Categorie: Archief

De grote Nederlandse Armada van twaalf boten bij de wereldkampioenschappen voor roeiers tot 23 jaar in Tsjechische Racice heeft na twee dagen racen lichte averij opgelopen. In totaal zijn negen boten een ronde verder, waarvan er drie al de finale bereikten. Het grootste deel, vijf boten is doorgedrongen tot de halve finales. De tweelingbroers Vincent en Tycho Muda in de lichte twee-zonder en de vrouwen twee-zonder met Wianka van Dorp en Olivia van Rooijen plaatsten zich donderdag via de series rechtstreeks voor de finale op zondag. De lichte vrouwen dubbelvier met Lieve Leijssen, Lisa Wörner, Amber van Zomeren en Sofie Valk kwamen daar vandaag bij door hun tweede plaats in de herkansingen. De mannen dubbelvier met Thijs van Luijk, Daan Brühl, Dirk Uittenboogaard, Philip van de Linde ging via de series donderdag rechtstreeks door naar de halve finale en hadden vrijdag ook een ‘rustdag’. Vandaag kwamen er nog vier boten bij die de halve finale bereikten. De vier-met-stuurman met Frank van der Ploeg, Boudewijn Roëll, Ruben Knab, Bob van Velsen en stuurman Marc Hummelink had vandaag de herkansing moeten varen, maar door het noodweer van donderdagmiddag waarbij zes vier-met boten sneuvelden is deze herkansing uitgesteld tot zaterdag en worden in allerijl uit Tsjechië en Duitsland andere boten aangevoerd. De deelnemers mogen vervolgens loten wie in welke boot mag roeien. De Nederlandse boot bleef gespaard, maar of deze nu ook in de tombola moet meedoen voor de verloting is onduidelijk. Het zou het wel zo eerlijk zijn.

Een flinke onweersbui en windhoos heeft een ravage veroorzaakt op het botenterrein bij de WK onder 23-jaar in Racice. Een stelling met boten werd maar liefst 15 meter verplaatst. Riemen, tenten, hekken en fietsen werden weggewaaid. Van de tien vier-met-stuurman boten zaten er acht op de omgewaaide stelling. Alleen de boten van Nederland en Brazilië bleven bespaard. De races van de 4+ gaan vandaag niet door. De wereldroeibond FISA probeert vervangende boten te regelen voor de gedupeerde roeiers. Ook de verslaggever van NLroei werd overvallen door het slechte weer gisteren. Later meer over het senioren-B WK in Tsjechië.

Met een Olympische titel in de dubbeltwee heeft het huidige lichte damesroeien in Nederland heel wat om tegen op te boksen. Zeker nu degenen die de titel behaalden, Thetis-dames Kirsten van der Kolk en Marit van Eupen, de riemen aan de wilgen hebben gehangen. Van der Kolk is tegenwoordig full-time moeder, part-time interviewster bij de Holland Beker; Marit van Eupen heeft tot nader order een sabbatical ingelast en was tijdens de wereldbekerfinale in Luzern vooral in Zwitserland om het roeien te bekijken – en natuurlijk omdat echtgenoot Josy Verdonkschot zijn Italiaanse dames aldaar aan het begeleiden was. Met Maaike Head en Rianne Sigmond is wellicht de volgende succesvolle dubbeltwee opgestaan, maar wat opvalt is dat het lichte damesroeien een ongelofelijke kwantitatieve groei heeft doorgemaakt de laatste jaren. Met ook het senioren-B WK in het vooruitzicht praat NLroei mede daarom met de lichte dames senioren-B dubbelvier – een nieuw uitgeschreven nummer op het WK onder 23 – over de weegschaal, het roeiseizoen en de babes-pagina .

Femke Dekker roeide meer dan tien jaar internationaal vóór zij haar eerste overwinning op het Godenmeer Rotsee boekte. Chantal Achterberg en Carline Bouw wonnen het fel begeerde goud in hun allereerste jaar en nota bene pas in hun tweede internationale wedstrijd op wereldtopniveau. Dat deden zij in de rug van uitblinker Femke Dekker, dat wel, en ook met de krachtige steun van routinier Nienke Kingma. Nog een pikant detail op de conduitestaat van Achterberg en Bouw: zij hebben in de World Cup alle drie kleuren medailles om de hals hangen. Naast het goud in de W4- en de W8+ in Luzern bezitten zij zilver uit Banyoles in de W4x anderhalve maand geleden.

Het was een lange zit voor de meeste oranjefans. Na de finale van de lichte mannen dubbel Jaap Schouten en Paul Drewes duurde het welgeteld drie uur en vijfentwintig minuten voor de volgende Nederlandse boot in een A-finale. Dat er desondanks genoten kon worden van toproeien maakte het lange wachten geen enkel probleem. Spannende finishes waren onder meer te bewonderen in de finale van de lichte mannen vier-zonder, waar de Denen uiteindelijk aan het langste eind trokken na een indrukwekkende eindsprint. De Franse vier-zonder was zo verheugd met hun zilveren plaats op het podium dat slagman Vincent Faucheux door het dolle heen door de boot klauterde om zijn ploeggenoten te feliciteren en te bedanken. Om 15:00 was het eerste moment van de waarheid dan eindelijk daar: de finale van de vrouwen acht.