Waar de valide toproeiers elkaar dit weekend opzochten in Duisburg, trok de internationale top in het aangepast roeien naar Varese om het tegen elkaar op te nemen bij de Internationale Para Regatta. Daar waren ook twee Nederlandse ploegen bij. In de categorie trunks and arms mixed dubbeltwee roeiden Corné de Koning en Esther van der Loos naar een knappe bronzen medaille. In hun kielzog eindigden Agmaja Kolman en Edwin Vermetten op een vierde plaats.
Deze prestaties zijn opvallend te noemen, daar beide tweetallen vooralsnog zonder steun van de KNRB en/of NOC*NSF opereren. Hoewel technisch directeur Hessel Evertse bij zijn aanstelling als technisch directeur het behalen van een paralympische roeimedaille specifiek als een van zijn doelstellingen noemde, wordt er binnen de roeibond vooralsnog geen geld vrij gemaakt. Dat betekent flink schipperen met tijd en inzet. Zo combineert Corné de Koning een full-time tosportprogramma van tien-twaalf trainingen in de week met een baan van dertig uur in de gezondheidszorg. Ook met betrekking tot coaching is men afhankelijk van vrijwilligers. Het duo De Koning/Van der Loos wordt op geheel vrijwillige basis twee a drie dagen per week begeleid door Martin Lauriks in Amsterdam. De andere trainingen doen de roeiers thuis. Voor De Koning is dat bij Scaldis in het Zeeuwse Goes. Kolman en Vermetten hebben Dudok van Heel in Breda als thuisbasis en trainen onder Theo Levöleger. Reis –en verblijfkosten dienen ook zelf opgehoest te worden, maar gelukkig draagt op dit vlak de Stichting Paralympisch Aangepast Roeien (Stichting PAR) flink bij.
De Koning hoopt dat de prestaties in Varese verandering kunnen brengen. Nagenoeg de gehele wereldtop was aanwezig in Italië, dus een medaille bewijst dat de roeiers op de goede weg zijn. “NOC*NSF heeft aangegeven dat een podiumplek bij deze wedstrijden een A-status oplevert, dus dat is mooi meegenomen” aldus De Koning. Geld levert de status echter amper op. Omdat paralympisch roeien geen focussport is van de nationale koepel van sportbonden is de status vooral leuk om op je CV te zetten. De Koning: “Hoe het precies zit, moet ik nog uitzoeken maar ik geloof niet dat we er geld mee gaan verdienen.” Dat geldt net zo goed voor de B-status die Kolman en Vermetten met hun vierde plaats hebben verdiend. “En bij de roeibond moeten ze bezuinigen. Ons is duidelijk gemaakt dat we vooralsnog onderaan de prioriteitenlijst staan van nationale ploegen” vertelt De Koning. Hier komt vermoedelijk pas verandering in als volgend jaar op de Wereldkampioenschappen in Aiguebelette een medaille wordt gehaald en plaatsing voor de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro wordt afgedwongen.
Ondanks de beperkte ondersteuning is de kans op succes echter behoorlijk reëel. De Koning is voormalig rolstoelhockeyer en roeit nog maar anderhalf jaar. Hij maakt dan ook nog steeds enorme progressie. “Deze winter ben ik vooral technisch enorm vooruit gegaan. Al mijn bewegingen zijn nu al een stuk subtieler. Maar ik merk bijvoorbeeld dat mijn core (romp, red.) nog veel sterker moet worden. Dat kan alleen geleidelijk, dus dat kost tijd” aldus De Koning, die mikt op een medaille bij de Spelen in Brazilië. Met zijn 24 jaar heeft hij ook daarna richting Tokyo nog alle kansen. Zijn partner Van der Loos is voormalig marathonschaatser. In Varese was het gat met nummer 1 en 2 van het WK (Australië en Frankrijk) aanzienlijk kleiner geworden dan een klein jaar geleden. Waarschijnlijk zal pas op de Wereldkampioenschappen op de eigen Bosbaan blijken of de twee inmiddels de Verenigde Staten en Oekraïne voorbij zijn gestreefd. Of beide landen moeten op komen dagen bij de tweede Wereldbekerwedstrijden in Aiguebelette waar de Nederlanders ook heen zullen gaan. De Koning heeft in ieder geval goede hoop. “We gaan nog steeds per wedstrijd vooruit. Ook in materiaal. Nu zijn we bijvoorbeeld bezig om onze zitjes in de boot steviger te maken, waardoor er geen energie verloren gaat.”
Ondertussen is er ook onderling een strijd bezig. Er mag namelijk zowel op eigen WK als op de Paralympics slechts één Nederlandse boot deelnemen. Kolman en Vermetten doen er natuurlijk alles aan om de andere boot te verslaan. Met hun vierde plaats hebben ze zich nu in elk geval geplaatst voor de Wereldbekerwedstrijden in Aigubelette, waar ze wederom de strijd aan zullen gaan met de eerste Nederlandse ploeg. Daar zal een verschil van een kleine negen seconden goed gemaakt moeten worden. Het liefst in een nieuwe boot, want hun coach Levögeler laat weten dat daar ook bij hen nog een flinke verbetering valt te halen. “We varen in een afgedankte B-boot die ons door de roeibond ter beschikking is gesteld. Een nieuwe boot kost ruim 6000 euro en dat hebben we gezien de financiële perikelen helaas niet.” Mensen die zich geroepen voelen te helpen, kunnen contact opnemen via [e-mailadres verwijderd].
