Na demonstratie-NK op weg naar Luzern

Los van de Holland Beker en de Ladies’ Trophy stond afgelopen weekend ook in het teken van de NK Groot voor SA-roeiers. Het was voor de vele bondsploegen die ten tonele verschenen een leuk extraatje. Maar echt belangrijk waren de nationale titels van zaterdag en zondag niet voor het Aegon Nationaal Roeiteam. Veel meer speelde de vraag hoe het stond met de vorm aan de vooravond van de wereldbekerfinale van het seizoen 2013, over twee weken in Luzern. De World Cup op de Rotsee is altijd een meetmoment en voor een aantal ploegen is het zelfs essentieel daar goed te presteren. “Zeker bij de vrouwensectie moeten we goed kijken hoe we naar het WK gaan”, vertelt technisch directeur Hessel Evertse.

Dat er een flinke equipe naar Zwitserland gaat is inmiddels wel duidelijk. In vrijwel alle olympische nummers zullen één of meerdere Nederlandse roeiers acte de presence geven. Ook de niet-olympische vrouwen vier-zonder en lichte dames dubbelvier zullen naar Luzern gaan. Alleen bij de vrouwenacht, de mannen dubbeltwee en de vrouwen dubbeltwee ontbreekt een Nederlandse inschrijving. Een mannen dubbeltwee had Nederland sowieso niet in de gelederen. In verband met de blessure van Claudia Belderbos blijft de dubbeltwee bij de dames op de plank, en door een beoogde Nederlandse vrouwenacht werd begin mei al een streep gezet voor Luzern. Dat lijkt vooralsnog een verstandige beslissing: de instapploeg die dit weekend in actie kwam voer weliswaar 6:09, maar kwam flink tekort ten opzichte van Canada en Nieuw-Zeeland. Met ook Roemenië, de Verenigde Staten, Australië en Duitsland op de loer is een medaille niet zomaar binnen handbereik.

Ook zonder een vrouwen acht, mannen dubbeltwee en vrouwen dubbeltwee in Luzern is de equipe behoorlijk fors. Technisch directeur Hessel Evertse, die eerder dit jaar nog verkondigde harde beslissingen te willen maken in het selectiebeleid en de niet-olympische klasses vaarwel wilde zeggen, verdedigt de keuze voor een grote equipe door te stellen dat vergelijkingsmateriaal nodig is voorafgaand aan Zuid-Korea. “We hebben natuurlijk wat informatie op basis van Sevilla en Eton, maar heel veel is dat niet”, legt Evertse uit. “Dus moeten we in Luzern kijken hoe het er voor staat. De internationale roeikalender is vrij beperkt – je hebt eigenlijk maar weinig wedstrijden om dat te doen. Maar we hebben ook een grote equipe omdat er kwaliteit is. De doelstelling voor de ploegen is top vijf. Ik denk dat tachtig procent van de boten dat op dit moment kan halen.”

Evertse wilde verder nog niet vooruitblikken op het WK. Na Luzern begint volgens hem het puzzelen. Intern zijn er her en der al wat toezeggingen gedaan, de tickets zijn om kostentechnische redenen ongetwijfeld al geboekt en de boten zijn deze week per container vertrokken naar Zuid-Korea, maar officieel wordt er na Luzern pas met de buitenwereld gecommuniceerd. In de praktijk hangen de vraagtekens vooral rond secties en ploegen waar nog niet alles uitgekristalliseerd is door bijvoorbeeld blessures. Vooral bij de vrouwen is er nog wat onduidelijkheid. Wat bijvoorbeeld gaat gebeuren met Chantal Achterberg nu het herstel van Claudia Belderbos op zich laat wachten is nog de vraag. Evertse noemt de wat troebele situatie bij de vrouwen “ironisch”, verwijzend naar het feit dat juist deze sectie goed was voor olympisch succes in 2012.

Dat rond andere ploegen minder vraagtekens hangen wil niet zeggen dat Luzern voor hen niet uitmaakt. Geen wonder dus dat stuurman Peter Wiersum op zondag meer geïnteresseerd was in de eindtijd van zijn Holland Acht dan in de ceremonie protocollaire die hoorde bij de nationale titel. Hoewel 5:28,97 de ploeg niet helemaal kon bekoren, kan de Holland Acht toch redelijk tevreden zijn. Een tijd onder de 5:30 is zelfs als je rekening houdt met het snelle weer prima te noemen – te meer de ploeg eigenlijk niet opgejaagd werd door de tegenstand. Het resultaat was bovendien een opsteker gezien de magere en volgens slagman Govert Viergever teleurstellende race op zaterdag.

Naast de Holland Acht kwamen ook de andere ploegen van de nationale equipe tot tevredenstemmende resultaten. De lichte vier-zonder met Joris Pijs, Arnoud Greidanus, Björn van den Ende en Tim Heijbrock lijkt na een wisseling in de opstelling de juiste weg te hebben gevonden. De ploeg was goed voor de titel in zowel de lichte als de zware vier-zonder. Met Heijbrock op slag zat er in ieder geval meer snelheid in de ploeg dan tijdens de Europese kampioenschappen, waar de ploeg niet verder kwam dan een negende plaats overall. Ook de vrouwen dubbelvier deed het beide dagen zeer behoorlijk: Nicole Beukers, Sophie Souwer, Lisa Scheenaard en Wianka van Dorp wonnen tot tweemaal toe vrij gemakkelijk van de (matige) concurrentes uit Nieuw-Zeeland en Canada. De 6:19,44 van zondag was daarbij zeker niet slecht – al hadden de roeisters zelf sneller gewild.

Op het indrukwekkende resultaat van Kim Crow na – de Australische roeister kwam onder voor skiffjes niet al te makkelijke omstandigheden tot 7:19,16, twaalf seconden boven het wereldrecord – scoorden de lichte dames dubbeltweetjes van coach Josy Verdonkschot dit weekend het beste qua tijden. De roeisters, die officieel nog geen onderdeel uitmaken van het Aegon Nationaal Roeiteam, vochten op beide dagen verwoede onderlinge duels uit om te bepalen welke combinatie als lichte dubbeltwee mag starten in Luzern. Zowel op zaterdag als op zondag kwamen ze daarbij binnen tien seconden van de wereldbesttijd terecht. “We hebben redelijk wat geracet de laatste tijd om te kijken hoe de onderlinge verhoudingen zijn, dus ik ben niet verbaasd dat we hier goed voor de dag komen”, stelt Josy Verdonkschot.

Voor het neutrale publiek was dat mooi: Nederlandse ploegen die veelal winnend over de streep kwamen, op het podium gehuldigd werden en zich met blije gezichten lieten fotograferen. Wat dat betreft was het NK meer een show dan iets anders. Een serie demonstratieraces om te laten zien hoe het er met het Nederlandse roeien voorstaat. De paradepaardjes van het Aegon Nationaal Roeiteam kwamen gelukkig tot een prima kür. En als er in de laatste twee weken naar de World Cup in Luzern nog een paar extra seconden gevonden worden was het NK Groot 2013 een mooie openingsact voor het hoofdnummer: de echte internationale strijd in Zwitserland.

Op de website van de Holland Beker is een lijst met alle nationaal kampioenen terug te vinden, net als een overzicht van alle uitslagen van dit weekend.