Het gebrul van het publiek was zo overweldigend dat Braas’ zoontje van zes maanden van schrik begon te huilen. Drie meter verderop ging papa Roel ondertussen tot het uiterste. Hij moest wel: zijn naaste rivaal Stef Broenink zat hem al de hele race op de hielen en dwong de regerend Nederlands ergometerkampioen om dieper te gaan dan ooit. In een zinderende eindfase maakte Braas alsnog het verschil en finishte in een razendsnelle eindtijd van 5:43,7. In een van de meest enerverende ergometergevechten van de laatste jaren verpulverde Braas zijn eigen kampioenschapsrecord van een jaar geleden en bleef hij de rest wederom de baas tijdens de NKIR.
Na afloop van zijn wedstrijd was Braas nog langdurig naar adem aan het happen. Staan op het podium lukte niet. Zijn vader grapte achteraf dat hij zoonlief Roel nog nooit zo “zweverig” had gezien na een wedstrijd. Met andere woorden: de ergometerbeul van Okeanos had flink in de buidel moeten tasten om zich de beste van Nederland te kronen. Geen formaliteiten dit keer, maar keihard werken. Iets waar Braas zelf ook niet over uitgesproken raakte. “Ik heb geen idee waar hij dit vandaan haalt. Toen ik nog zo jong was kon ik dit echt niet. Ik hoop dat hij dat vermogen ook op het water kan krijgen.”
‘Hij’ is Stef Broenink, een 23-jarige derdejaars roeier van het Leidse Njord. Twee jaar geleden baarde Broenink al opzien door in zijn eentje een volledige eerstejaars acht op sleeptouw te nemen en ruim 2.300 meter een gemiddelde van 1:30 te trappen. Vorig jaar noteerde hij de tweede tijd van de dag, een nieuw record in het SB-veld bovendien. Mede daardoor verdiende hij een uitzending naar het FISU-WK, waar hij brons won. En dit jaar? Intimi voorspelden dat hij Braas wel eens het vuur aan de schenen kon gaan leggen – of hem misschien wel zou kunnen verslaan. De met de nationale equipe meetrainende Broenink noteerde tijdens trainingen immers resultaten die collega-internationals tot bescheidenheid dwongen.
Die verhalen hadden Braas ook bereikt voorafgaand aan de NKIR. Maar zorgen had de Okeanos-roeier zich nooit echt gemaakt. Tot halverwege de wedstrijd. “Ik had verwacht dat ik hem zevenhonderd meter voor het einde wel kwijt was, maar hij bleef maar aanhaken”, vertelde Braas na afloop over zijn verwachtingen. Niet alleen dat: zo’n vierhonderd meter voor de finish was het Broenink zelf die brutaal een aanval plaatste door te versnellen naar 1:25 en een voorsprong te pakken van één meter. Braas pareerde de aanval, en toen de winnaar van de Holland Beker versnelde naar 1:23 moest Broenink eindelijk capituleren. En gelukkig kon de Leidse roeier nog lachen na de wedstrijd. “Breek je eindelijk het nationale record, pakt-ie het gelijk weer af”, grijnsde Broenink, referend aan zijn eigen 5:45,3 waarmee ook hij sneller was dan de 5:47,1 van Braas van een jaar geleden.
Het zinderende gevecht tussen Braas en Broenink was zonder twijfel het hoogtepunt van de NK Indoorroeien. Niet dat er in de andere velden geen spektakel was, overigens. Lichtgewicht roeier Vincent Muda wist na de Hel van het Noorden ook de NKIR op zijn naam te schrijven met een eindtijd van 6:13,2 – liefst vijf seconden sneller dan zijn persoonlijk record. In het vrouwenveld was José van Veen (Pelargos) alle equipedames te snel af. Met 6:43,8 bleef ze Inge Janssen (Orca – 6:44,9) en Carline Bouw (Skøll – 6:45,2) voor. Bij de lichtgewicht dames was Nienke van Hoogenhuyze (Triton – 7:09,4) voor de vierde achtereenvolgende keer de beste, al was de Utrechtse niet in staat om haar dominantie extra luister bij te zetten met een nieuw kampioenschapsrecord.
Ook buiten de absolute topvelden werd hard geërgometerd. In het SB-veld baarden Vidar-roeiers Wouter Borghs en Wouter Withagen opzien door de vierde en de vijfde tijd van de dag te noteren. Sneller dan gevestigde namen als Olivier Siegelaar en Ruben Knab, die niet meekonden in het geweld dat Braas en Broenink tentoonspreidden. Jort van Gennep (Nereus) won in de tweede lichte tijd van de dag (6:17,1) het LSB-veld, waarbij hij naaste concurrenten Conno Kuyt (Laga – 6:19,1) en Bart Lukkes (Proteus-Eretes – 6:19,1) aftroefde. Ook bij de dames onder 23 jaar werd snel geroeid: Margriet Lantink (Orca – 6:49,0) deklasseerde alles en iedereen en was met haar tijd keurig vierde geworden in het SA-veld.
Maar hoewel de SB-roeiers en –roeisters in de buurt kwamen van de kampioenschapsrecords sneuvelden er tijdens die wedstrijden geen. Dat was wel het geval bij de junioren. De 17-jarige Laila Youssifou, vorig jaar ook al de sterkste in het M16-veld, verbeterde het slechts één jaar oude record van Liselotte van der Togt naar 6:55,1. Eén wedstrijd eerder wist Jaap Scholten met een zorgvuldig opgebouwde race de negen jaar oude toptijd van Meindert Klem (6:05,5) uit de boeken te roeien. Twee tienden van een seconde was de oud-junior van het Spaarne sneller: 6:05,3 tegen 6:05.5. Na afloop toonde Scholten zijn spierballen aan het publiek. “Ik ben hier de baas”, leek hij te zeggen. Maar in de wereld van de ergometer is er altijd baas boven baas. Of in het geval van de NKIR 2013: Braas boven baas.
De volledige uitslag van de NKIR zijn hier te vinden. De race van Braas en Broenink is hier terug te kijken (amateurbeelden). Foto’s van het evenement zijn te vinden op de website van Merijn Soeters.
In overige media:
Volkskrant: “Roel Braas verbetert indoorrecord”
RTV Noord-Holland: “Record voor Roel Braas bij NK Indoorroeien”
Evenement: NKIR
Datum: 7 december 2013
Locatie: Amsterdam




