Hier het tweede verslag vanuit München van Merijn van Oijen, de stuurman van de Nederlandse Acht. De vorige keer schreef Merijn dat ze 4 x 500m zouden gaan doen afgelopen zondag. Dat ging niet door…..
München, maandag 13 augustus 2001
De vorige keer schreef ik dat we 4 x 500m zouden gaan doen afgelopen zondag. Dat ging helaas niet door omdat ‘Dino’ (van Saurus…) een beetje ziek was. Omdat ook onze reserve op stuurboord, Thomas Dirksmeier, zich niet helemaal lekker voelde is besloten om ons de dag vrijaf te geven. Zo kon iedereen even extra herstellen, zodat er niet nog meer mensen ziek zouden worden. Een lekker rustig dagje dus. Voor mij extra tijd om wat te sporten: tennissen met een aantal coaches van wie er sommigen nog nooit een racket in de hand gehad hadden en daarna nog even een stukje skeeleren.
Aan het eind van de dag bleef er zelfs nog tijd over om te studeren. Hoewel het niets met roeien te maken heeft is dat ook een bezigheid die niet onbelangrijk is.
Mijn ploeg heeft zich verder aardig rustig gehouden om lekker te kunnen herstellen. Uitstapjes zaten er niet in. Wat andere ploegen hadden s’middags vrij en zijn wel op stap gegaan. Inmiddels heeft bijna de hele equipe een hele grote sportzaak bezocht in het centrum van München. De lichte acht heeft er vandaag een tijdje doorgebracht en was zo onder de indruk dat ze bij het verlaten van de winkel niet meer helemaal compleet waren.
Een ander tijdverdrijf dat er bij is gekomen is een bezoekje aan de ploegarts. Jan-Willem is de tijdelijke vervanger van Diederik Oei en die wilde graag iedereen kort even zien. Aangezien we hier met iets van 60 mensen zijn en hij iedereen ongeveer 10 minuten wilde spreken tussen de trainingen heeft hij meteen al aardig wat overuren gedraaid. Ik heb nog nooit zo vaak een wachtrij gezien voor de deur van de arts… Onze reserves, sfeermakers Jan-Willem Gabriels en Thomas Dirksmeier (die inmiddels weer hersteld is), waren er vlak naast aan het tafeltennissen, waardoor het tafeltennissen tijdelijk een populair tijdverdrijf was.
Het dagje vrij heeft geholpen. Vandaag bij het ontbijt bleek dat iedereen zich weer helemaal fit voelde, dus hebben we vandaag de 500m stukjes gedaan. Om toch nog een beetje op te passen eentje minder, dus ‘slechts’ drie keer. Doordat we het een dag uitgesteld hebben hadden we geen sparringpartner, dus moest het alleen. Dat is aan de ene kant natuurlijk jammer, want als snelste boot win je van iedereen en dat kan nooit kwaad, maar ook wel goed in de zin dat we nu echt op gevoel konden varen. Dat plan werd goed uitgevoerd. De tijden zijn moeilijk in te schatten vanwege de wisselende wind, maar we hebben het idee dat het redelijk goed zit. Gisteren hebben veel andere ploegen 500m stukjes gedaan en er waren eigenlijk alleen maar positieve geluiden te horen aan het diner ‘s avonds. Wij hadden graag onze tijden vergeleken met die van de rest. Woensdag kunnen we alsnog tijden gaan vergelijken met de rest van de equipe, dan staat er voor iedereen een 1500m voluit op het programma als afsluiting van het trainingskamp. Deze doen we zoveel mogelijk naast elkaar. Voor ons betekent dat dat we naast (of liever gezegd: voor) de lichte acht varen. De lichte acht gaat de laatste dagen erg lekker, dus dat wordt lastig zat. Als we kijken naar het verschil tussen onze wereldrecords (8 seconden) moeten we om relatief net zo goed te zijn iets van 6 seconden harder op 1500m, ongeveer twee lengtes, dus dat wordt erg spannend.
Merijn van Oijen
