Diederik Simon zei het, nog nahijgend van een fabuleuze race, hardop: ,,Typisch Nederlands om pas op het allerlaatste moment te kwalificeren. De 38-jarige Nereïd zal in augustus te Peking roeien bij zijn vierde Olympische Spelen en dan aast hij misschien wel op zijn vierde stuk eremetaal. In Poznan sloeg hij de Holland Acht voor naar een glorieuze overwinning in het olympisch kwalificatietoernooi. Rusland, Zwitserland, Kroatie, Itälië en Estland hadden het nakijken in de tijd van 5.34,75 bij een zuchtje tegenwind. Het was een overwinning tegen alle verwachtingen in. De triomf kwam op een dag dat Nederland werkelijk alles lukte. De dubbeltwee vrouwen lichtgewicht (Kirsten van der Kolk en Marit van Eupen) en René Mijnders’ vrouwenacht kwalificeerden zich eveneens voor Peking. Oranje boekte een score van honderd procent, met van alle boten op het Malta Meer van Poznan een indrukwekkende raceprestatie.
Een overwinning in het OKT van de Holland Acht werd amper twee weken geleden in Luzern, waar de ploeg door iedereen werd ingemaakt, absoluut voor onmogelijk gehouden. In Poznan kwam een veld van acht ploegen bijeen om het enige beschikbare plaatsje in het olympische roeitoernooi bemachtigen. De Holland Acht nam bij de start een voorsprong, bouwde die uit tot een bootlengte op Rusland halverwege en verzwakte nooit. Na 1500 meter galmde het door de boot. ,,De laatste 500 meter zijn voor Chung! Deze yell was vooraf onderling afgesproken na een belofte aan de twee jaar geleden overleden stuurman Chung Wei Cheung. Roeiers uit de acht beloofden aan zijn sterfbed: ,,Wij gaan naar de Olympische Spelen!
Pieter Wiersum, sinds tien dagen de stuurman van de Holland Acht, kon na afloop de tranen niet bedwingen. ,,Twee weken geleden zat ik nog niet eens in de boot, nu ga ik naar Peking. Direct na het passeren van de finish stond Olivier Siegelaar recht in de boot en nam hij een sierlijke duik in het water en bereikte hij zwemmend als eerste het erevlot. Zijn maatje Meindert Klem wilde eveneens zwemmen, maar werd door Rogier Blink tegen gehouden. Blink die een extra riem moest meevoeren naar de huldiging, riep de natte Siegelaar toe: ,,Luie flikker!
Het paste in een euforische stemming die in het oranjekamp zelden is waargenomen. Door de wol geverfde coaches gingen volledig uit hun dak. Mark Emke: ,,Ik nam mijn polsslag op en ik kwam boven de 120. René Mijnders: ,,Gaat er toch nog een grote roeiploeg naar Peking. Fantastisch. David McGowan, de 27-jarige Australiër die na de Rotsee Regatta de coaching overnam van Jan Klerks, werd plat geknuffeld door de bemanning van de Holland Acht. Vraag aan de man die vorig jaar de lichte acht naar de wereldtitel coachte: Wat is het geheim? McGowan: ,,Er is geen geheim, stelde hij resoluut. Deze roeiers hadden honger, ze wilden dolgraag. We hebben alleen heel gericht getraind. Elk dag gedaan of we met de finale bezig waren. Great guys.
Voor Meindert Klem en Olivier Siegelaar, de twee wissels, kwam de kwalificatie als een happy end. Na Luzern, waar zij als negende eindigden in de dubbeltwee, kregen zij te horen dat zij in Poznan geen kwalificatiekans mochten wagen, wanr één plaatsje te laag geëindigd. Hun extra inspanningen en doorgedreven trainingen met de schema’s van de Franse trainer Franck Lebrin, leken vergeefse moeite te zijn geweest. Geen Peking. Tot ze bij de Holland Acht, in crisis, konden instappen. De formatie ging draaien. Het was al toonbaar bij de Koninklijke in het NK en het werd in Maasdam en in Polen een geoliede machine. Winst met beste tijd in de voorwedstrijd, onweerstaanbaar optreden in de finale én de deur naar Peking open getrapt, ,,Dit voelt heel lekker, zei Klem die na de huldiging toch was gaan zwemmen, ,,maar ik vind het ook wel lullig voor een jongen als Reinder Lubbers die voor ons moest plaatsmaken. Ik weet zeker dat het met hem in de boot ook was gelukt.
De Holland Acht schudde in Poznan een hoop ellende af. Rogier Blink: ,,We werden afgeschreven en gingen ook zelf twijfelen. Tot de laatste twee weken. Bij de Koninklijke voelde ik het al aankomen. De trainingen waren hard, ik ben na twaalf kilometer nooit zo moe geweest. Tevreden was ook Diederik Simon, de man die de coachwissel had doorgedreven en zelf op slag was gaan zitten. ,,In de race ging de tempometer kapot. Achteraf gezien was het maar goed ook, want op gevoel is het goed gegaan.
De kwalificatie van de Holland Acht kwam als de slagroom op de koffie. De triomftochten van Oranje over het rustige Malta Meer waren ingezet door Kirsten van der Kolk en Marit van Eupen. De beide dertigers wonnen de finale in de lichte dubbeltwee tegen de Amerikaansen Renée Hykel en Jennifer Goldsack met drie seconden: 7.10,63 tegen 7.13,69. Het Poolse koppel Weronika Deresz/Liona Mokrobowska spoot weg bij de start, nam een voorsprong, maar stortte halverwege in en bleef ver van de twee olympische startbewijzen. ,,Ach, zei Van der Kolk, ,,die Polen probeerden iets. Als je weinig kans hebt, ga je gekke dingen doen. Laat maar razen, gaat vanzelf dood. Wij wisten dat het goed zat bij ons, nadat we hebben zitten pielen met de afstelling. We vonden de ideale afstelling en zeiden: dat is het. Marit van Eupen zei dat haar ploeg twee dingen had laten zien. ,,We hebben het olympische ticket binnen en er is geen twijfel meer over waarmee wij bezig zijn en dat is de gouden medaille in Peking. Daar gaan we de resterende 55 dagen hard aan werken.
De vrouwenacht bezorgde China een domper door de acht van het organiserende land van deelname af te houden. De formatie van René Mijnders dicteerde de race vanaf de start. Oranje ging ongekend hard van start en zette het veld direct op flinke afstand. ,,Het ging zo hard dat de Chinezen zich rot zijn geschrokken, vermoedde Mijnders. De ploeg die werd voorgeslagen door Annemiek de Haan hield stand tot de laatste meters. Canada kwam nog wel terug en won met 0,34 seconde, maar dat maakte niets uit, want China was inmiddels kansloos, en er waren twee plaatsen voor de O.S. beschikbaar. ,,Ik heb het gezegd hè, juichten Femke Dekker, ,,we moesten aanvallen en niet verdedigen. We waren behoorlijk scherp. Dekker haalde voor de derde keer de Spelen. In Sydney roeide zij in de twee-zonder met Marloes Bolman en in Athene in de skiff. Nu in de acht. ,,Ik heb nu alle mooie nummers wel gehad. Marlies Smulders zag eveneens het schokeffect van de snelle start. ,,We moesten vlammen. Nu gaan we naar Peking. Piek van Rumpt zei: ,,Wij waren heel vastberaden, we zaten gewoon te sidderen in de boot. Vooraf hebben we elkaar in de ogen gekeken en toen werd iedereen emotioneel. René Mijnders heeft goed scherp gekregen door een prima kamp in Zwitserland. Vanaf de kant zag reserve Nienke Dekkers toe hoe de acht de olympische kwalifcatie bevocht,. ,,Natuurlijk wilde ik zelf in die boot zitten. Daar doe je het voor. Maar ik ben trots op de meiden, dit is prachtig voor het team.
