Alsof ze op de Olympische Spelen waren beland, zo voelde het voor de Nederlandse roeidelegatie in Kazan. Niet dat de meesten wisten hoe de Spelen aan zouden moeten voelen, maar de Russische organisatie gooide zoveel pracht en praal tegen het toernooi aan dat je bijna zou denken dat de grote sterren van de sportwereld naar Tatarstan waren afgereisd. In plaats daarvan ging het ‘slechts’ om de Universiade – een toernooi voor studenten. Maar met live uitzendingen op Eurosport, team-managers die alle talen spreken en kunstige medailles voor de winnaars zou je dat bijna vergeten.
“Er was een speciaal dorp voor de sporters, de roeibaan zat daar vlakbij in de buurt, er stonden honderden vrijwilligers voor ons klaar en ga zo maar door”, somt Wouter van de Westeringh, coach van de vrouwen vier-zonder, de omstandigheden in Kazan op. “De openingsceremonie werd de dag voor het toernooi nog een aantal keer goed geoefend. Dan krijg je wel door hoe belangrijk het toernooi voor de Russen is. Alles deed wat dat betreft denken aan de Spelen. Zelfs doorgewinterde coaches zeiden dat — mensen zoals [olympisch kampioen in de twee-zonder] Duncan Free, die de Australische skiffs begeleidde.”
De Nederlandse ploeg in Kazan, wiens deelname voor eigen rekening kwam, bestond naast Van de Westeringhs dames vier-zonder (Marja Haagsma/Yvonne Janse/Ilse Klement/Sarah van der Linden) ook uit een mannen dubbeltwee (Freek Robbers/Jan-Erik Freund) en een mannen acht (Hugo van Velzen/Vincent van der Leer/Stef Broenink/Maarten van Blokland/Jonathan Lemaire/Geert Hemminga/Menno van Blitterswijk/Mathew Kleine Punte/stm. Marc Hummelink). Laatstgenoemde ploeg wist als enige een medaille te winnen. In de finale tegen Rusland, Oekraïne, Polen, de Verenigde Staten en Wit-Rusland pakten de Nederlanders de bronzen plak. Rusland won het goud, Oekraïne het zilver.
“We hebben het maximale uit de race gehaald”, zegt stuurman Marc Hummelink in reactie op de medaille. “We waren goed weg uit de blokken, maar Rusland en de Oekraïne lagen desondanks voor ons. Tot de kilometer ging het eigenlijk prima, maar daarna werd het wat slordig in de voorbereiding, iets indirect qua bladwerk. Gelukkig kwamen Polen en de Wit-Russen niet meer terug zoals ze dat in de herkansing wel deden. De laatste 250 meter zijn we nog voor het zilver gegaan. Het gevolg was niet meer mooi roeien, maar het ging wel hard. Jammer genoeg niet hard genoeg voor zilver, maar met brons zijn we ook tevreden. Ik kan niet zeggen dat we het ergens hebben laten liggen.”
De bronzen medaille was een leuke opsteker na een tot nog toe weinig succesvol toernooi. De mannen dubbbeltwee kwam niet verder dan plek acht, en de vrouwen vier-zonder kampte voor het toernooi met blessures en eindigde als laatste. En natuurlijk: het veld der mannen achten was ook niet fabelachtig sterk in Kazan. Maar echt slecht? Nee. En het Nederlandse octet beschikte nou niet bepaald over veel ervaring. Tot nog toe had het merendeel van de roeiers slechts mogen ruiken aan een uitzending. Sommigen konden schermen met een WK onder 23, een FISU WK of een avontuur als het Minerva-project. Maar meer ook niet. Vandaar dat de acht ook moeizaam op stoom kwam dit seizoen. De eerste paar wedstrijden die de ploeg voer waren op zijn zachtst gezegd teleurstellend; het was meer harken dan roeien, en eerder acht individuen dan een ploeg. Des te mooier dus dat de roeiers vandaag een bronzen medaille kregen omgehangen.
“Het voelde ook als het hoogst haalbare”, vertelt Menno van Blitterswijk. “Om Oekraïne te kunnen pakken hadden we onze beste race van het toernooi moeten varen, en die voeren we al tijdens de herkansing. Maar de race was hard – we hebben niks toegegeven.” En die harde race bracht dus een bronzen medaille. Voor sommigen zal het de enige internationale medaille zijn uit de carrière. Een hoogtepunt, en een mooie herinnering aan een bijzonder toernooi waar geld geen rolde speelde maar de cameramannen nog steeds moeite hadden om recht te filmen. Voor anderen is de bronzen medaille misschien wel het begin van iets veel mooiers. Wat dat betreft is het goed dat de Nederlandse acht op het podium stond: een plak om je nek is een betere motivatie om door te gaan dan een zesde plek in de finale.
De uitslagen van de roeiwedstrijden van de Universiade zijn online terug te vinden ( zaterdag | zondag | maandag).
