Twee dagen nadat de regen met bakken uit de Zwitserse lucht viel, manifesteerde het beste roeiwater ter wereld zich in schoonheid en pracht. De Rotsee van Luzern bood ideale omstandigheden voor een regatta op wereldtopniveau; zonnetje, 23 graden en een gladde spiegel door windstilte. Excellente ambiance voor prestaties in de aanloop naar de wereldtitelstrijd in München met de olympische kwalificaties voor de Olympische Spelen van Peking. Ook voor Nederland, dat op de eerste dag van deze wereldbekerfinale niet teleurstelde. Verre van. De achten, vieren en skiffeurs verrasten met klinkende overwinningen. In de vier-zonder wordt het veld breder en breder en de kwaliteit hoger en hoger. ‘De Italianen zijn er nu weer bij gekomen’, stelde Matthijs Vellenga vast. ‘Met alles wat ze hadden en hebben. De tijd is nu definitief voorbij dat je met minder presteren toch nog een cadeautje krijgt.’
Italië, met Carlo Mornati, Alessio Sartori, Giuseppe de Vita en Lorenzo Carboncini, ging in de voorwedstrijden als tweede door na de ‘Amsterdamse winnaars’ uit Nieuw-Zeeland. Geert Cirkel, Matthijs Vellenga, Jan Willem Gabriels en Gijs Vermeulen konden op hun gemak bekijken hoe de ‘Kiwi’s’ en de Azzuri Frankrijk naar de herkansngen drukten. De bemanning van Nederlands vlaggenschip had zelf de heat soeverein gewonnen tegen Tsjechië, Polen, Roemenië, Spanje en Canada. Eerder was Groot-Brittannië het snelst in de eerste heat. Vóór Slovenië, dat eveneens doorging.
Oranje ging in slakkengang door de finish. Dat kon omdat de voorsprong op na 1900 meter drie bootlengten had bedragen. ‘Eindsprint leek weer helemaal nergens op’, grapte Gijs Vermeulen indachtig de verloren finale op de Bosbaan tegen Nieuw-Zeeland toen zijn boot stilviel. Reden tot klagen had de vier uit Team Emke in Luzern geenszins. ‘Een goede openingszet’, vond de coach van de ploeg die op de Rotsee de eindzege in de wereldbeker behalen. ‘Geen idee wat het oplevert’, zei Jan Willem Gabriels, ‘de Britten kregen vorig jaar een gouden ding van schuimplastic. En geld? Roeien is geen voetbal, wielrennen, golf of hockey. De gouden medaille, winnen in de finale is ons doel. De voorwedstrijd ging gemakkelijker dan verwacht. Dat wij nu na 1000 meter sneller waren dan de Britten is scorebordjournalistiek die ik niet zou willen bedrijven. We moeten het zien als de zes snelste boten zondag naast elkaar liggen.’ Gabriels wist het goed. Buiten gele hesjes en een trofee valt er niets te winnen. De premies in geld die tot 2005 aan de kampioenen werden uitgekeerd zijn afgeschaft sinds de laatste hoofdsponsor (Bairing Point) afhaakte na eerder Krombacher en Zurich.
De KNRB zond een gigantische ploeg uit naar de Rotsee Regatta in Luzern. Totaal 16 ploegen met 72 sporters. Daarvan kwamen er op dag één 70 in actie. De twee-zonder van Olaf van Andel en Jos Klaassen bleef aan wal wegens een ribblessure van Klaassen. Successen waren er ook. Marit van Eupen en Jaap Schouten plaatsten zich beiden met overwinningen voor de halve finales skiff lichtgewicht.
De nieuwe A-ploeg in de lichte vier-zonder, bestaande uit Paul Drewes, Roeland Lievens, Ivo Snijders en Gerard van der Linden won de serie overtuigend. De B-formatie met Marshall Godschalk, Matthijs van Gool, Arnoud Greidanus en Wolter Blankert eindigde als vierde en kreeg in de herkansing een extra wedstrijd te roeien.
Met de beste race van het seizoen plaatste de acht zich als heatwinner voor de halve eindstrijd. Wel moest de eerste plaats worden gedeeld met de Russische acht. Beide brachten dezelfde tijd op de klokken: 5.40,36. Zwitserland, in Amsterdam nog sneller dan Oranje, gaf als derde 1,12 seconde toe. Dino Mensch, ex-Saurus, kwam met een brede smile van het water af. ‘Het klopte als geheel’, zei hij, ‘van begin tot eind. Het was een goeie pot. We hielden het veel beter bij elkaar dan in Amsterdam. We konden knokken en meestrijden voor de knikkers, omdat vanaf de start mee voorin roeiden. Gewoon door iets langer door te trekken. Vooraf hadden we afgesproken dat we niet bang moesten zijn, het is goed gelukt, ook tijdens de tweede kilometer. We eindigden gelijk met de Russen, maar ik had met een iets assertiever inpikje wel een honderdste seconde winst kunnen maken als het nodig was geweest.’
De vrouwenacht roeide een plaatsingswedstrijd. Voorwedstrijd was niet nodig omdat er maar zes achten kwamen opdagen in Luzern, waar 41 landen boten in de Rotsee legden. Tien minder dan op de Bosbaan drie weken geleden. In dezelfde formatie als in de gewonnen finale te Amsterdam eindigde de acht van slag Annemiek de Haan op de derde plaats in 6.15,96 achter het weer opgedoken Team USA 6.09,01 en Duitsland 6.13,83. Na Oranje kwamen Groot-Brittannië 6.17,35, Rusland 6.20,22 en Nieuw-Zeeland 6.23,79.
Dirk Lippits was in Luzern weer international voor Nederland. Met zijn inhoud en ervaring versterkte hij de dubbelvier in ontwikkeling. De ex-skiffeur die tijdens de afgelopen winter uit de acht-selectie stapte, verbond zich voor de periode tot en met het WK aan het scullerskwartet. Het ticket voor München dient op de Rotsee te worden verdiend. ‘In het verlengde ligt olympische kwalificatie’, zei coach Jan Klerks, ‘als er een kans is die te pakken, moeten dat niet worden nagelaten.’ De dubbelvier met Lippits op bankje 3 in de rug van slag Olivier Siegelaar en achter hem Floris Lievens en Meindert Klem, nam in de voorwedstrijd de leiding, maar bekocht dit op de tweede kilometer. Frankrijk en Italië promoveerden naar de halve finales. Nederland 4e. In de herkansing, in de avonduren, gebeurde exact hetzelfde. Vroeg aan de leiding en op de tweede kilometer voorbijgestoken door Duitsland II, Verenigde Staten en Wit-Rusland. Weer 4e en uitgeschakeld voor de halve finales.
Sjoerd Hamburger had in de open klasse eveneens een vrije doortocht, maar dan wel naar de kwartfinales. De 24-jarige Orcaan moest ‘s middag opnieuw aantreden. Met een keurige tweede plaats achter wereldbekerleider Ondrej Synek uit Tsjechië drong de nationale kampioen door tot de halve finales. In dezelfde kwartfinale schoot de Haagse Zweed Paul Rosenquist tekort. Hij finishte 6 seconden achter de Oostenrijker Ralph Kreibich en kwam in de C-finale terecht.
Zeven ploegen plaatste zich op de openingsdag van de Rotsee Regatta voor de halve finales. Vier formaties wisten zich al zeker van de finale wegens klein deelnemersveld: vrouwenacht, vrouwendubbelvier licht, vier-met-stuurman en lichte acht. Geen kans meer op de titel hadden lichte skiffeur Alwin Snijders, de B-formatie lichte vier-zonder en de dubbelvier open klasse, alle 4e in de herkansing.
