Het zou hard gaan regenen in het weekend. Wind, golven, storm en hagel, dat was er voorspeld door de nationale weerinstituten. Maar in plaats daarvan scheen het zonnetje over de Bosbaan en kregen de nationale kampioenschap 2012 gelukkig wat kleur. Vijf jaar na de creatie van een NK groot en een NK klein werd het toernooi weer eens in één weekend georganiseerd. De voorlopige conclusie? Anno 2012 is het nauwelijks meer mogelijk om een volledig wedstrijdschema, een meetmoment voor talenten, een nationaal kampioenschap met ceremonies én een open podium voor de Nederlandse equipe makkelijk met elkaar te combineren.
Daarmee wordt geenszins bedoeld dat de Hollandia Roeiwedstrijden geen succes waren. De nostalgisch getinte wedstrijd is sinds jaar en dag een drukbezocht evenement en zal dat ook nog wel even blijven. Het was voor het publiek alleen flink wennen. Wennen aan het ontbreken van het boordroeien bij de junioren, wennen aan het overvolle schema waarin nauwelijks ruimte was voor dubbelstarten en natuurlijk wennen aan de golven. Want het zonnetje mocht dan wel schijnen in Amsterdam, de wind bleef absoluut niet liggen.
De wedstrijden zelf leverden (mede daardoor) in elk geval genoeg spektakel op. Al dan niet geholpen door de stevig blazende wind waren er soms verrassende uitslagen in de voorwedstrijden en de halve finales. Vedette Femke Dekker slaagde er bijvoorbeeld niet in om de finale van de DSA1x te bereiken. De ervaren ex-juniore Annick Taselaar, dit jaar weer uitkomend voor burgervereniging De Maas, lukte dat evenmin. Daartegenover stond dan weer dat de uiteindelijke winnares, Nicole Beukers (Njord), vooraf al was getipt als favoriete en die rol ook glansrijk waar maakte. Beukers, met een glimlach van oor tot oor, kreeg tijdens de ceremonie toepasselijk genoeg de corsages uitgereikt door Irene Eijs, de laatste dame die voor Njord Nederlandse kampioen was geworden in de skiff.
En zo waren er wel meer mooie momenten. Dirk Uittenbogaard (Nereus) prolongeerde stoïcijns maar op indrukwekkend solide wijze zijn nationale titel in de skiff. Zijn verenigingsgenoot Frans Goutier deed hetzelfde in het lichte veld en ging uit zijn dak toen hij aan mocht leggen aan het erevlot. Daan Klomp (TOR) slaakte eveneens een oerkreet toen hij er achter kwam dat hij Tone Wieten (Willem 3) in de eindsprint net voor was gebleven en zich Nederlands kampioen J181x mocht noemen. Het was, al met al, een weekend vol met mooie finales en soms spannende races.
Maar de toeschouwers waren niet alleen naar de Bosbaan gekomen voor een lekkere hamburger, een glaasje cola en de finale van de zware nieuwelingen skiff. De aandacht ging vooral uit naar de nationale equipe, die tijdens de Hollandia voorlopig voor het laatst te zien was op de Nederlandse wateren. Dat legde niet alleen wat druk op de schouders van de rood-wit-blauwe roeiers, maar ook op die van de organisatie. Want wil het publiek spelen, dan heb je als leiding niet gek veel keus. Al heb je het minimum aantal inschrijvingen verhoogd van drie naar vijf, je kan moeilijk nee zeggen tegen de Nederlandse vrouwenacht als die graag willen roeien tijdens je wedstrijd. Te weinig inschrijvingen is dan geen geldig antwoord meer. Een regeltechnisch kunststukje – bijschrijving bij de SA8+ als buiten mededinging meeroeiend met een voorsprong van een halve minuut – is dat wel.
Maar veel gemor leverde deze opmerkelijke zet niet op. Integendeel: de wedstrijd tussen de Holland Acht en de vrouwenacht was voor velen hét hoogtepunt van het weekend. Zaterdag om 17:32 was een horde met fietsers op de been om te zien hoe de grote vedetten er vanaf zouden brengen. De Holland Acht, in vol ornaat en in nationale driekleur gestoken, denderde in de eindsprint voorbij aan de eerder gestarte vrouwen en finishte uiteindelijk in 5:33,34. “Maar daarmee ben ik natuurlijk niet tevreden,” vertelde boegroeier Diederik Simon op het erevlot. “Maar we hebben hier niet specifiek naartoe gewerkt. Vanmorgen deden we nog een krachttraining en dan hakt deze wedstrijd er best wel in. We moeten nog veel harder varen dan dit willen we deze zomer winnen. Op het moment zijn we alleen wereldkampioen hard roeien in tempo 26.”
De vrouwenacht, met Olivia van Rooijen voor de geblesseerde Nienke Kingma, kwam in dat veld overigens binnen in 6:04,02. Negen seconden boven het wereldrecord is zeker niet slecht voor een wedstrijd voor spek en bonen. Voor de vrouwen draaide het namelijk vooral om de twee-zonder. In een onderling duel tussen drie tweetjes van de vrouwenacht – door de blessure van Kingma deden zij en Jacobine Veenhoven niet mee aan de twee-zonder – bewezen Claudia Belderbos (Orca) en Chantal Achterberg (Proteus-Eretes) over de beste twee-zondervezels te beschikken. Voor Belderbos was de overwinning extra bijzonder: na twee skifftitels in 2010 en 2011 kan de Utrechtse zich nu eindelijk Nederlands kampioene in de twee-zonder noemen.
De meest opmerkelijke overwinning in een NK-nummer kwam op naam te staan van Joris Pijs en Arnoud Greidanus, die de SA2- wonnen. In een kwalitatief hoogstaand veld bewees het lichte duo dat ze het beste met de golven om konden gaan. In een sterke tijd van 6:35,12 was het duo de drie zware bondstweetjes én de combinatie van Roel Haen en Olaf van Andel te snel af. Voor Pijs en Greidanus was de winst een enorme opsteker. Het tweetal wil graag in de twee-zonder naar het WK roeien voor niet-olympische nummers en wilde bovendien hun gram halen na het mislopen van de selectie voor de lichte vier-zonder. Laatstgenoemde ploeg, met Van den Ende voor de geblesseerde Heijbrock, moest zelf in de finale van de SA4- haar meerdere erkennen in de zware bondsvier met Mechiel Versluis, Ruben Knab, Kaj Hendriks en Boaz Meylink. “Ik was wel even flink boos toen we verloren,” biechtte Vincent Muda op, “maar uiteindelijk moet het vooral over een maand gebeuren in Luzern. Anders is de afgelopen vier jaar voor niets geweest.”
Dat is voor de bondsploegen inderdaad precies waar het om draaide dit weekend. De blik is gericht op de Spelen. Het NK roeien is een leuke bijkomstigheid, een lekker potje roeien ten overstaan van een grote schare fans. Een nationale titel staat aardig op het palmares, maar een olympische titel toch nog een stukje beter. Misschien was het juist daarom wel aardig dat de wind zo van zich liet spreken tijdens het toernooi. In Eton kan het immers flink spoken. Nu weten de Nederlandse toproeiers in ieder geval weer hoe het voelt om in die omstandigheden je wedstrijden te moeten varen. En aan het erevlot merkten ze en passant wat voor golven ze zelf nu al te weeg brengen binnen het Nederlandse roeipubliek.
De uitslagen van de Hollandia Roeiwedstrijden / AEGON NK roeien zijn terug te vinden op de website van Time-Team of via PDF (zaterdag – zondag).
Evenement: Hollandia Roeiwedstrijden (NK)
Datum: 21 t/m 22 april 2012
Locatie: Bosbaan
