‘Gelukkig wint weer een Frans’

Tijdens de prijsuitreiking stond Frans Göbel met een tevreden gezicht tegen het buffet van ‘De Hoop’ aangeleund. Hij had lekker meegepeddeld in het veteranenveld, ondanks het windje tegen en het soms grauwige weer heerlijk 7,5 kilometer geroeid op de Amstel. In tegenstelling tot vorig jaar hoefde hij de Skiffhead dit jaar niet meer zo nodig hard te varen, en volgens de Keizer van de Amstel was er daarmee een last van zijn schouders gevallen. Even verderop werden de blikken uitgereikt aan de winnaars. En als allerlaatste kwam de Telegraafbeker tevoorschijn, de prijs voor de snelste skiffeur op de Amstel. “Gelukkig wint er weer een Frans”, knipoogde Göbel.

Frans is Frans Goutier. De lichte roeier van Nereus die voor het eerst sinds 1999 de beker wint voor zijn vereniging. Een lichte pik die vorig jaar al opzien baarde met een zeer degelijke zevende plaats tijdens de wereldkampioenschappen onder 23 jaar. Goutier was het die verrassend de snelste was op 1 april. Verrassend, omdat verenigingsgenoot Freek Robbers betere papieren leek te hebben. Maar Robbers zakte in het tweede deel van de wedstrijd door het ijs en Goutier, die vanaf de eerste haal in de wedstrijd al gretig oogde, rekende vakkundig af met de concurrentie. Zijn voorsprong op de nummer twee, Niki van Sprang (Pampus), bedroeg net iets minder dan twintig seconden.

Goutier is een zorgeloze roeier. Iemand die ogenschijnlijk niet te veel stil staat bij hetgeen hij doet. Het is wellicht typerend dat hij op de ochtend van de wedstrijd nog volop aan het verhuizen was, zijn bed en een aantal zware kasten de trappen op sjouwend. Zijn nieuwe huisgenoot en concurrent Freek Robbers tikte hem uiteindelijk toch maar op de schouders om te vragen “of hij niet was vergeten dat hij de Skiffhead moest starten vanmiddag en dus beter even rustig aan kon doen.” Na de wedstrijd dirigeerde Goutiers coach Jan-Willem van der Wal zijn pupil naar huis om zijn wedstrijdjasje te halen. Want in een trainingsjack en een joggingbroek de Telegraafbeker in ontvangst nemen is natuurlijk geen porem.

“Ik had na het eerste rechte stuk al door dat het lekker ging”, vertelde Goutier over de wedstrijd. “Maar dat ik de allersnelste zou zijn had ik niet verwacht. Toen ik op Nereus aanlegde en iedereen zei dat ik gewonnen had dacht ik aan een slechte grap.” Maar het was allerminst een grap: Goutier was verreweg de snelste van iedereen. En dat is een opsteker voor de jonge roeier die dit jaar hoge ogen wil gooien in de eenmansboot. “Vorig jaar werd ik na anderhalve maand in de skiff zevende tijdens het WK onder 23. Dit jaar wil ik in mijn eentje een medaille halen.” Bondscoaches Jeroen Spaans en Diederik de Boorder hadden Goutier liever nog in de dubbelvier gehad. Maar de roeier van Nereus wil eerst zijn eigen droom nastreven. En als dat toch niet lukt, zo zegt hij zelf, dan is hij de eerste om dat te accepteren. Goutier heeft het niet zo op met misplaatste borstklopperij.

Opvallend genoeg waren de nummer één (Goutier) en de nummer twee (Van Sprang) niet van start gegaan in het topveld. De eerste SA-roeier, en winnaar van dat veld, was Harold Langen (Triton) op de derde positie overall. Het is tekenend voor de Skiffhead, wiens organisatie zich bewust is van de verschuivingen die de laatste jaren zijn opgetreden. Het aantal toproeiers is meestal op één hand te tellen. Dit jaar was de voor de Nederlandse vrouwenacht uitgeselecteerde Femke Dekker, die in de vrouwenwedstrijd zeven seconden sneller was dan Annick Taselaar, de meest aansprekende naam in dat veld. En het veteranenroeien, zo gaf wedstrijdleider Sander van der Marck aan, is geëxplodeerd. Vooral dankzij die groep had de Skiffhead honderd inschrijvingen meer dan vorig jaar. “De top is dun”, zegt Van der Marck. “En we moeten goed nadenken waar we als Skiffhead heen willen. We kunnen die groeiende groep veteranen niet negeren en wel een mooie beker uitreiken aan een klein veld.”

Van der Marck heeft er echter goede hoop op dat de Skiffhead ook aan de top gaat groeien. Er gaan geruchten om de wedstrijd verplicht te stellen voor talenten. Daarmee zou het voorbeeld van de junioren worden gevolgd, die dit jaar al aan de start moesten verschijnen om voor de overvolle Nederlandse kampioenschappen tijdens de Hollandia wat duidelijkheid te creëren. Maar een bochtig Amstel-parcours is niet hetzelfde als twee kilometer hard met zes andere roeiers of roeisters naast je. Dus of de snelste junioren van de Skiffhead, de zeventien jaar oude wiskundestudent Lennart van Lierop (Skøll) en het indrukwekkende talent Liselotte van der Togt (Breda), over drie weken ook de beste zijn valt te bezien. Maar voor nu maakt dat niet uit. De Skiffhead winnen doe je niet iedere dag. Zelfs niet als je voornaam Frans is.

De uitslagen van de Twee- en Jeugdhead (zaterdag 31 maart) en de Skiffhead (zondag 1 april) zijn hier terug te vinden.