken te opzienbarend.
Ten eerste waren daar alle overwinningen in de zware mannen velden en ook de lichte eerste divisie. Dat de eerste divisie werd gewonnen was geen verrassing, daarvoor zitten er teveel zware mannen van de Amsteldijk in de nationale equipe. De inmiddels ook wel tot de groep routiniers behorende Robert Vicic was de enige van buiten de bond die hoefde aan te sluiten bij de Oude Acht van Nereus. De ploeg met verder Vincent van der Want, Govert Viergever, Ruben Knab, Peter van Schie, Boaz Meylink, Dirk Uittenbogaard, Robert Lücken en stuurman Tim van den Ende zag er tijdens de training van vrijdag nog wat onstabiel uit en leek nadelige gevolgen te hebben van enig niveauverschil tussen bakboord en stuurboord. Tijdens de races was daar echter geen enkele sprake van en de acht met lichte internationals, waar toch wel wat tegenstand van werd verwacht, kwam er totaal niet aan te pas. Enkel bij de langste afstand kwam die ploeg met een verschil van veertien seconden relatief nog enigszins in de buurt. Op de 750 meter bedroeg het verschil bijvoorbeeld maar liefst een kleine vijf tellen.
Maar ook daarachter waren de Nereus-mannen dominant. Hoofdcoach Diederik Simon, die zelf opvallend genoeg afwezig was tijdens het evenement, had de achten zo ingedeeld dat de eerste drie divisies gewonnen konden worden. De tweede divisie acht was uiteindelijk dusdanig sterk dat naast de twee al genoemde boten slechts de Oude Acht van Orca nipt sterker was. Het zal Freek Robbers, Jaap Scholten en Dominick Meyrick-Cole (samen met Vicic de Oude Vier) vertrouwen geven voor de Varsity over drie weken. Ook de derde divisie werd een prooi voor de bordeaux-rode Amsterdammers. Hoewel de boot werd gevuld met een aantal sterke voormalig junioren die deze divisie vorig jaar ook al wonnen, was het verschil opzienbarend te noemen. Nummer twee Aegir had na vier slopende afstanden maar liefst bijna 5,5 punten meer, wat een tweede plek in de tweede divisie had opgeleverd en een zesde bij de eerste divisie. Nog vóór de Oude Acht van Skadi bijvoorbeeld.
Bij de vrouwen was de winst van Nereus opvallender. Vanwege blessures zat de beste ploeg aan de Amstelijk dit keer niet vol met Nereïden. Het niet doorschuiven van roeisters uit de acht van de tweede divisie bleek achteraf de juiste zet. Deze ploeg won namelijk met goed roeien hun veld van andere sterke middengroepen van Orca en Skøll. Maar dat ook de eerste divisie werd gewonnen was een klein wonder. Met enkel de slagen Olivia van Rooijen en Aletta Jorritsma (en vooruit ook lichte roeister Maaike Head) uit het bondsprogramma leek het een kansloze zaak het op te nemen tegen een ploeg met voornamelijk vrouwen uit de nationale acht. Door een sterke sprint was de ploeg van Nereus nog kansrijk op de afsluitende vijf kilometer. Daar pakten de Thetis-dames ondanks enige inhaalacties alsnog de winst door 2,8 seconden uit te lopen op de bonds-combi. Met name het voorslaan van slagvrouw Van Rooijen bij Nereus was indrukwekkend en vermoedelijk gaf dat ook de doorslag voor het succes. Bondscoach Titus Weijschedé gaf na afloop toe dat zijn acht dit eigenlijk niet had mogen verliezen en door een flink gat te laten vallen eigenlijk ook te weinig in de wedstrijd zat. De nationale dubbelvier bij de vrouwen kon logischerwijs gemakkelijk naar de overwinning roeien en had zodoende een geslaagde eerste vuurproef. Het zag er technisch weliswaar nog niet volmaakt uit, qua snelheid konden ze zich prima meten met de snelste tweede divisie achten.
Zoals gezegd was de overmacht van Nereus afwezig bij de eerstejaars ploegen. Kanttekening daarbij was wel de uitslag van de lichte achten. Nereus werd zaterdag gediskwalificeerd omdat ze te laat aan de start waren, een probleem dat naar eigen zeggen niet te voorkomen was geweest. Veel ploegen moeten nu eenmaal boten delen en aangezien er steeds meer inschrijvingen komen, lopen de blokken ook steeds vaker uit. Het leverde vervelende situaties op van heel snel moeten stellen en zonder voorbereiding het water op gaan. De afstand die de Nereïden vervolgens moeten oproeien is ook langer dan de afstanden van de meeste andere ploegen die vanaf RIC of Willem III vertrekken. Over of deze diskwalificatie terecht was of niet valt zonder extra informatie niet te zeggen, maar de organisatie zal wel na moeten gaan of de wedstrijd niet een beetje uit zijn voegen barst. Zeker het aantal buitenlandse ploegen is de laatste jaren exponentieel gegroeid. De lichte Nereïden revancheerden zich overigens op de tweede dag uitstekend, want zowel de 750 meter als de 5000 meter werd met gigantische overmacht gewonnen. Nu ging echter de winst naar Proteus dat Triton ternauwernood van zich af kon houden.
Bij de eerstejaars zware achten bleek Laga de zaken goed hervormd te hebben. Na bij de Winterwedstrijden met twee gelijkwaardige achten in de middenmoot te zijn geëindigd ging het roer alsnog om en werd een snelste boot gemaakt. De winst werd op de korte afstanden gepakt, Vidar bleek wederom het beste op de lange afstand. In zijn algemeenheid ligt het niveau bij de zware mannen nog wel wat achter bij hun lichte collega’s. Normaal gesproken gaan de zware achten nu al harder. Dat is nu niet het geval. De vrouwen van Gyas konden hun dominantie van de Winterwedstrijden geen vervolg geven. De lange afstanden werden weliswaar gewonnen, toch bleef Njord ze net voor in het algemeen klassement. Ook Asopos zat hen vlak op de hielen. Aegir nam revanche voor hun strafseconden twee weken terug en schreef drie van de vier afstanden bij de lichte dames op hun naam.
