Wonderlijke teksten laat de KNRB op de lezer los. Deze week verscheen op roeien.nl, het beoogde hippe en vooral interactieve alternatief voor het vroegere maandblad, een artikel over de oplevende olympische droom van Rogier Blink en Mitchel Steenman, afgelopen jaren de Nederlandse twee-zonder.
De aanleiding tot het opeens publiceren van niet bijzonder schokkende interne verschuivingen en wat kleine veranderingen wordt niet vermeld. Heeft het te maken met een paar zinnetjes in het zondag verschenen bericht op deze website waarin de twee-zonder aan de orde komt? Is de manier waarop de roeibond met roeiers en selecties omgaat onlogisch of niet helemaal in lijn met de wensen van NOC*NSF? NLroei neemt de lezer mee in het artikel. Wat staat er nou eigenlijk echt? Het lijkt heel wat, maar het is vrij weinig.
De stand van zaken: Mitchel Steenman en Rogier Blink mogen, mits ze samen de NK winnen en minstens tweede worden bij de EK, deelnemen aan de WK en de twee-zonder voor Nederland kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2016. Ze maken geen kans (of willen dat niet?) op deelname in een andere boot van het Aegon Nationaal Roeiteam. Waarom niet blijft onbeantwoord.
Roeien.nl: Olympische droom Blink en Steenman leeft op
Rogier Blink en Mitchel Steenman hebben de zegen van de roeibond: ze mogen de twee zonder kwalificeren voor de Olympische Spelen. Zolang ze maar presteren.
Het enige vreemde aan deze zin, is de publicatie ervan. Wat is de nieuwswaarde? Wellicht mooi meegenomen, de zegen van de roeibond. Maar waarom nu wel? Waarom niet eerder? Je kunt verwachten dat je moet presteren om je te kwalificeren voor Olympische Spelen. Maar wat houdt presteren in?
Enige mate van zekerheid is toch wel prettig in het leven, zelfs voor een ervaren krijger. Dat de coaches Mark Emke en René Mijnders hen aanwezen voor de olympische twee-zonder klonk dan ook zoals de Matthäus Passion in de Rotterdamse Doelen. Het streelde de oren van beide dertigers, die na een verloren WK aan een revival bezig lijken te zijn.
Het is hier niet helemaal duidelijk wat de onbekende auteur bedoelt. Wie stelt hier dat een beetje zekerheid in het leven aangenaam is? Een broodschrijver aan de rand van een faillissement of een bondsbestuurder die vanuit zijn Gooische villa denkt dat enige zekerheid de roeier dient, of vooral wat gedoe kan voorkomen? Verder zouden we meer moeten en willen weten over de akoestiek van de Rotterdamse Doelen. Misschien is ‘t Concertgebouw te prefereren voor dit stuk van Bach. Bovendien vinden velen dat de Matthäus Passion in Naarden beleefd dient te worden. De betreffende roeiers kennen wij niet als experts op het gebied van klassieke muziek. We weten enkel dat ’een pappa’ ’t stuk een lange zit vond. Er vanuit gaande dat beide heren, waarbij de roeibond denkt dat sprake is van opleving, maar waaraan tevens openlijk wordt getwijfeld – ze lijken immers bezig aan een revival – het inderdaad als prachtig ervaren: wat is hun oordeel over muziek en/of De Doelen eigenlijk waard?
“Zelf wilden we dit najaar sowieso door met de twee, maar dat wilde de roeibond niet,” vertelt Rogier vanuit het Spaanse Ourense, waar een deel van het Aegon Nationaal RoeiTeam trainingskamp houdt. “Wij kregen te horen dat we in de groep met boordroeiers moesten, omdat we het niet goed hadden gedaan. Onze coach van de afgelopen twee jaar Titus (Weijschedé) is toen overgestapt naar de vrouwen. Bij de roeibond hebben ze toch hun kaarten nog eens bekeken en gezien wie ze waar nodig hadden. Bovendien hebben wij laten zien dat we goed op weg zijn. Toen is gezegd: ga maar kijken of je de resultaten uit 2013 kan halen en die boot kan kwalificeren voor Rio. Het is fijn dat ze er nu achter staan. Wij hebben één taak en dat is die twee hard te laten gaan. Verder geen selecties meer om in boten te komen en dat soort dingen, dus wij kunnen vol doen waar we denken beter van te worden, in samenspraak met René en Mark.”
Een serie eigenaardige uitspraken.
– Blink en Steenman moesten omdat ze niet ‘het’ niet goed hadden gedaan, naar de groep boordroeiers. Is die groep een verzameling roeiers die ‘het’ niet goed kunnen of deden, of is dat een groep die ‘het’ juist zo goed kan dat deze twee daar wel wat van kan opsteken? En wat zijn de criteria voor slecht roeien of slecht resultaat?
– De coach is omdat de twee ‘het’ niet goed heeft gedaan, overgestapt naar de vrouwen-acht. Als je ploeg ‘het’ niet goed doet redengevend zou zijn naar de vrouwen te vertrekken, zouden meer coaches na de WK in Amsterdam moeten overstappen naar een damesboot. Blijkbaar was het na het WK zonneklaar voor alle betrokkenen dat de twee niet meer terug zou komen als ploeg. Weijschedé had immers ook gewoon als coach bij de zware mannen groep kunnen aanblijven totdat er duidelijkheid zou zijn over de twee. De roeibond meldde overigens een dag later dat René Mijnders nu hun coach zal worden. We moeten nog maar afwachten wat dat precies inhoudt. Mogelijk wil de roeibond suggereren dat het project zeer serieus wordt genomen en dus de beste coaches op de ploeg zet. Maar betekent dit ook dat Mijnders vanaf nu alleen maar of vooral deze twee gaat coachen of dat hij hen net zo als de andere roeiers slechts af en toe begeleidt?
– Wat is er nou eigenlijk precies gebeurd waarom de twee in het najaar niet verder mocht en nu weer wel? Wat houdt ‘kaarten nog eens bekeken’ precies in? Hoe is vastgesteld wie waar nodig is? Onduidelijk. Waarom pas nu zou toch geen onredelijke vraag zijn? Betreft het selecties? Is alles nu klaar? Geen enkel antwoord op voor roeiwereld en direct betrokkenen zeer interessante kwesties. Dit lijken ons de kernvragen die in dit stuk centraal zouden moeten staan, maar ze komen niet aan bod.
– En daar is opnieuw die kwalificatie. Uit de rest van het artikel blijkt dat het duo allereerst alleen tot de EK mag kijken. Als daar niet een tweede (KNRB.nl had het abusievelijk zelfs enige tijd over een eerste) plaats wordt behaald, vormen Blink en Steenman niet meer de Nederlandse twee. Wat er dan verder gebeurt, is onduidelijk. Krijgen ze dan alsnog toch een kans in een andere ploeg? Of moeten ze het dan maar uitzoeken? Er bestaat een gerede kans dat een bronzen resultaat bij het EK ook bij de WK volstaat voor kwalificatie voor Rio. Als ze dan niet meer de Nederlandse twee zijn, mag deze ploeg dientengevolge niet in Aiguebelette (WK) starten, maar is volgens het resultaat van de NK wel de beste Nederlandse twee. Is dat niet op z’n minst zonde of eigenlijk zelfs gewoon idioot te noemen?
– Dan nog een interessante kwestie. Blink zegt dat er geen selecties meer zijn om in boten te komen ‘en dat soort dingen’ en dat de twee vanaf nu alleen maar kan doen waarvan men denkt beter te worden. Daarmee geeft hij indirect aan dat je minder goed wordt van selecties door Mijnders en Emke. Opmerkelijk. En vermoedelijk ook niet de boodschap die de KNRB uit wil dragen.
Mitchel vult aan: “We moeten goed varen tot en met het EK en daar top-2 eindigen. We zullen het wel gewoon moeten laten zien. Helemaal zekerheid heb je nooit, maar uiteindelijk willen we ook gewoon zelf zo hard mogelijk roeien.”
Prachtige open deuren allemaal. Wij denken aan te kunnen vullen c.q. niet uit te sluiten is dat Mitchel altijd hard wil roeien of hoog wil eindigen. Prima als hij zelf alleen uiteindelijk hard wil varen. Maar misschien is het beter dat uiteindelijk hier betrekking heeft op Rio 2016 ipv EK 2015. Het is maar een idee.
Na hun vierde plaats in de B-finale van het WK op de Bosbaan besloten Rogier en Mitchel zichzelf eens goed onder de loep te leggen. Wat was er misgegaan met de Europese kampioenen van 2012? Hoe konden ze het beter doen? “We zijn redelijk kritisch op onszelf geweest en hebben de zaken grondig geanalyseerd,” zegt Mitchel, de slagman van het duo. De voornaamste conclusie was dat de kwakkelende gezondheid van Rogier na het WK van 2013 in Zuid-Korea het seizoen daarop behoorlijk had verziekt.
Mogelijk is het beter meer dan redelijk kritisch naar jezelf te kijken, maar de grondige analyse maakt al wat goed. We zijn wel benieuwd naar de details, maar daarover rept Roeien.nl met geen woord.
Rogier: “Waarom ik toen zo vaak ziek was, weten we niet precies, maar wel dat het tot januari 2014 heel slecht was. Daardoor gaan we ervan uit dat ik de basis miste om een heel seizoen op te bouwen. Tijdens het EK waren we nog best goed, werden we tweede. Daarna was het fysiek één grote ellende. Er kwam gewoon niks meer uit. Ik was snel moe en veel ziek. Het werd beter toen we vorig jaar februari naar Australië gingen. Dat was eigenlijk de eerste keer sinds het WK in Korea dat ik een langere periode goed kon trainen. Maar ik miste toch vier, vijf essentiële maanden.”
Gelukkig is Blink tijdens een EK nog prima in vorm, want anders dan het artikel suggereert, legt de roeibond ze alleen eisen op voor wat betreft de EK. Vraagje: Is het, het bovenstaande in acht nemende, niet verstandiger juist niet de EK tot allerbelangrijkste totaal-onbelangrijke wedstrijd van het jaar te maken?
(…)
Rogier: “Ik had mezelf het doel meegegeven niet ziek te zijn, om goed te kunnen trainen. Dat is gelukt. Ik ben ontzettend veel fitter dan vorig jaar om deze tijd. De resultaten van mijn tests zijn gewoon goed. Even afkloppen, maar ik ben sinds het WK nog niet ziek geweest. Ik heb veel en hard getraind en dat gaat goed.”
Hun eerste ijkpunt dit seizoen is het EK, eind mei in Poznan. “Maar eigenlijk draait echt alles en alleen maar om kwalificatie voor de Spelen,” stelt Rogier. “Je kunt beter slecht zijn op het EK dan op het WK. Als je zevende wordt op het WK ga je gewoon niet naar de Spelen. Maar natuurlijk zullen we zeker proberen Europees kampioen te worden. We hebben in 2012 gewonnen, werden derde in 2013 en in 2014 tweede, dus er moet waar weer eens goud komen.”
Precies Blink. Het gaat helemaal niet om het EK maar het WK. Terwijl je, als je hier niet minstens tweede wordt, je wat de roeibond betreft het WK helemaal niet mag varen!
Mitchel: “We moeten zelf ook heel kritisch zijn. Als we op het EK niet goed varen, zullen we bekijken of dit wel de ideale combi is. Als wij achtste worden, zal de roeibond dat ook wel doen. Dat is niet wat je verwacht van een Hollandse ploeg. Ik verwacht van ons dat wij net als in 2013 zeer competitief zijn en op het EK en WK voor de medailles varen. Op het EK moeten we kunnen strijden om het goud. Daar zaten we vorig jaar ook behoorlijk dicht in de buurt (0,2 seconden achter Servië). Goud op het WK is pittig. De Nieuw-Zeelandse twee is erg goed, maar met de rest moeten we ons kunnen meten.”
Mooi, Mitchel vindt het toch nodig heel kritisch te zijn. Eerder volstond redelijk immers. Is het niet verstandiger om eerder of sowieso te kijken of iets een ideale combinatie is? Zelfs als bij dat EK goed wordt gevaren, zou je ook je gedachte over alle mogelijkheden moeten laten gaan. Verder zijn we benieuwd naar wat je (en wie ‘je’ is) mag verwachten van een Hollandse ploeg? Sinds de thuis-WK, waar slechts een enkele olympische bootklasse zich wist te plaatsen voor een finale, verwachten velen niet zoveel meer.
Vrijdag maakte het duo zich na de roeitraining in de vroege ochtend op voor een tocht op de racefiets, naar het bedevaartsoord Santiago de Compostela. Ruim honderd kilometer op de pedalen, in het spoor van de boordroeisters. Rogier, monter: “Wat zal het zijn, vierenhalf uur fietsen of zo? Kerk bekijken, even wat eten met de groep en dan met de auto terug. Eigenlijk een soort uitje en stiekem train je dan ook nog.” Goed bezig, die jongens
Het gaat hier om de laatste zin waarvan de punt ontbreekt. Welke jongens? Mitchel en Rogier? Mark en René? Of de roeibond die plotseling iets bekend wil maken, iets weinig nieuwswaarde heeft en vooral talloze vragen oproept? En helemaal interessant: wie bepaalt dat de roeiers goed bezig zijn? Over de auteur krijgen we niets te weten, waar we het ook vragen. Maar te weten wie een film recenseert is ook wat waard. Zijn goed, kan andermans slecht zijn. ‘Wat een vieze koffie’, sprak de thee-expert. Punt.
