Liefhebbers van oud-Hollandse spelletjes konden zaterdag hun hart ophalen tijdens de Tromp Boat Races. Op het smalle paadje naar de vlotten van de organiserende roeivereniging Cornelis Tromp was het namelijk ouderwets dringen geblazen – mikado in optima forma. Overal boten en riemen die langs, onder, over en achter elkaar door worden gestoken – allemaal zonder elkaar aan te raken. Nu het deelnemersveld voor de zoveelste keer een nieuw record aantikt barst de wedstrijd welhaast uit haar voegen. “We zijn de grootste langebaanwedstrijd”, vertelt een trotse Robert de Boer, voorzitter van de organisatie.
Niet dat De Boer een vileine steek uit wil delen naar de voorjaarsklassieker op de Amstel, integendeel. Hij is vooral blij dat ‘zijn’ wedstrijd het zo goed doet en dat iedereen met plezier naar Hilversum komt. Hij verwondert zich er slechts hardop over dat er in de logistiek zo weinig mis gaat, ondanks het feit dat er bij de Tromp maar één vertrek- en aankomstlocatie is en er in vergelijking met de Head of the River meer startende ploegen zijn. “Ik denk dat we 600 ploegen ook nog wel aankunnen”, zegt De Boer over de 590 inschrijvingen van dit jaar. “Er komt een keer een limiet natuurlijk, maar het is voorlopig nog een geoliede machine. Ik heb geen negatief geluid gehoord.”
Missschien is het wel de aard van de wedstrijd die daarbij helpt. Net als de Amstelbeker en de Vechtrace – een wedstrijd die aan een opmars bezig is als najaarsklassieker – staat gemoedelijkheid centraal. Hoewel deelnemende toproeiers elkaar graag het vuur aan de schenen willen leggen op het idyllische water van het Hilversumse kanaal hoeft het allemaal nog niet zo nodig. Het is, zoals De Boer zelf ook zegt, “een echte reünie”. Het is daarom weinig verrassend dat oud-ploeggenoten Peter Vos en Rogier Blink hardop aan het dollen zijn op het moment dat ze moeten oproeien voor hun wedstrijd. En geen wonder dat Blink, die eigenlijk helemaal niet zou starten maar zijn vriendin Marloes Oldenburg aan kwam moedigen, op het laatste moment besluit zichzelf op te geven als invaller in een veteranendubbeltwee. TOR-roeier Michael Roos roeide opeens met de winnaar van WK-brons in de boot. Gek? Natuurlijk niet: zo gaat dat in de lommerrijke bossen van het Hilversumse.
Het verenigingsterrein van Cornelis Tromp is op die ene zaterdag in oktober één grote gemoedelijkheidstrein van glimlachende roeiers die zich opmaken voor hun wedstrijd, en achteraf een kop erwtensoep eten ook al is het weer er stiekem nog niet naar. Het is een mierenhoop van appeltaartetende en chocolademelkdrinkende veteranen en pas geïnstalleerde verenigingsbesturen. Van in oranje t-shirts geklede riemendragers: junioren die af en aan rennen met roeimateriaal om de logistieke machine zo soepel mogelijk te laten draaien. Als burgemeester Pieter Broertjes halverwege de middag een kijkje komt nemen kan hij het grasveld naast de Vreelandseweg nauwelijks zien. Overal riggers, boten, riemen, botenwagens, tassen en luierende atleten.
Niet dat er niet hard geroeid wordt, trouwens. Het aantal toproeiers mag in verband met de Head of the Charles in Boston weliswaar wat laag zijn – alleen daarom kan de wedstrijd al groeien – maar met Roel Braas, Tim Heijbrock, Björn van den Ende, Dirk Uittenbogaard, Janneke van der Meulen en een handvol SB’ers was de score toch ook zeker niet onverdienstelijk. Braas, die zowel in de skiff als met Uittenbogaard in de dubbeltwee de beste was, en Van der Meulen kroonden zich voorlopig tot herfstkampioenen. En bij de junioren, voor wie de Tromp een selectiemoment is, zijn Laila Youssifou (M18) en Bram Schwartz (J18) de huidige nummers één. Maar tijdens de Hel van het Noorden, voor de seniorenselectie een verplicht meetmoment, kunnen de rollen weer compleet anders liggen.
De Hel van het Noorden is voor olympiër Carline Bouw het grote doel. De winnares van olympisch brons was dit jaar langdurig geblesseerd en maakte in de door haar zelf genoemde ‘Skøllrevalidatiedubbeltwee’ met Kirsten Lanz haar eerste wedstrijdhalen op weg terug naar de top. En dat beviel goed – Lanz en Bouw hadden ruim een minuut voorsprong op de nummer twee in het veld. “Dit was een fijn tussendoortje”, vond Bouw dan ook. “Ik ging twee weken voor het EK in Sevilla onder het mes, en eigenlijk zou het herstel langer duren. Het echte debuut komt in de skiff tijdens de Hel. Maar het is fijn dat ik terug ben.”
En fijn was het in Hilversum. Ook het kleine regenbuitje aan het einde van de middag veranderde daar niks aan. Het gonsde nog geruime tijd bij Cornelis Tromp; een prettig gezoem, als een gezellige bromvlieg die in de huiskamer voor luchtacrobatiek zorgt. De kans is groot dat de Tromp Boat Races volgend jaar wéér groeien qua deelnemersaantal. Meer toproeiers, nog meer veteranen en junioren. En buitenlandse deelneemers: volgens De Boer waren er dit jaar acht Zweedse deelnemers te bewonderen, die ongetwijfeld een leuk verslag van de wedstrijd zullen uitbrengen in hun thuisland. Groei lijkt haast onvermijdelijk. En dan wordt het misschien toch tijd om twee dagen te reserveren in plaats van één. Maar voorlopig is mikadoën op het Hilversumse kanaal nog net te gezellig.
De uitslagen van de Tromp Boat Races zijn hier te vinden.
