In Linz-Ottensheim bij de wereldkampioenschappen niet-olympische nummers heeft hij zijn voorwedstrijd en zijn kwartfinale overtuigend gewonnen. Het waren de eerste stappen naar zijn hoofddoel dit roeiseizoen; wereldkampioen worden. Na zijn honderd procentscore bij de World Cup – hij won in München, Luzern én in Poznan – zou hij het buitengewoon teleurstellend vinden als hij naast de wereldtitel zou grijpen. In Linz moet het echt gebeuren. Het hele jaar heb ik gericht op zondag 27 juli. Het lijkt me fantastisch om wereldkampioen te zijn. Weltmeister is een mooie openingszin in de bar.
In 2007 baarde Jaap Schouten (Njord) opzien als skiffeur. Hij versloeg op de Amstel zwaargewicht Sjoerd Hamburger in de klassieke Skiffhead en zette vervolgens aan voor een opzienbarend internationaal optreden. In het omlijstingsprogramma van de World Cup haalde hij drie blikken binnen; zilver en tweemaal brons. Brons veroverde hij ook in het WK te München achter twee Nieuw-Zeelanders van wie Duncan Grant dit jaar de wereldtitel verdedigt. Vorig jaar ging het wel leuk, aldus de 24-jarige student fiscaal recht, toen heb ik de keuze gemaakt: leuk roeien of wereldkampioen worden. Ik koos voor het laatste.
Azen op het hoogste in zijn sport betekende een ander regiem. Veel en veel harder trainen. In de winter ben ik meer kilometers gaan maken voor een betere conditie en om beter te herstellen van inspanningen. Roeien is een stomme sport. Het is een kwestie van kilometers. Voor een student met veel vrienden is dat heel saai. Stappen is er niet bij, alleen met de kermis en bij Leidens Ontzet op 3 oktober heb ik een beetje meegedaan, meegeholpen met de hutspot voor de huisgenoten. Voor het overige was het twaalf keer per week trainen, wekelijks 180 kilometer roeien. Allemaal voor de wereldtitel.
Zijn acht huisgenoten houden rekening met de ambities en de toewijding van Jaap Schouten. Zij komen stilletjes thuis uit de stad en doen zij zelf ook aan topsport door naar Studio Sport op tv te kijken. Ze proberen echt stil te zijn en doen ook mee aan de gezonde voeding. Ik geniet steun van hen bij het uitvoeren van mijn doel. Het is niet niks om naar een wereldkampioenschap toe te werken. Het is gevaarlijk om te zeggen dat je wereldkampioen gaat worden. Een heleboel denken: ha, ha, dat lukt je nooit. Het kan ook best zijn, dat het me niet lukt, maar het is mijn sportbeleving. Ik sta er achter en durf het ook uit te spreken.
Het hoogste doel voor ogen heeft Jaap Schouten ook extra energie gegeven. Je concentreert je toch beter op de laatste 100 meter van een trainingssessie of die extra minuten op de ergometer. Ik doe als Shani Davies, de Amerikaanse schaatser die op zijn koelkast het portret van Erben Wennemars had geplakt als motivatie om hem te verslaan in het WK. Het goud, de hoogste titel, motiveerde mij wanneer s morgens de wekker ging en het buiten regende om toch te gaan trainen. Makkelijk zat om dan in je bedje te blijven liggen als je je niet kiplekker voelt. Maar ik dacht dan, er zijn meer mensen die willen dat je faalt dan dat je succes hebt. Gaan.
Voor Schouten was 2007 een leerjaar. Ik heb veel afgekeken van Marit van Eupen, die drie keer de wereldtitel pakte. Enorm respect heb ik voor haar. Hoe relaxed zij de zaken benaderde. Ik richtte toen nog mijn energie op tegenstanders en externe omstandigheden, van haar leerde ik de energie voor mijzelf te gebruiken. Ik was toen de hele dag zenuwachtig en bang. Van haar leerde ik mij goed te ontladen, rust en vertrouwen te hebben. In Linz ga ik voor de wereldtitel. Ik heb er alles aan gedaan. Lukt het dan is het doel bereikt. Zo niet, dan kan ik mijn leven lang kunnen zeggen dat ik het in elk geval heb geprobeerd.
