Na twee kilometer afzien op de ergometer kan je eerstejaars roeiers en roeisters wel opvegen. Niemand die dan tweehonderd meter wil sprinten. En toch moest het tijdens de 24e editie van de NKIR. Twee keer zelfs. Wat bedoeld was als een geintje van de organisatie om de dinercheque van sponsor Oranjewoud aan één partij te kunnen uitreiken, mondde uit in een door het publiek omarmde ‘winners race’. Zowel Skøll en Proteus-Eretes (eerstejaars licht) als Skøll en Nereus (eerstejaars dames) moesten aan het onverwachte toetje geloven omdat ze dezelfde, winnende tijd hadden genoteerd. En het publiek genoot met volle teugen.
Het eerstejaarsveld kreeg door de ‘winners race’ een interessante twist. Niet dat het nodig is om dat onderdeel van de NK Indoorroeien te hypen, overigens. Traditiegetrouw zien de tribunes aan het einde van het jaarlijkse ergometerfestijn zwart van de mensen die allemaal willen weten welke vereniging over de beste eerstejaars beschikt. Afgelopen zaterdag was dat niet anders. Hoewel de grootste mensenmassa zich tijdens de SA-velden in de Sporthallen Zuid had verzameld, was het goed druk rond de klok van vier. Een handje geholpen ongetwijfeld door het feit dat, anders dan voorgaande jaren, alle verenigingen weer acte de présence gaven. Geen trainingkampen of eigen indoorkampioenschappen: iedereen deed mee.
Mede daardoor bood de NKIR een goede afspiegeling van de huidige stand van zaken in het eerstejaarsroeien. De eerste conclusie? Het gaat hard, ook zonder records. In het zware veld, waar Nereus voor het eerst sinds 2006 weer eens de ‘eigen’ kampioenschappen won, was de winnende tijd 6:29,7. Door een fractie van een seconde onder de 6:30 te blijven kroonden de Amsterdammers zich tot de besten van de kopgroep. Achter Nereus kwamen ook Laga (6:31,0), Gyas (6:31,5), Thêta (6:32,0) en Orca (6:34,5) tot rappe tijden, waarbij vooral de sterke prestatie van Thêta opvalt. De laatste keer dat de Eindhovenaren goed voor de dag kwamen was tien jaar geleden. Toen won Thêta met 6:39,0 – een tijd waarmee de acht van toen nu zevende was geworden.
Ook in het lichte veld werden spijkers met koppen geslagen. Tien van de veertien ploegen doorbraken de voor eerstejaars lichte roeiers vaak magische grens van zeven minuten. Alleen de tweede acht van Nereus viel met 7:10,5 uit de toon. De rest liet nadrukkelijk van zich horen met prima resultaten, maar het was vooral de ex aequo finish van Skøll en Proteus-Eretes die tot de verbeelding sprak. Skøll noteerde in de tweede van drie heats 6:52,5. Lange tijd zag het er naar uit dat niemand in de derde heat aan die tijd kon tippen, maar dankzij een sterke tweede kilometer kwam Proteus-Eretes langszij.
Twee winnaars dus, maar wat te doen met de dinercheque van sponsor Oranjewoud? Terwijl de twee ploegen bezig waren elkaar te feliciteren toverde de wedstrijdleiding plotseling een nieuwe wedstrijd op het scherm: 200 meter. Een ‘winners race’ tussen Skøll en Proteus om te bepalen wie de bon mee naar huis mocht nemen. Toen het publiek liet weten het extra wedstrijdje wel te kunnen waarderen togen de roeiers schoorvoetend naar de ergometer. Skøll bleek uiteindelijk net iets frisser – ongetwijfeld geholpen door het feit dat die ploeg één heat langer rust had gehad. Het kon de pret echter niet deren. Het publiek omarmde het korte intermezzo ten volste, en toonde waardering voor de sportiviteit van beide ploegen om gehoor te geven aan het onverwachte verzoeknummer.
Dat het even later wederom prijs was kon niemand vermoeden. In de finale van het damesveld kwamen de Amsterdamse kemphanen Nereus en Skøll beiden tot 7:31,5. De hele wedstrijd waren de ploegen min of meer gelijk aan elkaar, maar het was vooral het sterke eindschot van de dames van Skøll die de gelijke score op het scherm bracht. Vijfhonderd meter voor de virtuele streep leek het Skøll-publiek te realiseren dat er een verrassing in zat. En masse begonnen de roodgekleurde aanhang op de boarding te trommelen om de dames ertoe te bewegen alle zeilen bij te zetten. Het hielp – in de laatste honderd meter schoof het gele bootje van Skøll langzaam maar zeker naast dat van Nereus om uiteindelijk precies op hetzelfde moment over de streep te komen.
Wederom twee winnaars dus, en het publiek wist inmiddels wat er te gebeuren stond. Hoewel het enthousiasme er bij de roeisters zelf een stuk minder afspatte en de kamprechters achter de schermen in eerste instantie niet mee wilden door de druk op het tijdschema werd wederom een ‘winners race’ op het scherm getoverd. En wederom was Skøll de sterkste. Met een verschil van één tiende van een seconde werd Nereus verschalkt, waarmee Skøll zich met twee eerste plekken en een zeker niet onverdienstelijke zesde plaats bij de zware mannen nadrukkelijk vooraan heeft gemeld in het klassement. Nereus lijkt evenwel de te kloppen ploeg, met twee keer winst (zwaar en dames) en een derde plek (licht).
In het dit jaar voor de tweede keer uitgeschreven lichte damesveld was het verrassend genoeg Njord dat met de eer kon strijken. Vrijwel de gehele wedstrijd lagen de Leidse dames op achterstand, maar dankzij een indrukwekkende eindsprint verschalkte de vierkoppige damesploeg de leidende boot van Vidar. Het record werd bovendien verbeterd naar 7:53,0 – lang niet slecht voor een vier onervaren meisjes van pak ‘m beet 61,5 kilogram. En niet alleen was die tijd prima, ook versloegen de lichte dames van Njord een goede handvol ploegen. Vorig jaar waren alleen Nereus en Gyas present. Nu deden ook Thêta, Vidar, Proteus en Njord mee. Het lichte damesroeien lijkt daarmee ontegenzeggelijk in de lift te zitten.
De uitslagen van de NKIR zijn hier te vinden. Foto’s van het evenement zijn te verkrijgen via Merijn Soeters.
Evenement: NKIR
Datum: 7 december 2013
Locatie: Amsterdam
