Het gure, sneeuwachtige weer van drie jaar geleden was er weliswaar niet, maar de Hel van 2013 gaat hoe dan ook de boeken als een volwaardige editie. Al was het alleen al vanwege het feit dat de wind in tegenstelling tot de afgelopen twee jaar geen roet in het eten gooide en de hele wedstrijd doorgang kon vinden. Mede daardoor werd er gestreden op het scherpst van de snede en sneuvelde een flink aantal baanrecords. De meest verrassende winnaar van de dag was Vincent Muda. De lichte roeier van Skøll/de Amstel zette in het zware skiffveld een nieuw baanrecord neer en verwees Holland Beker-winnaar Roel Braas naar de tweede plek.
Muda stond dan ook triomfantelijk op het podium na afloop van het middagblok, met de nieuwe wisselbokaal — door de organisatie de ‘Hou De Ster Hoog’-beker gedoopt — in zijn handen. En zijn trots was terecht: niet alleen had hij Roel Braas de tweede langebaantik in een paar weken gegeven, maar ook had hij zijn tweelingbroer gepakt. Om nog maar te zwijgen van het flinke aantal zware namen dat een pak op de broek kreeg. Erkende skiffeurs als Thijs van Luijk, Mitchel Steenman (beiden Skadi), Rogier Blink (Gyas), Olivier Siegelaar (Laga), Jozef Klaassen (Nereus) en de Sloveense toproeier Luka Spik: geen van allen had iets in de melk te brokkelen tegen de ontketende Muda, die eerder dit jaar al een soortgelijk kunststukje uithaalde tijdens de Skiffhead.
“Ik ben natuurlijk erg tevreden”, reageerde Muda achteraf. “Het gaat natuurlijk niet om deze afstand, maar het is wel een mooie opsteker voor Tycho en mij. Het is een bewijs dat we goed bezig zijn, zeker ook mentaal. Dat we dus niet aan de druk bezwijken zoals tijdens het WK in de halve finale wel het geval was. Ik haalde na een kilometer al [Rogier] Blink in, wat ik niet verwacht had, maar achter me zag ik dat ik maar niet weg kwam van een zware roeier die ik niet herkende. Dat bleek uiteindelijk Tycho te zijn die door materiaalpech op een andere positie was gestart. Daar was ik uiteindelijk wel blij mee, want dat motiveerde me wel om door te blijven gaan. Ik had eerst helemaal niet door dat ik een baanrecord had. Dat geeft volgens mij aan dat het niveau in Nederland erg hoog is.”
Met zijn 22:21,4 roeide Muda het baanrecord van Sjoerd Hamburger uit de boeken. Het was bovendien niet het enige baanrecord dat verbeterd werd: na twee blokken stond de score op zes verbeterde toptijden, variërend van een verbetering van bijna een halve minuut (LD1x — Maaike Head en H2- — Boaz Meylink en Mechiel Versluis) tot een fractie van een seconde (LH2- — Joris Pijs/Tim Weerkamp). En ja, er waren er ook die het baanrecord net misten: Peter Vos en Jochem van der Hout vloekten na de finish al hartgrondig toen ze concludeerden dat ze een halve haal tekort kwamen. In het veteranen twee-zonderveld waren ze met 23:02,5 ongeveer een halve seconde langzamer dan het sinds 2004 in de boeken staande baanrecord van Gert-Jan Oelderik en Pieter Wiltenburg.
Of die snelle tijden een gevolg zijn van het goede weer, de nieuwe tijdregistratiedienst (Time-Team nam dit jaar voor het eerst de honneurs waar) of de aanwezigheid van vele toproeiers is moeilijk te zeggen. Het laatste zal evenwel een grote factor hebben gespeeld. In veel velden was het dringen geblazen om in de top vijf terecht te komen, en wat dat betreft verkeerde de organisatie in een luxepositie. De wedstrijd is wel vaker aangewezen door de roeibond als officieel meetmoment, maar vaak genoeg kwam dan slechts een deel van de equipe naar Groningen. De toproeiers van Nederland voelden vaak genoeg aan dat ze ondanks die verplichting een potje konden breken, en onder het mom van een (al dan niet bestaande) blessure bleven ze dan toch thuis.
Dit jaar niets van dat alles. Op een enkele afwezige na – Govert Viergever en Ruben Knab bleven bijvoorbeeld thuis in Amsterdam omdat ze niet fit genoeg waren – was iedereen in Groningen. Sommigen zelfs voor de eerste keer: Chantal Achterberg mag dan wel olympisch brons op zak hebben, maar ze maakte gisteren haar helse debuut. “Iedereen gelooft in het programma, de neuzen staan dezelfde kant op”, filosofeerde Inge Janssen over het verschil met vroeger. De winnares van de vrouwen skiff, die haar oude ploeggenootje Ellen Hogerwerf (tweede) en Nicole Beukers (derde) ruim voorbleef, zal tevreden terugkijken op haar Hel van het Noorden. Niet alleen mocht Janssen net als haar mannelijke evenknie Vincent Muda een wisseltrofee mee naar huis nemen, maar ook de wetenschap dat ze de onbetwiste nummer één is op skiffgebied. En dat is natuurlijk waar de Hel om draait: aan het einde van het kalenderjaar nog een laatste keer kijken wie als ongekroonde koning de winter in gaat. In het voorjaar worden de roeidegens immers pas weer gekruist.
De uitslagen van de Hel van het Noorden staan op de website van Time-Team. Foto’s van het evenement zijn te vinden bij Merijn Soeters.
Evenement: Hel van het Noorden
Datum: 24 november 2013
Locatie: Groningen
