Met een ongetwijfeld schitterend optreden heeft DJ Armin van Buuren de openingsceremonie van het wereldkampioenschap roeien 2009 luister bij gezet. De roeiers en roeisters van de Nederlandse équipe zullen daar voor het merendeel alleen in gedachten of dromen bij zijn geweest. Ze zaten in het Novotel in Poznan en bereidden zich voor op de wedstrijden die komen gaan. De eerste wedstrijden beginnen in alle vroegte al om 9:30 met de eerste voorwedstrijd van de lichte acht; de niet-Olympische nummers worden eerst afgehandeld, daarna volgen de Olympische bootklassen. NLroei geeft een voorbeschouwing – inclusief voorspelling – van de wedstrijden van de Nederlanders en de belangrijke nummers in startvolgorde.
LM8+
De lichte acht van John Faulkner liet in Luzern een huzarenstukje zien. De opstartfase van het project was in alle eerlijkheid nauwelijks soepel verlopen. In de eerste fase was de snelheid van de acht nog niet overtuigend, maar in de loop van het seizoen begon de boot – zoals dat zo mooi heet – te lopen. Slagman Joeri Bruschinski, vorig jaar nog voorzitter van de T.S.R. Vidar, heeft een knappe comeback achter de rug. De rest van de mannen achter hem, met uitzondering van Orcaan Stijn Verwey en Asopos-roeier Dion van Schie, zijn min of meer ervaren rotten in dit veld, dus moeten ze het succes van Luzern kunnen herhalen.
Vorig jaar stond de Amerikaanse lichte acht nog op de hoogste trede van het podium. De Nederlanders waren toen derde, en zullen zeker gebrand zijn om die prestatie te evenaren. Makkelijk zal het niet worden: de Amerikanen, een vrijwel nieuwe ploeg, waren er in Luzern niet bij, en de Italiaanse acht, in Zwitserland tweede, heeft kanonnen als Bruno Mascarenhas en Jiri Vlcek aan boord gezet om een plaatsje omhoog te schuiven. Let ook op Frankrijk; het Franse lichte roeien wordt de afgelopen jaren steeds beter.
Voorspelling: 1. ITA, 2. NED (Bruschinski/van Schie/van der Sluis/Tromp/Bruil/Verwey/van den Bouwhuijsen/van den Anker/st. den Drijver), 3. FRA
(ADD.: Turkije doet in dit veld voor het eerst mee met een lichte acht; Japan is voor het eerst weer aanwezig sinds het WK in Gifu, 2005)
LM1x
Jaap Schouten had zich het einde van het roeiseizoen ongetwijfeld anders voorgesteld. De afgelopen twee jaar heerste de roeier van Njord in de skiff over de Nederlandse wateren en ook ver daarbuiten. Twee jaar geleden had dat een bronzen medaille tot gevolg, vorig jaar nipt zilver na een ongeslagen wereldbekerseizoen. Schouten opteerde dit jaar weliswaar voor de dubbeltwee, maar door ziekte van bootgenoot Paul Drewes (Gyas) werd een krappe twee weken geleden in overleg besloten de Leidse rechtenstudent in de eenzitter te laten starten. Weinig voorbereidingstijd dus. Het veld is ook verre van mals. Met toppers als de Griek Vasileios Polymeros (tweevoudig medaillewinnaar in de LM2x op de Olympische Spelen en voormalig wereldkampioen(2005)), de Deen Mads Rasmussen (wereldkampioen in 2007 in de LM2x, derde vorig jaar), en regerend tweevoudig wereldkampioen in de lichte skiff Duncan Grant (NZL) wordt het geen eenvoudige taak om een medaille weg te slepen uit Polen. Ook Tamas Varga (HUN), Fabrizio Gabriele (ITA) en Daisaku Takeda (JPN) zijn geen onbekende namen in het lichte (dubbeltwee) roeien. Maar Schouten is een klasse apart, iemand die op momenten als deze het beste uit zichzelf kan halen. Het bereiken van de finale zal voor hem hoe dan ook het eerste doel zijn, en een prestatie op zich.
Voorspelling: 1. Duncan Grant (NZL), 2. Vasileios Polymeros (GRE), 3. Mads Rasmussen (DEN), 4. Jaap Schouten (NED)
W2-
De senioren-B dames Olivia van Rooijen (Nereus) en Wianka van Dorp (de Maas) presteren het hele jaar door al constant. Ze hebben nagenoeg geen enkele race verloren, op die ene wedstrijd in de vier-zonder met voormalig Olympiërs Sarah Siegelaar en Annemiek de Haan na, natuurlijk. Hun seizoen vol dominantie werd dit jaar voorlopig afgesloten met een knappe bronzen medaille in de BW2- op het WK onder 23. In eerste instantie ging daarna het gerucht dat ze mee zouden mogen selecteren voor de vrouwen acht, maar die werd na het succes in Luzern in tact gelaten. De Nereus/Maas-combinatie mag nu het geluk beproeven in het grote-mensen-veld. In een veertien ploegen tellend veld zal het eerst doel zijn een toernooi te varen waar achteraf tevreden op terug gekeken kan worden. De A-finale halen zou een enorme verrassing zijn tussen ploegen als Nieuw-Zeeland (Scown/Feathery, goud in Luzern), de Verenigde Staten (Cafaro/Francia), Engeland (Reeve/Whitlam, goud Banyoles, brons Luzern) en het altijd gevaarlijke Roemenië.
Voorspelling: 1. NZL (Scown / Feathery), 2. USA (Cafaro / Francia), 3. GER (Sinnig / Hartmann), 8. NED (van Dorp / van Rooijen)
M2-
Begin dit jaar pochtten de Britse Olympisch kampioenen Peter Reed en Andrew Triggs Hodge nog dat ze het wereldrecord van landgenoten Matthew Pinsent en James Cracknell (6:14.27, Sevilla 2002) wilden aanvallen. Dat ze er toe in staat waren bleek na de eerste wereldbeker die met overmacht werd gewonnen. Hoogmoed komt echter voor de val: toen de Nieuw-Zeelanders Eric Murray en Hamish Bond in Europa waren aangekomen konden de Britten niets anders dan tweede viool spelen. Achtereenvolgens in München (WB II), Henley Royal Regatta en Luzern (WB III) kwamen Reed en Hodge als tweede over de streep. Ook de wissel in opstelling (Reed op slag in plaats van Hodge) kon daarbij niks veranderen. Wat er nu gaat gebeuren op het WK is waarschijnlijk belangrijk voor het vervolg dat gegeven gaat worden aan het traject van de Britse zware mannen. Als één ding duidelijk is geworden de laatste jaren is dat Jürgen Grobler, al jaren hoofdcoach zwaar in Engeland, geen genoegen neemt met zilver. Het zou dus zomaar kunnen dat Hodge en Reed na een mislukt WK in een ander boottype worden gestopt.
De enige strijd die interessant zal zijn is die voor de derde plaats. Worldrowing noemt de Griekse tweelingbroertjes Gkountoulas als interessante kanshebbers, maar zij zijn voormalig lichte roeiers en kunnen niet opboksen tegen het geweld van tegenstanders die meer dan 12 kilo zwaarder zijn en meer vermogen hebben – ondanks hun knappe vierde plaats in Luzern. Nee, de strijd zal gaan tussen Zuid-Afrika (Keeling/di Clemente), de Verenigde Staten (Banks/Cole) en het ervaren Kroatië (Jagar/Stojic). Let ook op Frankrijk (Mortelette/Chardin).
Voorspelling: 1. NZL (Murray / Bond), 2. GBR (Reed / Triggs Hodge), 3. RSA (Keeling / di Clemente)
W2x
De W2x is een van de weinige nummers waarin de Nieuw-Zeelanders niet alle andere landen te kijk zetten. Enigszins opvallend gezien de geschiedenis van het land in de dubbeltwee: tweelingzusjes Georgina en Caroline Evers-Swindell waren jarenlang toonaangevend en wonnen vorig jaar in Beijing nog met een miniscuul verschil van 0,02 seconden het goud. In Luzern dit jaar waren het nog de Amerikaanse dames Kalmoe en Tomek die er met het goud vandoor gingen. De Nieuw-Zeelandse dames Twining en Reymer kwamen buiten de medailles op de vijfde plaats. Een van de opvallendste namen in het veld is zonder twijfel Olympisch kampioene in de skiff Rumyana Neykova (BUL), in Zwitserland ook al goed voor een bronzen medaille. Zij zal met haar bootgenoot Miglena Markova hoge ogen gaan gooien op het Poolse water, dat staat vast. Andere kanshebbers voor de titel zijn de Poolse dames Michalska en Fularczyk die met aanmoediging van het thuispubliek boven zich uit zullen (willen) stijgen. Let ook op de de ervaren Duitse dames Thule/Huth (zilver in Beijing) en de Australische dubbel Savage/Kehoe. Savage wist vorig jaar in Beijing niet te overtuigen in de skiff met een tiende plaats, maar geldt ondanks haar 28 jaar als een groot talent.
Voorspelling: 1. POL (Michalska / Fularczyk), 2. GER (Thule / Huth), 3. BUL (Neykova / Markova)
M2x
De grote verrassing van vorig jaar op de Olympische Spelen was de afgetekende winst van de Australische zware dubbeltwee Crawshay en Brennan. Vrijwel uit het niets wisten de twee favoriete combinaties als Cohen/Waddell (NZL, vierde), Wells/Rowbotham (GBR, derde) en Jaanson/Endrekson (EST) achter zich te laten. Regerend Olympisch kampioen Adrien Hardy was in die finale nergens aanwezig en probeert het dit jaar begrijpelijkerwijs in de dubbelvier.
In Poznan zijn Crawshay en Brennan niet aanwezig. De tijd lijkt dus rijp voor een nieuwe troonpretendent. Maar wie? Nathan Cohen, ondanks zijn geringe lengte een formidabele zware roeier, viste in Luzern samen met landgenoot Matthew Trott nog achter het net wat betreft de medailles. In een veld als de M2x liggen success en ongeluk dicht bij elkaar, zeker nu landen als Frankrijk en Duitsland goede nieuwe ploegen geformeerd te hebben voor de jaren richting Londen.
Voorspelling: 1. GER (Knittel / Krueger), 2. NZL (Cohen / Trott), 3. FRA (Berrest / Bahain)
M4-
Vorig jaar nog het vlaggenschip van het Nederlandse roeien, nu geen oranje roeiers aanwezig om de hamer op te nemen na het (voorlopige) pensioen van Cirkel, Vellinga, Gabriëls en Vermeulen. Vrijwel het hele veld is echter vernieuwd: de Britse vier is compleet anders ten opzichte van Beijing, maar weet ondanks die wissels toch zeer behoorelijk roeien te laten zien. Alleen in München maakten Edgington, Partridge, Langridge en Gregory een misstap en werden ze afgetroefd door twee viertjes die op de wereldbekerwedstrijd in Luzern de Duitse acht zouden vormen. Dat kunststukje konden onze oosterburen echter niet herhalen in Zwitserland, en in Polen wordt het al helemaal moeilijk. Terug van weggeweest zijn de winnaars van het Olympisch zilver, Australië, en ook de Nieuw-Zeelandse ploeg, hoewel nog onder 23 jaar, moeten niet worden uitgevlakt; in Racice won de ploeg namelijk afgetekend van de concurrentie.
Voorspelling: 1. AUS (Ryan / Harburg / McKenzie-McHearg / Hegerty) , 2. GBR (Partridge / Edgington / Gregory / Langridge), 3. GER (Rückbrodt / Wienhausen / Protzke / Müller)
(ADD.: De Nieuw-Zeelandse boeg Uru is het (zwaardere) broertje van Storm Uru, roeier in de LM2x van NZL; de Duitser Martin Rückbrodt is een voormalig lichte roeier)
W1x
Het jaar 2009 lijkt het jaar te zijn van de Tsjechische skiffeuze Mirka Knapkova. Vorig jaar op de Spelen viste ze nog naast de medailles, maar dit jaar lijkt ze niet te stoppen. Met de afwezigheid van Ekaterina Karsten-Khodotovich wegens een blessure dit seizoen is het de vraag hoe die gaat presteren dit WK, en ook de gang van Neykova naar de dubbeltwee en de terugtrekking uit het roeien van de Amerikaanse Michelle Guerette maken de weg naar het podium open voor Knapkova. De rol van eeuwige tweede lijkt ditmaal te zijn toebedeeld aan de Nieuw-Zeelandse Emma Twigg. Eigenlijk heerst er alleen over positie drie nog onduidelijkheid. De gegadigden daarvoor komen in alle soorten en maten: ervaren rot Frida Svensson is dit seizoen nog op zoek naar goede vorm, maar kan de zomer hebben gebruikt om krachten op te doen en de techniek weer te verfijnen. De Poolse krachtroeister Gramatyka zal op haar thuiswater alles op alles zetten om op het podium te komen, en ook de Britten (Grainger) en de Chinezen (Zhang) hebben potentiële medaillekandidaten in huis.
Voorspelling: 1. Mirka Knapkova (CZE), 2. Emma Twigg (NZL), 3. Xiuyun Zhang (CHN)
M1x
Dat Mahe Drysdale vorig jaar de Spelen niet won mag een verrassing heten, maar gezien zijn vorm op het toernooi ook geen enorme opmerkelijke. Met moeite haalde de boomlange Kiwi de finale, waarin hij vervolgens na een moedige dood of de gladiolen-tactiek met een derde stek genoegen moet nemen. Dit jaar zijn de kaarten echter weer in het voordeel van Drysdale geschud. Sinds de aankomst van de Nieuw-Zeelandse ploeg in Europa is het weer Mahe voor en na. De erelijst van Drysdale is in vergelijking met de eveneens oppermachtige twee-zonder Murray/Bond zelfs imposante. Op zijn palmares prijkt dit jaar ook goud in München en Luzern, winst in Henley-on-Thames, maar ook de prestigieuze Holland Beker. De kroon op het werk is ongetwijfeld de vierde achtereenvolgende wereldtitel. Of gaat Olaf Tufte daar toch weer een stokje voor steken? De Noor, die vorig jaar zijn tweede Olympische titel binnen sleepte, lijkt zichzelf op de juiste momenten klaar te stomen voor het echte werk. Het wereldkampioenschap roeien prijkt bij boer Tufte met veel grotere letters in zijn agenda dan een wereldbeker. Ook de Belg Tim Maeyens, de Brit Alan Campbell, de Tsjech Ondrej Synek en jawel! daar is hij weer! de bijna 44-jarige Est Jueri Jaanson zijn potentiële finalisten en derhalve medaillewinnaars.
Voorspelling: 1. Mahe Drysdale (NZL), 2. Olaf Tufte (NOR), 3. Alan Campbell (GBR)
LW2x
Na het success van Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk op de roeibaan van Shunyi wacht de Nederlandse lichte roeisters een loodzware taak om hier een goed vervolg aan te geven. Tot nog toe kweten de Skadi-roeisters Rianne Sigmond en Maaike Head zich prima van de taak. Natuurlijk, ze haalden nog geen medailles, en konden nog niet helemaal mee met de top van het veld, maar laten we niet vergeten dat van Eupen en van der Kolk ook drie keer deel hebben moeten nemen aan de Olympische Spelen om tot hun gouden success te komen. Sigmond en Head presteren in hun eerste jaar boven verwachting, maar zullen het na een lang seizoen dit wereldkampioenschap dubbel zo zwaar krijgen. Nu gaat het er namelijk echt om spannen; een wereldbekermedaille is namelijk wel leuk, soms essentieel voor sponsor- of overheidssubsidies, maar het draait uiteindelijk om wereldkampioen zijn. Licht favoriet voor de titel zijn de Britse dames Sophie Hosking en Helen Goodsell. Zij wonnen zowel Banyoles, München en Luzern. Het aantal landen dat een goede ploeg op het water kan leggen is daarnaast echter groot: Polen, Duitsland, Australië en Amerika. Ook onze zuiderburen doen het na jaren afwezigheid op het roeifront, anders dan met skiffeur Maeyens, goed. Met hun dubbeltwee, met de Belgische Evi Geentjes en de import-Belgische/voormalig Britse Jo Hammond, haalde de KBRB een zilveren succesje uit Luzern.
Voorspelling: 1. GBR (Hosking / Goodsell), 2. GER (Noske / Draeger), AUS (McNamara / Watson), 8. NED (Head/Sigmond)
LM2x
In Beijing waren het nog de Britten die met het goud aan de haal gingen. Mark Hunter stopte echter met roeien, en Zac Purchase, een van de grootste roeitalenten die Groot-Brittannië kent, is dit jaar geblesseerd. Ook veel anderen die in de finale lagen van de Olympische Spelen zijn of gestopt, of komen uit in een ander nummer. Zo varen de Denen wel op het WK, maar in aparte nummers: Rasmussen in de LM1x, terwijl zijn voormalig slagman Rasmus Quist plaatsneemt in de LM4x. Het is (mede) daarom ook jammer dat het Nederlandse duo Schouten/Drewes wegens de ziekte van laatstgenoemde niet mee kunnen doen tijdens de finale van het seizoen. Het was mooi geweest om te zien hoe de twee zich in de zomermaanden hadden ontwikkeld, en of ze de finaleplaats van Luzern vervolg konden geven.
De favorieten voor de eindzege in Poznan hebben, hoe verrassend, zwarte pakjes. Peter Taylor en Storm Uru, de Nieuw-Zeelandse combinatie, wonnen vorig jaar met overmacht het Olympisch kwalificatietoernooi, en presteerden in Beijing ook naar behoren met een zevende plaats. Dit jaar zijn ze overduidelijk op stoom met een eerste plaats in München en Luzern, en een halve finaleplaats in het zware veld tijdens het roeitoernooi in Henley-on-Thames. Dat het nog harder kan geven de twee zelf ook aan; Uru schaarde zichzelf met een ergometerscore van 6:09 onder de slapperen. Allicht, maar of er op het WK veel roeiers zijn die daaraan kunnen tippen valt te bezien. Interessante kandidaten voor de zilveren medaille zijn de Canadezen Douglas en Vandor, maar ook de Italianen (Miani/Luini), de Fransen (Azou/Dufour), de Denen (Stephansen/Jensen) en wellicht ook de Grieken (Konsolas/Mougios) zijn niet te misverstaan. En wat te denken van kersvers wereldkampioen onder 23 jaar Mohsen Shadi Nagadeh uit Iran? Kan hij in de dubbel voor vuurwerk zorgen?
Voorspelling: 1. NZL (Uru / Taylor), 2. FRA (Dufour / Azou), 3. CAN (Douglas / Vandor) dead heat met ITA (Miani / Luini)
LM4-
Sinds jaar en dag is de lichte mannen vier-zonder het vlaggenschip voor het lichte roeien in Nederland. Op de een of andere manier weten we ook elke vier jaar weer een degelijke ploeg te smeden die op de Olympische Spelen meedoet om de finaleplekken en meer. In 2004 waren we er het dichtst bij met de vierde plaats van Dormans, de Groot, Snijders en van der Linden. In 2008 werd de ploeg zesde. En in tussenliggende jaren? Dan presteert Nederland helaas vaak teleurstellend. Dit jaar is het daarom hopen op een kentering. De broertjes Muda zullen samen met Tim Heijbrock en Proteus-roeier Roeland Lievens volop streven naar een plek in de A-finale. In Luzern was hun roeien nog wat slordig, maar schopte de Skøll/Proteus/Willem III-combinatie het toch knap tot winst in de B-finale, voor een aantal gerenommeerde ploegen. Het trainingskamp in München is daarom ongetwijfeld gebruikt om technisch een paar puntjes op de i te zetten, nu moeten we alleen afwachten of dat is gelukt.
Favoriet voor de eindzege is de dit jaar nog ongeslagen Deense vier-zonder. Zij hebben door het jaar heen laten zien over bijzonder veel veerkracht en sprintvermogen te beschikken. De rest van de medailles laten zich verloten over een veelvoud aan ploegen. In Luzern waren het nog Frankrijk en Tsjechië, in Poznan kunnen het best twee andere landen zijn die op het podium verschijnen. Duitsland, bijvoorbeeld, in Banyoles nog goed voor een ereplaats, maar ook Japan doet opvallend genoeg goed mee en het moet raar lopen wil licht roeiland pür sang Italië geen goede ploeg hebben.
Voorspelling: 1. DEN (Jörgensen / Pedersen / Vilhelmsen / Winther), 2. FRA (Raineau / Faucheux / Moreau / Solforosi), 3. ITA (Tuccinardi / Motta / di Somma / Amarante), 8. NED (Muda/Muda/Lievens/Heijbrock)
W4x
Het nummer vrouwen dubbelvier lijkt de afgelopen jaren wat uit de gratie te raken. Ook dit jaar is er weer een mager aantal inschrijvingen van acht stuks. Enkel de grotere roeilanden nemen de moeite om ploegen naar Polen te sturen; het thuisland is daar niet eens één van. Duitsland, het land dat het dubbelvieren bij zowel mannen als vrouwen tot een kunst heeft verheven, is de grote favoriet. Niet heel vreemd, als je boegroeister Peggy Waleska heet en een aanzienlijk palmares heeft. Thiele en Huth, dubbel startend in de dubbeltwee, kunnen er bovendien ook wat van. Wat betreft de overige zeven landen heeft alleen Rusland een ploeg die niet of nauwelijks opvalt. Op basis van wereldbekerresultaten zou het geld het beste kunnen worden gezet op Groot-Brittannië en Nieuw-Zeeland, maar dubbelvieren is bij uitstek een nummer waarin landen uit het voormalig oostblok het best in zijn. Het is dus nog maar afwachten.
Voorspelling: 1. GER (Waleska / Huth / Thiele / Schiller), 2. GBR (Bradbury / Rodford / Coburn / Greves), 3. BLR (Pryvalava / Kukhta / Haura / Smaliakova)
M4x
Regerend wereld- en Olympisch kampioenen Polen zijn ongenaakbaar dit seizoen en zullen ook op het Malta-meer onaantastbaar zijn. Adam Korol en zijn mannen hebben de laatste jaren laten zien hoe dubbelvieren er uit moet zien: snel, bikkelhard maar toch effectief. Dat ze vorig jaar werden afgetroefd in de aanloop naar Beijing mag een smet op het blazoen heten, maar veel meer dan dat ook niet. Voor de tweede plaats doen heel wat klinkende namen mee. Iztok Cop, boegbeeld van het Sloveense roeien, was in Luzern al goed voor een medaille en zal ook uit Polen een stukje edelmetaal mee willen nemen. Ook Adrien Hardy (FRA) en natuurlijk Marcel Hacker (GER) zijn namen die herkenbaar klinken voor de roeiliefhebber. Hacker lijkt zichzelf sinds de zilveren medaille in de skiff in 2006 te zijn kwijtgeraakt en was zo blij met zijn gouden medaille in de dubbelvier in Luzern dat hij een oerkreet slaakte en al zijn ploeggenoten met het succes feliciteerde. Nog een plak in Poznan maakt het leed van de afgelopen jaren ongetwijfeld iets goed. Belangrijke medailekandidaten zijn ook Groot-Brittannië, het hele jaar al consistent, en de Kroatische ploeg met de broertjes Sinkovic die in München nog de Polen te snel af waren. Outsider: Australië, met aan boord Olympisch kampioen David Crawshay.
Voorspelling: 1. POL (Korol / Jelinski / Wasielewski / Kolbowicz), 2. CRO (Sain / Sinkovic / Martin / Sinkovic), 3. GER (Grohmann / Brodowski / Hacker / Bartels)
W8+
Net als de vrouwen dubbelvier is de vrouwen-acht een nummer met maar weinig inschrijvingen. De dames moeten het met acht ploegen zien te rooien. De vier favorieten zijn daarbij de ploegen uit Amerika, Roemenië, Duitsland en
Nederland, natuurlijk. Na vorig jaar met een ervaren ploeg een zilveren medaille te hebben opgehaald werd dit jaar een nieuwe ploeg geformeerd die al vanaf het begin goed liep. De bronzen medaille in Luzern was een goed resultaat, zeker aangezien Olympisch kampioen Amerika vrijwel in oorlogssterkte aan de start was verschenen. Dat Roemenië binnen handbereik lag was bovendien een opsteker én een wortel voor de acht raspaardjes onder stuurcommando van Anne Schellekens. De finale halen moet voor de dames van Susannah Chayes geen probleem zijn, daarna moet het mogelijk zijn om mee te strijden voor het zilver, en als het even mee zit dan is wereldkampioen ook geen onrealistische gedachte.
Voorspelling: 1. USA, 2. NED (Dekker, Kingma, Achterberg, Bouw, Groen, Veenhoven, Belderbos, de Groot, st. Schellekens), 3. ROU.
M8+
In tegenstelling tot de dames-acht bleven de heren vrijwel gelijk aan de ploeg die in Beijing aan de start lag. Het enige verschil is de afwezigheid van Rogier Blink in de boot. Mogelijk keert de Gyas-roeier komend jaar weer terug in de gelederen, maar tot die tijd vervult Nereïd Robert Lücken de opengevallen rol met verve; zelfs zo goed, dat hij gedoodverfde favoriet voor een plaatsje in de acht Sjoerd Hamburger op vakantie stuurde. De Holland Acht, voorgeslagen door de inmiddels 39-jarige Diederik Simon, haalde met gedecideerd roeien een bronzen plak op de Rotsee in Luzern. Een schitterend debuut voor Lücken, een opsteker voor coaches Mijnders en McGowan die op die manier steun kregen voor hun selectie-beslissingen. De weg naar goud in Londen is echter nog lang, maar, zoals Olivier Siegelaar eerder al aangaf tegenover NLroei als je gelooft in goud kan het zomaar dit jaar al gebeuren. Daartoe moeten eerst de wederopgestane Duitse acht en de Canadese Olympische kampioenen de loef worden gestoken. Ook Polen zal voor het thuispubliek in het koningsnummer van het roeien willen laten zien mee te tellen.
Voorspelling: 1. GER, 2. CAN, 3. NED (Simon, van Andel, Steenman, Siegelaar, Klaassen, Kuiper, Lücken, Klem, st. Wiersum)
W4-
Op haar verjaardag haalde Femke Dekker eindelijk de felbegeerde gouden medaille op in Luzern. Toegegeven, het veld stelde niet bijzonder veel voor, én het ging om een niet-Olympisch nummer (de W4-), maar desondanks was de prestatie er niet minder om. In Poznan is de opstelling van de Nederlandse boot ongewijzigd. Bondscoach Susannah Chayes zag na het succes op de Rotsee geen reden om Femke Dekker, Nienke Kingma, Chantal Achterberg en Carline Bouw in te wisselen voor anderen uit de vrouwen acht.
Het goud in Luzern zal de vier dames vertrouwen geven voor een goede afloop in Poznan. Er doen bovendien maar zes ploegen mee op het Malta-meer, dus er hoeft geen energie verspild te worden aan voorwedstrijden. Slechts eenmaal de baan over, en dan kan de focus weer richting de acht, net als in Zwitserland het geval was. Waar in Luzern de tegenstand nog kwam van Italiaanse dames onder leiding van Josy Verdonkschot, komt die in Polen van onder meer Amerika met op slag Olympisch kampioene Eleanor Logan. De rest van de boot is ook niet mis: twee voormalig senioren-B wereldkampioenen (W8+ 2008) en een dame die in Luzern ook in de Amerikaanse acht plaats nam om daar zilver te winnen – voor de Nederlandse ploeg. Australië zal ongetwijfeld ook geen slechte vier de halve wereld over sturen en voor Canada geldt wellicht hetzelfde.
Voorspelling: 1. USA (Logan / Redman / Polk / Lofgren), 2. NED (Dekker / Kingma / Achterberg / Bouw), 3. AUS (Rose / Alderman / Robson / Osti)
