Groeiwater. In combinatie met een sport als roeien klinkt die term al gauw als een dorstlesser met wat verboden ingrediënten. Maar in werkelijkheid is het juist verre van dubieus. Groeiwater is een stichting die schoon drinkwater realiseert voor schoolkinderen in Oeganda. Drijvende kracht achter het initiatief is Derk Noordhuis, roeier van de nationale zware selectie. Elke haal die hij roeit richting Londen moet zich vertalen in geld dat naar het drinkwaterproject gaat. “Maar los daarvan is natuurlijk elk bedrag welkom”, vertelt Noordhuis. “Uiteindelijk willen we 2.700 kinderen van zeven scholen in Oeganda allemaal van schoon drinkwater voorzien.”
Noordhuis is de afgelopen vijf maanden in alle stilte bezig geweest met zijn project. Hij raakt geïnspireerd door de jaarlijkse fietstocht Alpe d’Huzes, waarbij wielrenners de befaamde berg in zuid-Frankrijk beklimmen en zo geld ophalen voor het goede doel. “Roeien voor goede doelen gebeurt nog maar op kleine schaal, dus besloot ik het maar gewoon te proberen. Oorspronkelijk was het de bedoeling om in mijn eentje de stichting te beheren, maar achter de schermen moest er nog best wat gebeuren en dus zijn we met drie. Dat heeft bovendien als voordeel dat we als stichting een ANBI-status kunnen krijgen.”
Noordhuis, zijn vriendin Jesje Schuiringa en zijn oud-ploeggenoot Daan Dijxhoorn vormen derhalve de driekoppige leiding van Groeiwater. Maar het project lijkt wat kort: Londen is nog drie maanden weg, en het is op zijn zachtst gezegd een ambitieus plan om voldoende middelen binnen te halen in dat beperkte tijdsbestek. “Het is zeker niet de bedoeling om gelijk te stoppen als Londen eenmaal achter de rug is”, geeft Noordhuis aan. “Groeiwater heeft de ambitie om ook na de Olympische Spelen verder te gaan. Als het waterproject in Oeganda, waarvoor we samenwerken met SamSamWater, geslaagd is gaan we op zoek naar nieuwe initiatieven waar we aan bij kunnen dragen. Dankzij ons kan SamSamWater het breder trekken.”
Maar voor Noordhuis doemt evenwel een worst case scenario op aan de horizon. Hij is immers één van de zes roeiers die aanspraak probeert te maken op de laatste olympische boot: de twee-zonder. En het is nou niet bepaald zo dat zijn naam in een van de bankjes gekerfd staat. “Dat is ook de reden dat ik nu pas uit de schaduw treed met het project. Als ik in het begin hoog van de toren had geblazen over Groeiwater en ik was al in januari uitgeselecteerd, dan was dat natuurlijk wat knullig. Maar los daarvan stop ik niet met roeien als ik de Spelen niet red. Ik maak dan gewoon het seizoen af en roei op die manier de noodzakelijke kilometers. Het enige verschil is dan dat er geen knallend slotstuk op zit.”
En de roeiers waarmee Noordhuis moet concurreren voor die laatste twee plekjes kunnen hun borst beter natmaken. Groeiwater mag dan tijd en aandacht vragen van de vedette van Aegir, maar dat betekent niet dat hij uitgeput in de boot zit. “Ik heb eerder het idee dat het me energie oplevert. En iedereen heeft tot nu toe enorm enthousiast gereageerd. René Mijnders, ons comité van aanbeveling bestaande uit Nico Rienks en Roelof Kruize, algemeen directeur van Waternet, en nog iedereen die er van hoort. Die steun doet het vertrouwen in jou en je project groeien.”
