Net in het jaar dat de wedstrijd tot Nationaal Immaterieel Erfgoed was uitgeroepen, liet de Varsity zich weer gelden als dé studentenroeiwedstrijd van Nederland. Zeker vijf verenigingen dachten het hoofdnummer te kunnen winnen, waardoor duizenden mensen op de race nabij Houten waren afgekomen. De spanning voor de finale van de Oude Vieren was dan ook overal op het terrein voelbaar. Skadi won uiteindelijk dankzij een sterk middenstuk al kwam Njord nog vrij dichtbij.
Dat Skadi uiteindelijk de wedstrijd zou winnen, was vooraf zeker niet de verwachting. Ze stonden weliswaar bij het rijtje favorieten waaronder ook Triton, Nereus, Njord en Proteus werden geschaard, maar die andere vier verenigingen leken toch echt net wat meer kans te maken. Exemplarisch was het feit dat bij de door het Varsity Magazine gehouden Toto slechts twee mensen op een overwinning van Rotterdam hadden ingezet. Het was ook een lastige opgave een favoriet aan te wijzen. Waar ploegen normaal gesproken al wel eens tegen elkaar hebben geroeid, was het nu compleet onduidelijk hoe de verhoudingen zouden zijn. Het droeg bij aan een in de recente geschiedenis ongekende spanning voorafgaand aan de wedstrijd.
Na de voorwedstrijden bleken de kaarten al wat duidelijker geschud. Het door kennis tot favoriet bestempelde Triton bleek in het middenstuk op vermogen te worden overklast door het fysiek sterkere Skadi en Njord. Nereus en Proteus bleken in een andere heat weinig voor elkaar onder te doen. Toch was voor velen Skadi nog steeds niet de uitgesproken favoriet. Met Reinier Spillenaar Bilgen en Jasper Tissen kende de ploeg weliswaar een uitstekend slagenkoppel dat twee jaar terug al een achtste plaats behaalde bij de Wereldkampioenschappen onder 23 jaar, maar met David Fox en Floris von Bonninghausen hadden de Rotterdammers respectievelijk enkel een relatief onervaren derdejaars en een vooralsnog niet bijzonder geslaagde voormalig jeugdroeier in huis.
Daarnaast kende het kwartet de nodige fysieke tegenslag. Slagman Spillenaar Bilgen was in december al bijna gestopt met roeien. “Ik had sinds het FISU WK van vorig jaar al flinke last van mijn knie. Na de Hel van het Noorden heb ik het even voor gezien gehouden. Mijn doel was wel om de Head te halen, maar lang zag het ernaar uit dat zelfs dat niet zou lukken.” Coach Pieter Rom Colthoff stelde het echter als ultimatum. Geen Head geen Varsity. Een andere onzekerheid was het al dan niet starten van toproeier Thijs van Luijk. Uiteindelijk liet de bondsroeier de wedstrijd schieten om zich optimaal voor te bereiden op selectieraces later deze week. Als hij wel had meegedaan was dat vermoedelijk ten koste gegaan van Spillenaar Bilgen. Tot overmaat van ramp raakte Fox vorig weekend tijdens een trainingsstage in Keulen geblesseerd aan zin rib waardoor de afstandjes gedaan moesten worden met de eerder genoemde Rom Colthoff in de boot. “Gelukkig kon men in de dagen erna vanwege de wind nergens in Nederland roeien, waardoor we uiteindelijk weinig tijd verloren” aldus Spillenaar Bilgen.
Even leek de Varsity voor de Rotterdammers in mineur te eindigen. Stuurvrouw Kimberly Kamp nam in de voorwedstrijd een verkeerde boei, waardoor ook andere verenigingen in de knoei kwamen en Aegir bijna bij Triton naar binnen voer. Er werden protesten ingediend, maar uiteindelijk liep het met een sisser af. Toch zaten de Skadinezen even in de stress. Spillenaar Bilgen: “Ik had meteen door dat we fout zaten en na afloop kwamen de kamprechters op ons af. We wisten niet wat er zou gebeuren en zijn even wat verder doorgeroeid en hebben toen met zijn vijven hoe we zouden doen bij aankomst. De coaches en het bestuur zouden het verder afhandelen en wij zouden er gewoon van uitgaan dat we in de finale zouden zitten en meteen vertrekken naar het hotel.”
Ook voor de wedstrijd waren de Skadinezen al vol vertrouwen. “De trainingen gingen gewoon heel goed en de tijden waren snel maar we wisten natuurlijk niet waar de rest van Nederland stond. Ondanks dat Jasper en ik ook niet de zwaarsten zijn (respectievelijk 81 en 85 kilo, red.) benadrukte Pieter steeds dat je met lichte roeiers nu eenmaal flink in het nadeel bent en dat wij als een van de enige ploegen daar geen van in de boot hadden. Daar berustte onze tactiek ook op. Ervan uitgaan dat we misschien niet als snelste uit de start zouden zijn, maar dat als we de bocht zouden uitkomen, ik ervoor zou zorgen dat de andere roeiers hun vermogen volledig gingen benutten” aldus de slagman. Het scenario pakte precies zo uit. Proteus en Nereus hadden de snelste start, maar na duizend meter waren Triton, Skadi en Njord bijgetrokken. “Ik voelde toen al dat we een hogere snelheid hadden en na 1500 meter zag ik dat we een lengte voorsprong hadden. Dan ga je merken dat je misschien wel gaat winnen, maar tegelijkertijd moet je nog heel lang.”
Ondertussen kon alleen Njord aanhaken. Nereus viel terug en Proteus en Triton raakten verwikkeld in een gevecht om de derde plaats. In de laatste 500 meter kwamen de Leidenaren nog behoorlijk hard inlopen. Skadi had het volgens Spillenaar Bilgen onder controle. “De tank was weliswaar redelijk leeg op het eind maar in een vier-met maak je meer dan een lengte niet zomaar goed.” De Leidse concurrenten krabden zich na afloop toch even achter de oren. Kopman Stef Broenink: “Natuurlijk ga je nadenken of we de eindsprint niet eerder hadden moeten inzetten. Soms vergeet je hoe moe je tijdens die race was, maar als je bedenkt dat ik aan de kant nog in elkaar zakte, had ik denk ik toch niet echt harder gekund.” Weliswaar was de teleurstelling bij zeker Njord en Triton groot, maar roeiers uit beide boten gaven aan ook al enkel het hele proces bijzonder te hebben gevonden. “Er waren zoveel oud-leden en ik werd door verschillende mensen zelfs bedankt voor de mooie race die we hebben geroeid. Ondanks dat er niet werd gewonnen, maakt het blijkbaar toch veel los en dat is prachtig om te zien” aldus Broenink.
De Rotterdammers waren ondertussen bezig aan een feestje, al dacht Spillenaar Bilgen even aan een kleine anti-climax. “Toen ik over de finish kwam zeg ik slechts vier mensen in het water. Even dacht ik: ‘is dit het nou?!’. Maar ik was vergeten dat de toeschouwers niet goed konden zien wie voorlag waardoor mensen pas later het water in gingen. Ineens hoorde ik overal plop, plop, plop en ging het alsnog los.” Aan de overkant sprongen coaches en oudgedienden als Mitchel Steenman en Roel Haen het water in. Rom Colthoff rende in enkel das nog een paar verbaasd kijkende kinderen voorbij. “Als je ziet dat zelfs een aantal grijze mannen gingen zwemmen dan is dat toch wel bijzonder” aldus Spillenaar Bilgen, die zelf ook geschiedenis schreef door 101 jaar na zijn overgrootvader de Varsity te winnen. Het was ongekend hoeveel mensen het water ingingen, zeker als je bedenkt dat Skadi de laatste tien jaar toch best verwend was. De slag van de vorige FISU WK ziet dat laatste anders. “Je moet niet vergeten dat bijna iedereen die nu op Skadi rondloopt de vorige overwinningen niet heeft meegemaakt. Daarnaast zijn wij nog dagelijks op Skadi en zitten in allerlei commissies. Bij de vorige serie waren het vooral de bondsroeiers die het voor ons deden en dan leeft het toch wat minder.”
Met dat laatste punt maakt Spillenaar Bilgen precies duidelijk waarom deze editie zo bijzonder was. Het was weer een echte studentenroeiwedstrijd waarbij alle roeiers nog duidelijk in contact stonden met de verenigingen en verscheidene clubs voor de winst konden gaan. Daarnaast was het ook een sterk staaltje Rotterdams vakmanschap. Het blijft verbazingwekkend hoeveel de relatief kleine vereniging met doorgaans matige eerstejaars achten voor elkaar krijgt.
