Zilveren Hogerwerf en Van Rooijen naar acht

Gisteren werd bekend gemaakt dat de twee-zonder van Olivia van Rooijen en Ellen Hogerwerf de overstap zullen maken naar de nationale vrouwen acht. Een op het oog opmerkelijke beslissing daar de boot afgelopen weekend nog zilver behaalde bij de Europese Kampioenschappen in Poznan. Hoofdcoach vrouwen Josy Verdonkschot meent echter voldoende redenen te hebben om tot deze beslissing te komen.

Een dag na de voor de vrouwen succesvol verlopen Europese Kampioenschappen wees er weinig op dat er een verandering aan zat te komen bij de samenstelling van de zware vrouwen boten. Er waren immers net drie zilveren medailles binnen gehaald. Een ongekende luxe als je kijkt naar hoeveel eremetaal er de laatste jaren is behaald bij titeltoernooien. Hogerwerf gaf gisteren in de Volkskrant dan ook aan met dit resultaat goede hoop te hebben door te kunnen in de twee. Dinsdagmiddag kregen ze echter te horen dat dat er voorlopig niet in zit. “Het is een harde maar zakelijke beslissing. Het neemt natuurlijk niet weg dat ze het hartstikke goed gedaan hebben. Maar we hebben gekeken hoe we deze resultaten nog kunnen verbeteren. We willen uiteindelijk medailles winnen in Rio en de twee was niet overtuigend genoeg om dat te bewijzen” aldus Verdonkschot. Hij doelt op het nog steeds behoorlijk aanwezige gat van 6,5 seconden met de oppermachtige Britten. Zijn verwachting is dat de Amerikanen en de Nieuw-Zeelanders (respectievelijk zilver en brons bij afgelopen WK) daar nog tussen komen. Daarnaast wordt met deze wijziging de kans groter dat de acht zich later dit jaar voor de Spelen zal plaatsen bij de Wereldkampioenschappen in Aiguebelette. In dat veld kwalificeren zich slechts vijf boten en in de twee-zonder maar liefst elf voor Rio. Een resultaat dat een andere (mindere) twee ook zou kunnen halen. “Als we het zo zouden laten, verklein je de kans dat de acht zich plaatst” zegt Verdonkschot hierover.

De keuze kwam uiteraard hard aan bij de roeisters. “Het had duidelijk niet onze voorkeur. We hebben niet voor niets uitgebreide selecties gehad en we hebben veel energie in het project gestopt. Dan is het jammer dat het stopt” aldus Van Rooijen. Zelf dachten de roeisters prima op medaillekoers te liggen. “We versloegen de nummer vier van afgelopen WK ruim. Daarnaast is het lastig inschatten waar je precies ligt als je nog niet tegen die ploegen hebt geroeid. En om nou op basis van één wedstrijd die conclusie te moeten trekken is misschien wat makkelijk gezegd.” Van Rooijen geeft overigens toe dat het de afspraak was enkel op het EK beoordeeld te worden, al meent zij ook dat wel degelijk is voldaan aan de van te voren gestelde eisen. “Dat heeft Josy ook beaamd.” De twee lijkt nu enigszins het slachtoffer te worden van het feit dat de acht het zo goed deed. Met Hogerwerf en Van Rooijen als versterking lijkt er voor het octet immers misschien wel meer in het vat te zitten dan enkel plaatsing voor de Olympische Spelen. “Ik heb nu goede hoop dat we straks drie boten op de Spelen hebben, waarvan twee medaillekandidaat zijn. Gezien het feit dat er de laatste jaren weinig medailles zijn behaald is dat een behoorlijke luxepositie. Maar dat geeft meteen ook aan dat we nu niet te snel tevreden moeten zijn” aldus Verdonkschot.

De beslissing roept verder de vraag op waarom in september überhaupt is gekozen voor een twee met uitgebreide selecties. Het was immers niet in de lijn der verwachting dat een twee nu ineens wél binnen bereik van de Engelse olympische- en wereldkampioen zou eindigen. Verdonkschot wijst wederom op de snelle ontwikkeling van de acht. “In september dachten we dat een dubbelvier de beste kans op succes zou zijn. Daarnaast nog een acht maken met kans op een medaille leek irreëel. Een twee leek kansrijker.” Op papier valt zo beredenerend weinig op de beslissing aan te merken. In de praktijk moet de versterking echter nog blijken. Zo spelen in een acht groepsdynamiek en een technische klik nu eenmaal ook een grote rol. De hoofdcoach is zich hier zeker bewust van, maar wil het risico graag nemen. “Wat dat betreft is het met name belangrijk hoe het proces is gelopen. We hebben vooraf heel heldere regels afgesproken. Uiteraard is het logisch dat Ellen en Olivia het nu even lastig vinden en dat respecteer ik ook, maar ik heb goede hoop dat ze erop vertrouwen dat dit uiteindelijk het beste voor hen is. Dat geldt overigens ook voor de vrouwen uit de acht die nu worden geslachtofferd (Jenny de Jong en Lies Rustenburg, red). Ze moeten snappen dat dit geen eindafrekening is, die is pas in Rio. Maar dan moeten we wel zoveel mogelijk stoeltjes te verdelen hebben.” Ook Van Rooijen stapt ondanks de tegenslag vol goede moed in de acht. “Dat we liever in de twee waren doorgegaan, betekent niet dat we niet met de meiden willen roeien. Ze hebben het uitstekend gedaan. We gaan er dan ook met volle overtuiging in, anders kunnen we het net zo goed niet doen.”