Het begint een beetje te draaien bij Pelargos

Eigenlijk stond er bij Pelargos vandaag een clinic op het programma onder leiding van Tycho en Vincent Muda. Maar door de sneeuwval moest de roeitweeling afhaken. Begrijpelijk: het is glibberen en glijden op de Haagse vlotten. De Muda’s komen daarom een andere keer langs om de eerstejaars ploegen in Den Haag wat wijzer te maken in de wondere wereld van het wedstrijdroeien. Want een ervaren kracht kun je Pelargos nauwelijks noemen. In mei wordt de vereniging elf jaar oud, piepjong vergeleken met (verre) buren als Njord en Laga. Maar de oranje/marineblauw-gekleurde studentenroeivereniging uit Den Haag lijkt steeds meer te leven. De eerste hobbels na de oprichting zijn genomen: nu wil Pelargos verder.

Lees verder
James Netz

Paralympisch roeister gaat voor Winterspelen

Oksana Masters blijkt een paralympisch multitalent: de Amerikaanse roeister, wiens opmerkelijke levensverhaal vorig jaar onderwerp was van een column op NLroei , heeft haar blik na de Paralympische Spelen van Londen nu gericht op die van Sotsji . De 23-jarige maakt namelijk furore als paralympische langlaufster. Masters, die in Londen een bronzen medaille won in de TA mixed dubbeltwee, kwam toevallig een skicoach tegen in een fitnesscentrum, en bleek al snel aanleg te hebben voor het paralympisch langlaufen. Zoveel zelfs dat ze grote kans maakt om over een jaar mee te doen in Rusland.

Lees verder

FISA wil af van compensatiegewichten

De komende dagen gaat wereldroeibond FISA op een buitengewoon congres in Kopenhagen vergaderen over de regels en statuten van de roeisport. Naast de nodige moderniseringen in de tekst staan er ook een aantal belangrijke discussie-onderwerpen op het programma. De meest in het oog springende daarvan is wel de wijziging in gewichten: vanaf 1 januari 2017 mag een lichtgewicht niet meer wegen dan 70 kilo. Het bootgemiddelde blijft hetzelfde, dus compenseren is er niet meer bij. Ook de lichtgewicht dames moeten het met minder kilo’s doen: zij mogen niet meer wegen dan 57 kilo.

Lees verder

Een ergometermarathon draait om de reis, niet de bestemming

Wat bezielt iemand om een etmaal lang op een ergometer te zitten en zoveel mogelijk kilometers op de klokken te zetten? Volgens Tilburger Wim Oosterveld, een van de drie Nederlanders die op zaterdag om 16:00 de eerste haal maakten voor een wereldrecordpoging, is het moeilijk om daar een vinger achter te krijgen. Zelfs met een nieuw wereldrecord in zijn broekzak – Oosterveld kwam tot 289 kilometer en 928 meter , ruim vier kilometer verder dan het oude record – is het hem nog niet helemaal duidelijk waarom mensen dit doen. Maar één ding heeft hij, mede dankzij zijn recordpoging, wel geleerd. “Het gaat om de reis, niet de bestemming,” aldus Oosterveld.

Lees verder

Duitsers willen bejaarden met roeistoel fit krijgen

Laat het maar aan de Duitsers over om met opmerkelijke uitvindingen te komen. Onze oosterburen hebben het namelijk gehad met de groeiende groep zwaarlijvige bejaarden die dagelijks voor de televisie hangen en herhalingen van Derrick of Commissaris Rex kijken. En omdat wandelen of fietsen kennelijk niet hip genoeg meer is, hangen ze hen een spreekwoordelijke bratwurst voor: de roeistoel , een staaltje Duits vernuft dat moet helpen in de strijd tegen obesitas. Toegegeven, kijkend naar de lijst met mogelijkheden ziet het er inderdaad indrukwekkend uit. Maar of het gaat werken?

Lees verder

Australië in rep en roer na dopingonthullingen

De Australische sportwereld is in alle staten nu een commissie heeft onthuld dat dopinggebruik in het land veelvuldig voorkomt . De onderzoekers van de Australian Crime Commission ( ACC ), die twaalf maanden lang nauwlettend rondspeurden, concludeerden dat er op grootschalige wijze gebruik wordt gemaakt van doping, op professioneel en amateurniveau. Atleten, technische staf, medici en sportwetenschappers hebben zich ingelaten met verboden middelen in alle takken van Australische sport. Misschien ook wel binnen het roeien.

Lees verder

Column | Regattafixing

De voetbalwereld is in de ban van matchfixing. Op alle mogelijke niveaus zouden criminelen zich bemoeien met de uitslag van voetbalpotjes zodat de zware jongens (en meisjes) grof geld kunnen verdienen aan het gokken op diezelfde wedstrijden. Belchinezen zitten op de tribunes van FC De Zeepoeiers om alle details over de wedstrijd door te geven aan hun louche bazen. En niet alleen in het voetbal komt het voor: de bokswereld staat bekend om het afgesproken werk. Wielrennen idem dito. Raemon Sluijter biechtte onlangs ook op ooit benaderd te zijn om een tennispotje te verliezen . Matchfixing zit overal. Dus ook in het roeien.

Lees verder

Voor de winterse afwisseling: een roeitriatlon

Net nu iedereen dacht dat de winter ten einde was gekomen en het voorjaar lonkte gaat het morgen weer vriezen. Niet bepaald roeiweer. Sneeuw, koude, maar vooral dat vermaledijde ijs. En dat betekent voor velen weer op die ergometer klimmen. Wat doe je dan als coach, als je weet dat je roei(st)ers genoeg hebben van twee keer 45 minuten ED, van monotoon heen en weer bewegen op een rolbankje terwijl op de achtergrond het ene na het andere nietszeggende dancenummer de revue passeert? Simpel. Je bedenkt, net als de coaches van de University of Washington, een roeitriatlon .

Lees verder

Het IJsselmeer overzwemmen tegen kanker

Zwemtochten en goede doelen gaan goed samen. Twee jaar geleden schreef NLroei al eens over een stel roeivrienden die voor een van hun maatjes de Hellespont over gingen zwemmen . Nu zijn er weer twee roeiers die een wild plan hebben bedacht. Jorrit Broertjes en Matthijs van Dam, beiden oud-bestuurslid van Skøll , zijn namelijk van zins om het IJsselmeer over te zwemmen om geld op te halen voor kankeronderzoek. Liefst 22 kilometer gaat het duo zwemmen. Hoe kom je op zo’n bizar plan? “De opa van een vriend van ons heeft het een keer gedaan,” vertelt Van Dam. “Dus wij vonden dat we het ook moesten kunnen.”

Lees verder

Special | Soms is behelpen de charme van het verhaal

De klok slaat vijf uur. Terwijl het in Nederland al lang en breed donker is schijnt de zon nog lustig in Portugal. Rob de Rooij steekt met een glimlach een sigaret op. Hij woont inmiddels alweer 13 jaar in het land, was nauw betrokken bij de opkomst van de lichte succesroeiers Pedro Fraga en Nuno Mendes en kent het Portugese roeien inmiddels als zijn broekzak. De sport is er klein. Rolschaatshockey is populairder. En voetbal natuurlijk. “Daar verliezen we veel roeiers aan,” vertelt De Rooij. “Maar geef ze eens ongelijk: als je daarin je geld kunt verdienen is dat een aanlokkelijk perspectief voor iemand uit een arm gezin.”

Lees verder