Beste coach houdt zich schuil

Archief

[ST464 6405] Zoek JoostGoede amateurcoaches bestaan niet, aldus het bondsbestuur der Koninklijke Nederlandsche Roeibond. Want de Marres Herinneringsprijs 2001 kende niet alleen geen winnaar, er was net als in 1999 en 1998 geen enkele genomineerde. Ook dit jaar had de prijs uitgereikt kunnen worden. Een onvolledige opsomming.
Had jouw coach op de lijst moeten staan? Nomineer hem alsnog via ‘plaats reactie’.

De A.A.J.H. Marres Herinneringsprijs is bedoeld voor de beste amateurcoach. Iedere coach dingt mee, de Commissie Toproeien (CTR) draagt kandidaten voor. Maar, nergens in Nederland een goede coach te vinden. Zelfs niet buiten de regio Amsterdam.

Josy Verdonkschot, coach lichte vrouwen Het gebrek aan coaches bleek zo nijpend dat de CTR meerdere malen werd gedwongen een prutser aan te stellen tot bondscoach. Josy Verdonkschot werd in 1999 niet genomineerd. Voor zover bekend, ontving hij geen salaris om Marit van Eupen te coachen. In 1999 jaar haalde Van Eupen goud op de wereldbekerwedstrijden in Hazewinkel. Op het WK dat jaar, in Canada, werd de roeister zevende in de lichte skif. Echter, geen Marresprijs voor haar coach. Marres, zelf net als roeister en coach Neried, had in Verdonkschot zeker een goede winnaar herkend. Inmiddels in Verdonkschot bondscoach. Kan iemand die nooit tot beste winnaar werd uitgeroepen, goed genoeg zijn voor een betaalde aanstelling voor hetzelfde werk?

Nog een persoon die nooit in aanmerking kwam voor de prijs. Rob Jonkman coachte geheel op eigen kracht – en op volledig eigen wijze – de Twente Vier naar Sydney. De helft van de lichte vier-zonder, Simon Kolkman en Robert van der Vooren, won afgelopen WK de zilveren medaille in de lichte twee-zonder. Toegegeven, eigenlijk is Jonkman ongeschikt voor de prijs; de Euros-trainer is eerder pragmatisch of professioneel dan gezellig of amateuristisch. Toch is het opmerkelijk dat de prijs niet naar Enschede ging. Jonkman kreeg ruim nà het olympisch kwalificatietoernooi (WK’99) tot en met de Spelen van Sydney de titel ‘bondscoach lichte boordgroep’, deels met terugwerkende kracht.

[1561] Steffen de Vries Ook Steffen de Vries stond nooit op het geheime lijstje der CTR. Ooit van Eeke van Nes en Pieta van Dishoeck gehoord? Het tweetal behaalde ‘slechts’ een zilveren medaille op de WK in ?98 en een ‘dof brons’ een jaar later. En twee zilveren olympische plakken in Sydney. Maar, met zulke roeisters kun jij dat ook. Van een goede coach was geen namelijk sprake, anders had de keuzecommissie De Vries immers genomineerd? Hij werd begin 2001 benoemd tot bondscoach. Inmiddels teruggetreden maar beroepsmatig betrokken bij het het Utrechtse Orca. In zijn vrije tijd coacht hij oud-ergometerwereldkampioen Hurnet Dekkers: de op één na sterkste roeister ter wereld die in de boot iedere dag sneller wordt.

Waren er dan er simpelweg geen kandidaten voor de Marresprijs? Paul Broekhuizen en Els Stronks begeleidden Geert Cirkel het afgelopen jaar tientallen uren. En, oud-bondscoach Kris Korzeniowski was ooit verbaasd hoe sterk Peter van der Noort terugkwam nadat zijn roeier een tijdlang buiten de Holland Acht II had getraind in Utrecht.

Joost Hagens leerde Pieta van Dishoeck de eerste harde halen maken. In het olympisch profiel van Van Dishoeck stond onomwonden: ‘Most important person for your sport career: Joost Hagens, because he is the one who brought me to the top.’ Tegenwoorig fietst hij regelmatig met nieuwe Skøll-talenten mee.

Waarom stond er niet in het in KNRB-jaarverslag: ‘Kon door enorm aanbod geen keuze worden gemaakt’? Nu las men doodleuk, net als in 1999, en 1998: ‘Is in 2001 niet uitgereikt.’ In relatie tot de feitelijke uitreiking niets minder dan de waarheid.

Zolang er coaches zijn, is er altijd één de beste. De Marres Herinneringsprijs had uitgereikt kunnen worden. En moeten worden. Al helemaal in 2001, het ‘Internationaal Jaar van de Vrijwilligers’.

Recente uitreikingen: 1990 Walter de Bieman, 1991 Hans Lycklama, 1992 Paul Hartog, 1997 Max Laoh, 1998 niet uitgereikt, 1999 niet uitgereikt, 2000 Margot van Gastel, 2001 niet uitgereikt.

Beste coach houdt zich schuil werd ook gepubliceerd in de april-editie van blad Roeien.