Afgelopen weekend werd bekend dat Roel Braas zijn eenmansboot zal verlaten en overstapt naar de twee-zonder met Mitchel Steenman. Laatstgenoemde roeide afgelopen weken noodgedwongen eveneens in de skiff omdat zijn partner Rogier Blink langdurig aan zijn rug is geblesseerd. Braas kende met het overlijden van zijn vader en een mislukt Europees Kampioenschap roerige weken. Ondanks de droevige omstandigheden trok NOC*NSF naar aanleiding van het EK de A-status van de skiffeur in. Als onderdeel van de twee-zonder kan hij die behouden.
Bij de Europese Kampioenschappen loopt de skiffeur met zijn ziel onder de arm. Niet alleen roeit Braas zwaar onder zijn kunnen – hij overleeft zelfs ternauwernood de herkansing voor een plaats in de halve finale – hij is met zijn hoofd vooral bij zijn twee weken eerder overleden vader. “Het is heel snel gegaan. Er zat minder dan zeven weken tussen zijn diagnose en zijn dood. Er was een behandelplan opgesteld, maar bij de tweede keer chemotherapie herstelde hij al amper.” vertelt hij. Huub Braas, die net als aanvankelijk Roel een eigen hoveniersbedrijf had en een paar jaar terug klokkenluider was bij ambtelijke corruptie , was nauw betrokken bij het roeien en begeleidde zeker in het begin zijn zoon intensief. “Hij moest net als ik even wennen aan het wereldje, maar als het even kon was hij erbij.” Waar nodig zette Huub met zijn nuchtere kijk de boel bij de roeibond op scherp. “Hij was vaak erg kritisch en zwart-wit, maar hij had wel vaak gelijk” zegt de roeier uit Breezand lachend.
Ondanks dat de kampioenschappen al snel na zijn dood plaatsvinden, is niet starten voor de boomlange gigant geen optie. “Je moet ergens weer beginnen en dan kan je het maar beter meteen doen. Anders krijg je die ellende een volgend toernooi” zegt Braas hierover. Ook ligt er enige druk vanuit NOC*NSF omdat hij zijn A-status anders kwijt zou kunnen raken. Die had de skiffeur ondanks zijn matige klassering bij het WK in Amsterdam (9e) toch gekregen omdat hij het andere meetmoment, het EK van vorig jaar, had moeten missen vanwege een ziekenhuisopname van zijn zoontje Daan. Toch gaat Braas aanvankelijk met enige moed naar Poznan. Maar daar blijkt het roeien toch minder te gaan dan verwacht. “Het was lastig me op te laden en te concentreren.” Daarnaast is de boomlange skiffeur eenzaam aan de oevers van het Malta-meer. “Ik had veel momenten dat ik erg verdrietig was. Als je dan ook nog eens alleen bent is het lastig om je daar doorheen te slaan.” Na een teleurstellende elfde plaats keert de roeier dan ook gedesillusioneerd naar huis.
Het slechte optreden in Poznan zet hem aan het denken. ‘Tegen welke prijs wil ik hiermee doorgaan? En kan ik dat mentaal aan?’ zijn vragen die door het hoofd spoken van de meervoudig nationaal kampioen. “Je moet niet vergeten dat ik ook in een verwerkingsproces zit. En alleen verder tegen de klippen in is behoorlijk zwaar.”Als klap op de vuurpijl krijgt hij dinsdagmiddag via email te horen dat zijn A-status is ingetrokken omdat hij niet aan de norm van NOC*NSF heeft voldaan. En dat terwijl men bij de sportkoepel op de hoogte was van de omstandigheden. Braas: “Ja, dat was niet prettig. Het voelt alsof ik zomaar aan de kant ben geschoven. Blijkbaar maakt het hen allemaal niet uit.”
Hij gaat het gesprek met de roeibond aan en al snel komt men eruit dat het een goede optie zou zijn om met Mitchel Steenman in de twee te gaan zitten. “Mijn coach Eelco (Meenhorst, red.) kwam ermee en toen bleek dat Mitchel er tegelijkertijd ook over had nagedacht. Dus toen waren we er snel uit.” De roeibond verwijt hij dan ook verder niets. “Ze wilden me ook ondersteunen als ik in de skiff was gebleven, dus geen kwaad woord over hen.” Het verhaal dat maandag in de Telegraaf verscheen, dat hij gedwongen is in de twee te stappen, is volgens Braas dan ook zwaar aangezet. “Het is mijn eigen keuze omdat ik denk dat dit nu voor mij het meest verstandig is. Ik wil nu liever met iemand samen roeien. Dit is nieuw en het houdt me fris. Je moet er toch plezier in houden en gemotiveerd blijven. Zeker in mindere tijden is dat heel belangrijk.”
Ondertussen is dit ook een goede oplossing voor de slepende blessure bij Rogier Blink. Begin mei gaat de dertiger door zijn rug en ruim een maand verder is hij nog niet veel verder. “In het begin kon ik echt helemaal niets. Nu train ik voorzichtig op een ski-ergometer apparaat van Concept 2.” Komende dagen zit hij in het ziekenhuis van Leiden om van een erkende specialist te horen wat er precies aan de hand is. “Maar je moet wel denken richting een hernia” zegt Blink hierover. De kans dat hij dit jaar nog terugkomt lijkt dan ook klein. “Ik zou hooguit begin augustus weer volledig kunnen trainen en dan is het WK al dichtbij. Dan kan ik beter de Wereldkampioenschappen laten schieten en in het olympisch jaar weer helemaal fit zijn.” De roeier van Gyas is blij dat er met Braas een optie gevonden is om zijn partner aan het roeien te houden. “Het zorgt ervoor dat de druk op snel terugkomen er niet bij is en dat scheelt.” Hij is niet bang dat zijn plek straks wellicht overgenomen is als het goed blijkt te gaan. “Ik ga voor een medaille in Rio en als er in Nederland al een sneller tweetje te maken valt dan met mij, dan is dat in het buitenland zeker zo. Daarbij zou het erg fijn zijn als ze bij het WK een olympische kwalificatie afdwingen.”
De nieuwe combinatie van Braas en Steenman kent nog een klein saillant detail. In 2009, enigszins aan het begin van Braas zijn roeicarrière, uitte de voormalig hovenier in het Varsity Magazine flinke kritiek op zijn huidige ploeggenoot. Steenman zou niet hard genoeg trainen en niet goed genoeg scoren op de ergometer. Inmiddels is Braas teruggekomen van zijn eerdere stellingname. “Het is net zoals bij dat stuk in de Telegraaf. Je roept eens wat en iemand schrijft het op, waarna het compleet uit zijn verband wordt getrokken. Hier in Breezand raken we niet zo snel van slag, maar hoe zuidelijker je komt, hoe erger het wordt” zegt hij lachend. Van enige spanning is allang geen sprake meer. “Ik heb natuurlijk al eerder met Mitchel geroeid dus ik wist heus al dat het een goede roeier was. We kunnen het uitstekend met elkaar vinden en hoewel we pas vijf keer geroeid hebben, is de snelheid al behoorlijk goed. ”
