Vrouwenboten ondanks ontbreken medailles ongewijzigd

Buiten de zilveren medaille van de Nederlandse para-roeiers, kwam de relatief kleine afvaardiging van het nationale roeiteam met lege handen thuis uit Aiguebelette. Bij de tweede Wereldbekerwedstrijden werden zelfs maar twee finaleplaatsen behaald. De andere drie boten kwamen niet verder dan de B-finale. Vaak wel door pech bij de loting en ondanks snelle tijden.

Desalniettemin waren er genoeg lichtpuntjes te vinden bij het prachtige meer in Zuid-Frankrijk. Zo was de prestatie van de vrouwen dubbeltwee van Inge Janssen en Claudia Belderbos zeer behoorlijk te noemen. In een goed opgebouwde race kwamen beide dames van Orca bijzonder dicht bij de medailles. Helaas moesten ze uiteindelijk genoegen nemen met een vierde plaats, vlak achter Europees Kampioen Polen. Belderbos: “Mijn eerste gevoel was behoorlijk balen. We hadden echt het gevoel dat we er in de eindsprint overheen konden gaan. Ik had 300 meter voor het einde gezien dat het mogelijk was en toen zijn we er vol voor gegaan. Helaas hadden zij blijkbaar ook nog wat over.” Maar al snel besefte de winnares van olympisch brons uit Londen dat de prestatie eigenlijk uitstekend was. Alle overzeese concurrentie was aanwezig en in de halve finale werd de zilveren medaillewinnaar van afgelopen WK, Nieuw-Zeeland, uit de eindstrijd gehouden. Australië en de Verenigde Staten imponeerden weliswaar, maar ook daar valt wat op af te dingen. Het komt vaker voor dat Australische ploegen op hun eerste wedstrijd in Europa uitstekend presteren om dat vervolgens niet tot het eind van de zomer vast te kunnen houden. En de Amerikanen moesten hier topfit zijn om bij elkaar te mogen blijven. “Het positieve is dat ik het gevoel heb dat er meer inzit. We zitten natuurlijk nog maar kort in bij elkaar en roeien zeker in het eerste deel van de race nog in een te laag tempo (32, red.) terwijl Australië de hele race in 36 vaart. Daar kunnen we nog winnen” aldus Belderbos, die te kennen gaf deze races ook als een soort van bevrijding te hebben ervaren. Vorig seizoen had de voormalig Utrechtse als doel in dit nummer met Chantal Achterberg succes te halen, maar kwam ze door een rugblessure amper aan roeien toe. “Wat dat betreft is de druk er wel een beetje af.”

Achterberg acteerde in Aiguebelette wederom in de skiff, nadat ze drie weken terug met een fabuleuze eindsprint bijna de Europese titel had veroverd. In Frankrijk kwam de Proteusroeister helaas niet verder dan een achtste plaats. Desalniettemin was bondscoach Josy Verdonkschot gematigd tevreden. “Chantal had afgelopen woensdag nog haar afstudeerpraatje en was nu eigenlijk wat te vermoeid. Ze heeft het desondanks prima gedaan, maar heeft nu gewoon wat rust nodig.” Minder te spreken was Verdonkschot over de zevende plaats van de dubbelvier, waarin ten opzichte van het EK, Nicole Beukers de plek van Belderbos had overgenomen. Na een uitstekende voorwedstrijd waarbij onder andere Nieuw-Zeeland werd verslagen (dat in de finale vervolgens het brons greep), kwam het kwartet in de herkansing net te kort voor de finale. “Het slechte resultaat kwam helaas tot stand door één mindere race. Voor de rest hebben ze het goed gedaan. Maar die wedstrijd is nu eenmaal wel bepalend voor het toernooi en daar word je op afgerekend. Mijn visie is dat ze in de herkansing verzuimd hebben er in het middenstuk tussenuit te knijpen en een lengte voorsprong te nemen. Dat had gekund. Nu kwamen ze in het slotstuk in de problemen en dat had niet gehoeven. Maar goed ze zaten ook nog maar kort bij elkaar” relativeerde Verdonkschot het mindere resultaat.

Ondanks dat er in tegenstelling tot het EK geen medailles werden gewonnen, blijft Verdonkschot voorlopig vasthouden aan deze op- en samenstellingen. Gisteren voerde hij daarover met iedereen persoonlijke gesprekken om vervolgens zelf de conclusie te trekken. “Ik weet dat ik veel van ze vraag met al deze onzekerheid, dus vind ik het wel fair ze raad te plegen over wat zij willen.” De keuze om niets te veranderen betekent overigens niet dat dit de ploegen zijn die ook straks op het WK te bewonderen zijn. “Na de Luzern bekijken we het opnieuw. Dan kan ik ook beter vergelijken, want door een compleet ander deelnemersveld en een ander moment in het trainingsschema is vergelijken met het EK best lastig” aldus Verdonkschot. Tijdens de Holland Beker aankomend weekend zijn wel wat andere boten te zien. Zo zal Janssen in plaats van Achterberg in de Ladies Trophy te bewonderen zijn. “Inge wilde graag nog een keer skiffen. Daarnaast varen op zaterdag Nicole en Carline in de dubbeltwee en op zondag naast de dubbelvier ook Claudia en Ellen.”

Een andere goede prestatie bij de Wereldbeker kwam van de Muda’s. In een veld met moordende concurrentie (32 inschrijvingen) werd net als bij het EK de finale gehaald. En dat met een verre van ideale voorbereiding. “We zijn eerst op trainingskamp geweest in Portugal om daar met hun lichte dubbel te trainen en dat was behoorlijk inspannend. Toen ze hier aan kwamen zaten ze er dan ook goed doorheen, zowel fysiek als mentaal” vertelde hun coach Jeroen Spaans. Desalniettemin konden ze het hoogste niveau uitstekend aan. Na weer een zenuwslopende halve finale, kwamen ze in de finale helaas niet verder dan een vijfde plaats (op 0,03 sec achter de Verenigde Staten), maar gezien de omstandigheden was Spaans zeer tevreden. “We hebben hier overheen getraind en toch laten ze een stabiel niveau zien. De eerste boot van de Duitsers was hier bijvoorbeeld ook niet helemaal fit en zij halen dan ook meteen de finale niet. Dat overkomt ons niet.” Door het drukke programma start de tweeling aankomend weekend overigens niet de Holland Beker.

De laatste ploeg in Aiguebelette was skiffeur Roel Braas, die het EK had moeten missen vanwege ziekte van zijn zoontje. De Wereldbeker was dan ook pas de eerste serieuze wedstrijd van het seizoen en daar kwam Braas nog net te kort. Ondanks een zeer snelle tijd van 6.48.45 die sneller was dan de gehele andere halve finale moest hij zijn meerdere erkennen in de ontkende Wit-Rus Stanislau Shcharbachenia. Maar in dezelfde race kon ook Wereldkampioen Ondrey Synek de twee sprintende roeiers maar amper voor blijven. Deze race samen met de solide winst in de B-finale zorgen ervoor dat al met smart kan worden uitgekeken naar de races in Luzern over drie weken.