‘Echt goed roeien’, luidt het devies

Naarmate de ochtend vorderde kon je de klok erop gelijk zetten. Elke Nederlandse ploeg die na de race even aanlegde bij het erevlot om bidons op te halen had het over de deining. De eerste duizend meter was, met toevoeging van een aantal krachttermen, een klotsbak van jewelste. De stijle rotswanden rondom het meer van Bled houden de golven van de camera-, commentaar- en kamprechtersbootjes nauwelijks tegen. En omdat er om de zes minuten races stonden gepland moesten de bootjes hard terugvaren om op tijd te zijn voor de volgende wedstrijd. Gevolg: golfslag waar een gemiddeld zwemparadijs jaloers op kan zijn. Eerlijkheid gebiede te zeggen dat geen van de Nederlandse ploegen er echt lekker mee om kon gaan. Desalniettemin wisten drie boten zich direct voor de vervolgfase van het toernooi te plaatsen. De rest zal dat in de herkansing moeten afdwingen.

De Nederlandse mannenacht roeide in de snelste voorwedstrijd van het WK. De ploeg finishte als tweede achter een nieuwbakken Canadese acht, die met 5:29.83 een fractie sneller waren dan de Duitse wereldkampioenen in heat nummer 2. Ondanks de veelbelovende tweede plek van de Holland Acht toonde de ploeg zich nog niet echt tevreden over het roeien. “Het was rommelig”, analyseerde Matthijs Vellenga na afloop. “We kunnen en moeten beter. Dat we met dit roeien vlak achter een ploeg als Canada liggen is dan wel weer veelbelovend. Als we het goed doen gaat het ook wel écht goed.” Dat is dan ook de opdracht voor de halve finale van komende woensdag. Echt goed roeien.

Dat devies geldt overigens niet alleen voor de Holland Acht, maar voor alle ploegen die vandaag in actie kwamen. Ook de ploegen die het in ene wisten te redden. Marie-Anne Frenken finishte bijvoorbeeld als eerste in haar voorwedstrijd, maar gaf ruiterlijk toe dat haar Thaise opponente niet hard roeide maar zij vooral langzaam. Haar start liep door de moeilijke omstandigheden in het honderd en halverwege had de nummer zes van de wereldbekerwedstrijden in Luzern zelfs bijna tien seconden achterstand op de toen nog leidende roeister uit Thailand. Pas in de laatste paar honderd meter wist Frenken met een mooie eindsprint af te rekenen met haar tegenstanders en als eerste over de streept te komen.

Ook de derde ploeg die de herkansing ontliep, de lichte dubbeltwee, heeft ruimte voor verbetering. Bjorn van den Ende en Joris Pijs moesten in hun voorwedstrijd slechts afrekenen met kleine roeilanden: Egypte, El Salvador en Algerije. Dat lukte, zij het pas in het tweede deel van de race. Tijdens de kwartfinale zal er nog wel een schepje bovenop moeten. “Ik heb in ieder geval een nieuw persoonlijk record”, zei Pijs enigszins laconiek over de eindtijd van 6:27.80. In de grote reken-je-rijk-show hadden de Nederlanders evenwel de zestiende tijd van de dag, niet voldoende voor de olympische ambitie.

De ploeg die naast de Holland Acht het meest indruk maakte was de mannen twee-zonder. Rogier Blink en Nanne Sluis namen in hun wedstrijd brutaal de leiding ten opzichte van wereldkampioen Nieuw-Zeeland, verloren na zeshonderd meter het initiatief maar klampten tot halverwege de race aan. Daarna werd het volgens Blink harken. “We konden het tempo lang hoog houden. De tweede duizend meter moesten we vol de ellende in en god zij dank halen we het met vier honderdste van een seconde.” Volgens de beredenering van Blink zou het duo met deze klassering de moeilijke landen ontlopen in de komende herkansing en de halve finale. “Na vier dagen ziek op bed liggen is dat wel fijn”, voegde de roeier van Gyas, die te kampen had met erge hoofdpijn, er nog fijntjes aan toe. “Dinsdag gaan we echt hard.”

De twee-zonder zal dan minder last hebben van de golven. Althans, dat is het plan. Het meticuleus opgestelde tijdsschema van de FISA is in ieder geval aangepast om gehoor te geven aan de klachten van de roeiers en de begeleidende staf over de omstandigheden. Tijdens de teammanagersmeeting van zondagavond werd besloten om niet elke zes minuten, maar elke acht minuten een race af te vuren. Dat zou minder haast, minder snel varende motorbootjes en minder deining tot gevolg moeten hebben. Aan het einde van de rit brengt zo’n beslissing je natuurlijk niet vanzelf van start naar finish. Daarvoor moet je gewoon echt goed roeien.

Rogier Blink geeft zijn analyse van de voorwedstrijd van de mannen twee-zonder