Categorie: Archief

Tijdens de wereldbekerwedstrijden in Luzern was er nog sprake van dat Femke Dekker zichzelf door middel van een ergometertest nog in de kijker kon roeien voor de Nederlandse vrouwenacht. Inmiddels lijkt het duidelijk dat er niet opnieuw geselecteerd gaat worden in de groep. Naar verluidt is er na onderling overleg tussen de technische staf en Dekker besloten dat de ervaren roeister van Nereus haar wereldtitel in de vier-zonder zal gaan verdedigen. Met wie dat gaat gebeuren is nog onduidelijk, maar de kans is groot dat Dekker samen met reserves WIanka van Dorp en Olivia van Rooijen, aangevuld met de eerder dit jaar voor de selectie afgehaakte Ellen Hogerwerf in de boot zal stappen. De afwezigheid van Dekker in de acht betekent evenwel niet dat ze afziet van de Spelen. Integendeel: de Nereïde laat via Twitter weten met extra motivatie te gaan trainen voor volgend jaar .

Skadi-roeier Roel Haen heeft na de vijf Varsity-overwinningen een nieuwe droom: het roeien en winnen van de Boat Race . Haen, die in Rotterdam zijn studie geneeskunde bijna heeft afgerond, kreeg een last minute kans om aan de prestigieuze Engelse universiteit promotie-onderzoek te doen op het gebied van oncologische chirurgie. Mocht zijn (vrijwel zekere) verbintenis aan Oriel College doorgang vinden dan heeft de oud-roeier van de Holland Acht niet alleen een kans om op curriculair vlak goede zaken te doen, maar ook om zijn toch al indrukwekkende sportieve palmares wat meer luister bij te zetten. Als Haen definitief wordt toegelaten en de selectie haalt dan treedt hij in de voetsporen van Gerritjan Eggenkamp en Sjoerd Hamburger. In dat geval is het alleen nog een kwestie van winnen. “Als ik er dan toch heenga, dan kan ik maar beter nog een keer vlammen”, lacht de vijfvoudig Varsity-winnaar.

Twee finaleplaatsen, twee medailles. Qua efficiëntie zou je zeggen dat het niet beter kan. De Nederlandse vrouwenacht, een van de twee favorieten voor de gouden medaille op de Rotsee, had teveel moeite met de wind en finishte in derde positie. De mannen daarentegen pasten dezelfde truc toe als in Athene zeven jaar geleden: een iets lichtere afstelling, die hen de mogelijkheid gaf om in het tweede deel van de race aan de concurrentie voorbij te stomen. In een zinderende eindsprint kwam de ploeg uiteindelijk net voor de Britten binnen op de tweede plek. Nederland is terug van weggeweest in achtenland.

Er kwam altijd wel een eindsprint, een push of een magnifieke tweede kilometer die hen naar voren deed schuiven. De lichte vier-zonder had altijd wel een konijn dat ze uit hun hoed konden toveren om het toernooi of de wedstrijd te redden. Maar dit seizoen zit veel tegen. Blessures, mentale strubbelingen, veel wisselingen in de boot. Het kwartet hoopte na het nemen van deze hordes weer op de weg terug te zijn. Totdat in Luzern alle stoelpoten van de vier-zonder hardhandig onder hen uit werden gezaagd. Zesde en laatste in de herkansing van zaterdagmiddag. C-finale. De vier roeiers zaten na de wedstrijd lange tijd met hun coach John Faulkner in conclaaf. Hoe nu verder? “Dieper dan dit kunnen we denk ik niet zinken”, sprak een emotionele Vincent Muda.