De vrouwen voerden de boventoon in de Nederlandse afvaardiging naar het olympische roeitoernooi in Peking. Na het goud van de lichte dubbeltwee Kirsten van der Kolk/Marit van Eupen won de acht op de Shunyi-regattabaan de zilveren medaille. In de mannenfinale eindigde de Holland Acht op de vierde plaats. De lichte vier-zonder werd in de eindstrijd zesde. De Holland Vier kon zich na de uitschakeling in de halve finales niet weren in het gevecht om de medailles. Sjoerd Hamburger sneuvelde in de kwartfinales skiff. Vier finales op zes kansen was een mooie score en werd vooraf gehoopt. Alle vrouwen kregen eremetaal mee naar huis, alle mannen niet, en dat was tegen alle prognoses in.
In het zog van kampioen Verenigde Staten sprintten Femke Dekker, Marlies Smulders, Nienke Kingma, Roline Repelaer van Driel, Piek van Rumpt, Helen Tanger, Sarah Siegelaar en Annemiek de Haan aangevuurd door stuurvrouw Ester Workel langs Roemenië naar de sensationele tweede plaats. Het verschil tussen zilver en brons bedroeg slechts 0,03 seconde: 6.07,24 tegen 6.07,27. De winnende tijd van Team USA was 6.05,34. Zilver was meer dan verwacht en mocht een nieuwe parel op de erelijst coach René Mijnders heten.
De door Annemiek de Haan voorgeslagen acht voer vanaf de start op de vierde plaats. De favoriete Amerikaanse ploeg trok snel weg naar de kop. Oranje hield zicht op Canada en Roemenië, de achterstand was nooit te groot. Pas op de laatste 250 meter dicteerde De Haan alles op alles, toen de concurrentie de vermoeidheid begon te voelen. De achterstand van meters slonk zienderogen. Canada ging er het eerst aan en op de bubbeltjeslijn ook nog olympische titelverdediger Roemenië. De vreugde bij de Nederlandse dames was groot. Van goud was misschien gedroomd, maar dat was geen realistische optie. Er was wel degelijk kans op een medaille, met zilver als hoogste goed. De Spelen konden dan ook geen betere uitkomst brengen voor hen. Sarah Siegelaar zei voor de NOS Radio: Wij hebben slim geroeid. Eerst goed erbij blijven en dan erop en erover. Prachtig dat wij die oude Roemeensen hebben verslagen. Piek van Rumpt: Echt ongelooflijk en dat in mijn laatste wedstrijd! Onze tactiek deugde, eigen race geroeid en zilver gewonnen. Helen Tanger: De laatste meters was het trappen, trappen en trappen. Wij hebben een geweldige race neergezet. Nienke Kinga: Geweldig zon prestatie in mijn eerste Olympische Spelen. Nu een bierparty met de fans.
Stuurvrouw Ester Workel kondigde aan in het olympisch dorp de weegschaal van zes hoog uit het raam te gooien. Dat ding wil ik nooit meer zien. Dit was het laatste kunstje. Nu een feest en daarna een ander leven.
De vierde plaats van de Holland Acht was in feite ook meer dan verwacht. Deze ploeg werd eind vorig jaar afgeschreven, maar veerde weer op. Met een andere coach (David McGowan voor Jan Klerks) en twee andere roeiers (Meindert Klem en Olivier Siegelaar) won de formatie het OKT in Poznan. In Peking wurmde de Holland Acht zich via de herkansingen ook in de olympische finale. Als tweede. De vierde plaats in het eindklassement was daarom mathematisch logisch. Met Siegelaar terug in de boot voor invaller Reinder Lubbers probeerde de Holland Acht het wel met een knallende start naast Canada, maar het tempo kon niet worden volgehouden. De tweede plaats na 500 meter werd de derde stelling na 1000 en de vierde na 1500 meter en de finishlijn na 2000. Wereldkampioen Canada pakte het goud met een uitstekende tijd van 5.23,89 met zilver voor Groot-Brittannië in 5.25,11 en brons voor Verenigde Staten in 5.25,34. Oranje lag met 5.29,26 aanzienlijk achter. Polen werd vijfde, Australië zesde.
Gerard van der Linden, Marshall Goldschalk, Ivo Snijders en Paul Drewes haalden de finale van de vier-zonder lichtgewicht. Dit was, na twee jaar vol beslommeringen en een gebrek aan snelheid, een goede prestatie van Susannah Chayes pupillen. Aan de strijd om de medailles kwam het viertal niet toe, zesde en laatste. Het goud was voor Denemarken, zilver voor Polen en brons voor Canada.
Vier finaleplaatsen en twee mooie medailles waren bepaald niet slecht voor Nederland, al was het een medaille minder dan bij de drie vorige Olympische Spelen. De komende Olympiade zal veel veranderen. In de zilveren vrouwenacht zaten veel roeisters die in Athene 2004 brons wonnen. Zij zullen er wellicht mee stoppen. De Holland Acht is op de 38-jarige Diederik Simon na wel nog jong en heeft beslist toekomst. Bij de Holland Vier heeft Geert Cirkel zijn afscheid al aangekondigd. Hoe het verder gaat is ongewis. Wat gaat Sjoerd Hamburger doen? Mogelijk heeft er in het coachteam een reshuffle plaats of worden anderen aangetrokken. Een goede zaak zal in elk geval zijn om grote oud-kampioenen bij de begeleiding te betrekken, zeker in het jaar van de Olympische Spelen. Te denken valt aan Nico Rienks en Ronald Florijn, goden voor heel veel Nederlandse roeiers. Rienks verklaarde vorige donderdag bij de WR-poging ergometeren in Amsterdam dat hij best wil helpen. Maar of het ervan komt? Rienks: Ik ben in 2000 gestopt. De laatste acht jaar ben ik niet één keer gevraagd of ik iets kon doen.
NOS Video:
