Volgend jaar weer… maar op een andere datum?

Wat is een Nederlands kampioenschap zonder toppers? Die vrij existentiële vraag galmt periodiek door de hoofden van de organisatoren van nationale wedstrijden. In het geval van de Nederlandse kampioenschappen indoorroeien betekent het een flitsende licht- en geluidshow in de Sporthallen-Zuid, een flink aantal rappe tijden, maar geen grote namen voor op het affiche. Dit kwam vooral aan het licht tijdens de race voor ‘Dynamic Fours’, een wedstrijd over vijfhonderd meter op de Dynamic Erg van Concept2. Met een aantal mindere goden in plaats van de toproeiers van de Holland Acht oogde de wereldprimeur wat flets. En dat is jammer met het oog op de volle tribunes en het altijd enthousiaste roeipubliek.

De discussie over het tijdstip van de NKIR is verre van nieuw. De door Nereus georganiseerde wedstrijd begon in 1990 als wedstrijd in december, en werd uiteindelijk vanwege de seizoensplanning verplaatst naar januari, toen nog over 2.500 meter. In 1994/1995 waren er vervolgens twee edities kort na elkaar. Op verzoek van René Mijnders werd de toen nog als ONEK aangeduide NKIR verplaatst naar december, aangezien het volgens de gevierde bondscoach beter in het trainingsschema paste als de wedstrijd eerder werd georganiseerd.

Anno 2011 is het echter een ander verhaal. De absolute top van Nederland verkiest een trainingskamp in warme regionen boven een bitse ergometersessie, en ook een groot deel van de junioren krijgt twee kilometer hard halverwege december niet in het schema verwerkt. Zij moeten rond deze tijd juist hun lange duurvermogen laten zien: het einde van het jaar staat voor hen in het teken van een twintig minuten test. In dat geval is deelname aan de NKIR voor de meesten teveel van het goede. Dat gold overigens ook voor de eerstejaars ploegen van een aantal studentenroeiverenigingen. Aegir, – wiens eerstejaars onder leiding staan van Martijn Witteveen,– en Skøll en Phocas, gecoacht door de aankomend bondscoach van Indonesië Boudewijn van Opstal, verkozen een trainingskamp boven deelname. Sterker nog: het drietal rebellerende verenigingen organiseert een onderling testmoment in januari. Daar kunnen de eerstejaars wedstrijdploegen elkaar alsnog recht in de ogen kijken en bepalen wie de sterkste is.

Voor de organisatie van de NKIR is dit treurig nieuws. Hoewel het evenement er flitsend uit ziet en de tribunes gevuld zijn voelt het toch alsof het glas halfleeg is in plaats van halfvol. Het zou daarom getuigen van een vooruitziende blik als de KNRB eens nadenkt over de wedstrijdkalender van 2012/2013. Het zou bijvoorbeeld een goed idee kunnen zijn om, mocht de huidige manier van trainen en testen daadwerkelijk in zwang blijven, de Ergohead en de NKIR om te draaien. Op die manier profiteren beide evenementen van de eisen die de roeibond stelt aan haar (sub)toppers en heeft het publiek een extraatje om naar uit te kijken. Twee vliegen in één klap. “”We overleggen elk jaar met de roeibond en we willen best ruilen met de Ergohead””, geeft Frank Verschoor, voorzitter van de NKIR-commissie aan. ““Maar dan willen we wel graag dat de vedetten komen. Je hoort de mensen altijd nog praten over die mooie race van 2007, toen alle toproeiers er waren. Dat is toch ook fantastisch? En waar het publiek recht op heeft?””

De kwestie van seizoensplanning buiten beschouwing latend leverde de NKIR genoeg spektakel voor diegenen die dat zochten. Harmen Eefting won net als vorig jaar de NK-titel in het SA-veld in een prima tijd van 5:52.5. Jenny van Dobben de Bruijn was met 6:46.6 net als vier keer eerder de beste bij de dames senioren A. De titel in het lichte topveld bleek een prooi voor Diederick van den Bouwhuijsen, die achteraf monter van de ergometer stapte en sprak van een “mooi geleidelijk opgebouwde race.” Het vooraf gehoopte gevecht tussen Nienke van Hoogenhuyze, Marie-Anne Frenken en de Amerikaanse wereldkampioene Ursula Grobler bleef helaas uit. Eerstgenoemde Tritonese liet evenwel zien over voldoende kwaliteit te beschikken door het record van Marit van Eupen uit de boeken te roeien en het veld van drie roeisters te winnen in 7:06.7.

Bij de eerstejaars bleek Nereus eens te meer over een goede lichting te beschikken. De grote woorden van de organisatie ten spijt trapten de lichte roeiers van de Amsterdamse roeivereniging geen nieuw baanrecord, maar met 6:52.5 waren ze liefst zeven seconden sneller dan concurrent Laga. Bij de dames bleek de strijd wat spannender. In de finale bleef Gyas lang bij, maar uiteindelijke moesten de Groningse dames toch hun meerdere erkennen in de thuisroeiende vereniging. De eerstejaars dames van Nereus wonnen uiteindelijk in een tijd van 7:36.5 Bij de zware mannen bleek Laga de enige vereniging die een stokje kon steken voor totale hegemonie van het bordeauxrode. De vooraf niet als favoriet bestempelde Delftenaren kwamen in 6:31.8 over de virtuele streep, iets meer dan drie seconden voor Orca.

Toen de zware eerstejaars van Laga uitgebreid gefêteerd waren druppelden de Sporthallen Zuid langzaam leeg. De kleurrijke lichten werden gedoofd, de speakers uitgeschakeld en het dubbelzijdige plakband werd van de vloer getrokken. Volgend jaar weer, zo weten publiek en organisatie. Maar wanneer, dat is de grote vraag.

Kijk hier voor de rest van de uitslagen.