Youssifou steelt show tijdens enerverende NKIR

Niet het nieuwe kampioenschapsrecord van Roel Braas gaat de boeken in als de meest opzienbarende prestatie van de Nederlandse kampioenschappen indoorroeien. En ook de twee velden die door een ex aequo-finish twee Nederlands kampioenen op het podium deden belanden lopen niet met die eer weg. Nee, een 16-jarig meisje van Pampus uit Almere stal in de vroege ochtend de show. Toen de tribunes in de Sporthallen Zuid nog nagenoeg leeg waren zette Laila Youssifou een fabelachtige 7:07,1 op de klokken, waarmee ze liefst twaalf seconden sneller was dan het oude record van Kirsten Lanz – en dan was ze niet eens honderd procent tevreden over het resultaat. “Ik had stiekem nog een klein beetje harder gewild,” reageerde Youssifou achteraf. “Maar ik ben zeker blij hoor. Nu maar hopen dat het record nog even blijft staan.”

De kans lijkt klein dat er op korte termijn iemand opstaat die Youssifou van de troon stoot. Niet alleen was het gat met de naaste concurrentie enorm – de nummer twee in het M16-veld, Maureen van Bodegom, kwam in 7:31,2 over de virtuele streep – maar ook komt het simpelweg zelden voor dat meisjes van een jaar of zestien over een dergelijke dosis vermogen beschikken. Tenzij de KNRB door middel van fysieke identificatietesten een legertje aan supertalenten weet te vinden is de toptijd van de Almeerse wel veilig. En haar eigen toekomst lijkt op basis van deze prestatie ook niet beperkt tot de wateren in Flevoland. Hoewel ze nog niet te veel op de zaken vooruit wilde lopen, zou het vreemd zijn wil Youssifou deze winter niet meegenomen worden op trainingskamp van de KNRB.

Het record van Youssifou bleek de mooiste kers op een taart met een veelvoud aan vruchten. De hele dag door sneuvelden toptijden. Zo verbeterde de achttienjarige Liselotte van der Togt het twaalf jaar oude M18-record dat Marlies Smulders in 2000 liet optekenen tijdens de Amerikaanse ergometerkampioenschappen. Een dag eerder had haar broer Sander Smulders nog gekscherend gezegd dat hij er een hard hoofd in had dat de tijd van zijn zus verbeterd zou kunnen worden. Nog geen 24 uur later stond daar opeens Van der Togt, die in een rechtstreeks duel met haar grootste concurrent Medien van der Laan oppermachtig bleek en de teller uiteindelijk na 6:56.9 liet stilstaan.

Een ander record dat al tien jaar wachtte op officiële verbetering was dat van Gerritjan Eggenkamp. De roeier van Proteus-Eretes noteerde in 2002 5:49,4 en sindsdien slaagden de winnaars van het SA-veld er nooit in om die tijd te verbeteren. Alleen Harmen Eefting was in 2010 dichtbij toen hij in 5:49,7 over de streep kwam zetten. En buiten de NKIR was er natuurlijk wel harder gevaren. Door officieus recordhouder Jan-Willem Gabriëls (5:46,5), bijvoorbeeld. En door Roel Braas, die tijdens een selectiemoment van de Holland Acht al eens 5:43 op de klokken tevoorschijn had getoverd. Vandaar ook dat velen hoopvol uitkeken naar het duel Eefting-Braas. Wie weet konden de twee elkaar tot grote hoogte stuwen en een flink hap uit de tijd van Eggenkamp nemen.

Al vroeg in de wedstrijd bleek evenwel dat Eefting niet over de broodnodige supervorm beschikte en Braas simpelweg te sterk was. De roeier van Okeanos schoot uit de startblokken en stond de leiding nooit meer af. “Mijn plan was om na de start gewoon op 1:26 te gaan zitten en te kijken hoe lang Eefting dat vol kon houden,” vertelde Braas na afloop van de wedstrijd. “Maar de afstand tussen mij en hem liep al vrij snel op en toen ben ik teruggezakt naar 1:27 – dat was ook genoeg. Niet dat ik harder had gekund overigens, ik had het maar wat moeilijk met de omstandigheden. Als ik thuis een test doe heb ik nooit zo’n last van droge longen, maar hier was dat wel anders. Ik moest uiteindelijk flink diep gaan.”

Diep gaan bleek evenwel genoeg. Braas kwam in 5:47,2 als eerste over de streep en mag zich na twee jaar absentie weer een seizoen lang Nederlands kampioen indoorroeien noemen. Eefting finishte in 5:53.5 en moest met die tijd zijn meerdere erkennen in zijn verenigingsgenoot Stef Broenink, die in het SB-veld met een nieuwe toptijd van 5:51,0 zijn leeftijdsgenoten een lesje ergometeren gaf. Met tien seconden voorsprong voer Broenink vrij onbedreigd naar de winst. Ook Jenny van Dobben de Bruijn had weinig moeite met haar tegenstandsters in het DSA-veld. De roeister van Nereus zegevierde voor de zesde keer, dit keer in 6:45,1. En, zo sprak ze na afloop, zolang niemand anders de handschoen opneemt om haar de ergometertitels te ontnemen vindt ze het geen probleem om nog een paar edities mee te draaien. Nienke van Hoogenhuyze hield het hoofd in een onderling duel met Marie-Anne Frenken koel en won voor de derde keer op rij de titel bij de lichte dames.

De twee opmerkelijkste momenten van deze NKIR vonden ontegenzeggelijk plaats in het DSB-veld en het LSA-veld. Exact dezelfde tijden komen in de geschiedenis van de NKIR veelvuldig voor, maar tot deze editie was het nog nooit voorgevallen dat de winnaars van NK-velden precies dezelfde tijd liet noteren. Vandaag was dat niet één, maar zelfs twee keer het geval. Eerst kwamen SB-roeisters Elsbeth Zielman en Margriet Lansink exact op hetzelfde moment binnenzetten, en niet gek veel later overkwam het ook lichtgewichten Timo van Wittmarschen en Sander van Dijk. Het voorval in het DSB-veld had overigens nog gekker kunnen uitvallen als de nummer drie – Kirsten Lanz – één tiende harder had geërgometerd. Ook zij was dan op een tijd van 6:59.6 uitgekomen.

Als vanouds bij de NKIR produceerde het publiek de meeste decibels tijdens de eerstejaarsvelden. En niet zonder reden. Over de hele breedte waren mooie resultaten te bewonderen. Als opmaat de eerstejaars lichte dames vier, een nieuw veld dat gewonnen werd door een kwartet van Gyas. Vervolgens de eerstejaars lichte acht van Proteus die het toch al scherpe record van Nereus met liefst één volle seconde verbeterde waardoor de norm voor lichte achten inmiddels op 6:48,9 ligt. Daarna een mooie Amsterdamse strijd tussen Skøll en Nereus bij de dames waarbij laatstgenoemde vereniging de beste bleek – en Thêta knap derde werd. En als toetje zeven zware eerstejaars achten die sneller waren dan 6:35,0 gemiddeld.

Een lange dag ergometeren in de Sporthallen Zuid om je vingers bij af te likken dus. En natuurlijk, lang niet alle velden waren even goed bezet en dus moet er na de klacht van vorig jaar echt wat meer actie ondernomen worden omtrent de planning van het evenement in het seizoen. En ja, er valt ook altijd nog wat te verbeteren aan de show. Maar de opzienbarende resultaten gecombineerd met de alom bekende symfonie van ratelende kettingen, zoemende vliegwielen, hijgende atleten en dreunende housemuziek maakten stiekem toch een hoop goed. En wie de moeite had genomen om zaterdagochtend om half tien al present te zijn op de tribunes had al helemaal niks te klagen. Als je een zestienjarig meisje tijdens de eerste heat van de dag al 7:07,1 ziet trappen kan je dag nauwelijks meer stuk.

De uitslagen van de NKIR, inclusief teamresultaten met individuele tijden erbij, zijn hier terug te vinden.