NLroei heeft niet vaak een luxe-probleem. Nu wel. Welke van de drie Nederlandse medailles van het WK roeien Under 23 in Amsterdam komt met een foto op de hoofpagina? Sjoerd Hamburger, wereldkampioen skiff? Mitchel Steenman en Olaf van Andel, wereldkampioen twee-zonder? Of toch Eeke Thomee, vice-wereldkampioen in de lichte vrouwenskiff? Nederland scoorde op de thuisbaan drie medailles in de kleinste nummers. Drie maal eremetaal met vier roeiers. Alle jonge roeiers die Oranje in Japan bij tijdens het ‘echte WK’ vertegenwoordigen, bleken in topvorm en toonde hun kunnen.
Als eerste was zondag de lichte skiffeuse Thomee aan de beurt. De roeister liet zien op een buitenbaan de strijd aan te durven gaan voor een serieuze medaille. De lichte skiffeuse van Skadi kon de Britse Hester Goodsell onmogelijk bijhouden, maar Thomee verdreef Duitsland naar brons.
Ook Hamburger roeide een bijna perfecte race. “Alles ging goed wat normaal fout kan gaan bij mij,” zei Hamburger. De Rus Aleksandr Kornlilov was de snelste over de eerste vijfhonderd meter, en lag na drie kwart van de wedstrijd nog op tweede positie maar moest genoegen nemen met de vijfde plaats. Hamburger leidde voor meer dan de helft van de wedstrijd. In tempo 28 kwam de roeier van Orca na twee kilometer over de finish. Lichte wind tegen, goed weer voor sterke grote roeiers. Ook voor ergometerkanon Kristaps Bokum. Maar de titelverdediger uit Letland moest in Amsterdam genoegen nemen met brons, de medaille die Hamburger vorig won in Poznan. Hamburger is niet alleen hot bij de meisjes die zijn boot bij de start op positie moeten houden. Na de wedstrijd was Hamburger lange tijd bezig met interviews voor Studio Sport, Omrop Fryslân {“mijn Fries is niet mooi genoeg, dus ik antwoord gewoon in het Nederlands”) en alle Nederlandse kranten.
De Twee van Breda, Steenman en Van Andel roeien tegenwoordig bij het Rotterdamse Skadi maar kennen elkaar al sinds hun dertiende levensjaar van de naar de plaats vernoemde roeivereniging in Brabant, bleken meer dan alleen wereldkampioen gekke-bekken-trekken. De stijl van de race van het duo liet zich bijna omschrijven als arrogant: bij de start een lengte pakken en domweg voor het veld uit blijven roeien. De supporters op de rijdende tribune kregen één van de mooiste wedstrijden voorgeschoteld die het toernooi te bieden had. Vijf halen voor de finish zagen honderden toeschouwers boegroeier Van Andel nog even koeltjes naar de boeien links en rechts kijken, geen gevaar te bekennen. Ook voor hen werd het stil op de Bosbaan en klonk het Wilhelmus.
