Jaap Schouten kwam voor maar een ding naar Wereldkampioenschappen voor niet-olympische nummers. Hij zou de wereldtitel halen in de lichte skiff. Zoals zovele met dit doel aan het toernooi begonnen waren, maar de Leidse student had alle recht om dit hoge doel te hebben. Hij had alle wedstrijden in de lichte skiff dit jaar gewonnen. Ook van de regerend wereldkampioen Duncan Grant. Tijdens het toernooi voelde hij zich sterk. De beslissende wedstrijd verloor hij van Duncan Grant met 0,35 seconde. Een prolongatie van de wereldtitel voor de Nieuw-Zeelander en het zilver met bittere tranen van roeier en coach voor Lili Meeuwisse.
“Het voelt als verliezen. Ik had de mogelijkheid om te winnen, maar heb het zelf weggegeven op de eerste 1000 meter. Als ik daar een seconde sneller was geweest had ik gewonnen. Zonder overigens iets te willen afdoen van de kwaliteiten van Duncan. Hij is een grote roeier, maar dit overkomt me niet weer”, aldus de diep teleurgestelde Schouten.
Die tel die Schouten op de finish, of eigenlijk op de eerste duizend tekortkwam, lag al in de start. Schouten was de eerste keer zeer goed en snel weg, maar de skiffeurs werden teruggeroepen omdat ze niet goed op de lijn hadden gelegen. De tweede keer vertrok de Njord-roeier minder snel van het startponton. “Het roeien voelde niet helemaal goed en ik schrok ook van de Italiaan en Iraniër die ook goed meekwamen, maar dat was niet zo belangrijk. Duncan lag te ver voor (3.73 op de 1000 meter) en hij is te ervaren om de leiding dan nog weer weg te geven.” Even leek het daar nog wel op in de formidabele eindsprint van Schouten, maar de finishfoto wees Grant aan als de winnaar.
 |
Brons was er voor de lichte acht met Pieter Rom Colthof, Diederick van den Bouwhuijsen, Reinoud de Groot, Dennis Beemsterboer, Rutger Bruil, Jolmer van der Sluis, Maarten Tromp Maarten de Boer en stuurman Ryan den Drijver. De ploeg onder leiding van Jan Klerks die na de Koninklijke/Holland Beker stuivertje wisselde met David McGowan, moest sinds dinsdag toen het de series had gewonnen tot zondag wachten voor de finale. De jonge ploeg, met Beemsterboer en Tromp als enigen uit de acht die vorig jaar de wereldtitel won, lag tot halverwege de race aan de leiding waarna de Verenigde Staten de koppositie overnam. Duitsland wist met een sterke eindsprint vanuit het achterveld de tweede plaats nog op te eisen voor de Nederlanders. “Ze hebben een perfecte race gevaren. Misschien op grond van de voorwedstrijd dat zilver ook mogelijk was geweest, maar beter konden ze vandaag niet”, aldus Klerks. Of hij doorgaat met dit developmentprogramma van de lichte roeiers weet Klerks niet. De Leidenaar zou heel graag weer eens met een sculploeg willen werken. “Er zijn wel roeiers voor een dubbelvier, maar Klerks maakt niet het beleid, daar is de bond verantwoordelijk voor”, aldus Jan Klerks.
Teleurstelling bij de lichte twee-zonder-stuurman met Arnoud Greidanus en Roeland Lievens met hun vierde plaats. “Waardeloos. We hadden een medaille willen winnen,” was het duidelijke commentaar van Greidanus op hun eigen prestatie. En vervolgens relativerend: “Nu roei je mee in de finale voor de medailles. Voor een project van vijf weken is het misschien ook wel te hoog gegrepen om ook al een medaille te winnen.” Lievens valt hem bij: “Elke training en wedstrijd gingen we beter, maar moesten boven ons niveau uitstijgen om een medaille te behalen. De afgelopen vijf weken waren de leukste uit mijn roeicarriere en ik ben ooit begonnen met roeien omdat ik het leuk vond”, aldus Lievens.
