Josy Verdonkschot gaat vanaf juni officieel aan de slag als bondscoach lichte dames bij de KNRB. De succescoach die Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk in 2008 olympisch kampioen maakte gaat zich bemoeien met het lichte vrouwenprogramma. Volgens Hessel Evertse, technisch directeur van de KNRB, moet de handtekening nog onder het contract, maar zijn er al wel mondelinge afspraken en is de hand al geschud. Daarmee is de komst van Verdonkschot in kannen en kruiken en zijn alle uitgevlogen topcoaches weer terug op het oude nest. “Ik vind het vreselijk leuk om met de lichte dames aan de slag te kunnen”, reageert Verdonkschot.
De komst van Verdonkschot wordt mede mogelijk gemaakt door een extra investering vanuit NOC*NSF. De sportkoepel lijkt net als in 2007 heil te zien in het lichte damesroeien en heeft daarom meer geld toegezegd aan de KNRB, bovenop de 1,4 miljoen die de roeibond al beloofd was. “Een deel van Josy’s salaris wordt van dat extra geld betaald”, vertelt Evertse, die impliciet bevestigd dat de naam Verdonkschot bij NOC*NSf de nodige deuren heeft geopend. “Maar we financieren er niet het volledige programma mee. Ook het geld van de Lotto draagt daaraan bij, bijvoorbeeld.”
Volgens Evertse is het de bedoeling dat Verdonkschot langdurig bij de KNRB betrokken blijft. Het voorlopige einddoel is dan ook niet zozeer Rio de Janeiro in 2016, maar de Olympische Spelen van 2020. Volgens Verdonkschot is het ook noodzakelijk om een structureel programma op te zetten dat de komende jaren gevolgd wordt. “De afgelopen vier jaar hebben we geen wereldbekermedailles gehaald bij het lichte damesroeien. We lopen achter ten opzichte van de concurrentie. Ik zie wel potentie, maar ik wil tegelijkertijd verder kijken dan overmorgen.”
“Daarom was een van mijn voorwaardes ook dat ik vanaf nul wilde beginnen”, gaat de 56-jarige coach verder. “We hebben nu een groep van dertien meisjes. De afspraken die met mensen zijn gemaakt voor mijn komst respecteer ik. Marie-Anne Frenken zal dus in de skiff naar het EK gaan. Op basis van races op de Bosbaan is er voorlopig ook een lichte dubbeltwee gemaakt met Lisa Wörner [Nereus, red.] en Joanneke Jansen [Triton, red.]. Als zij hard genoeg varen mogen ze ook naar Sevilla. Daarna gaat de boel weer open en proberen we twee snelle dubbeltweetjes te maken. Alleen als ze over voldoende snelheid beschikken mogen ze naar de wereldbekerwedstrijd in Luzern. Na Luzern kijken we verder richting het WK.”
Idealiter wil Verdonkschot met met vier mensen – een lichte dubbeltwee die samen met twee anderen dubbel start in de dubbelvier – naar het WK in Zuid-Korea. Wie zeker geen deel daarvan zal uitmaken van die ploeg is Maaike Head. Hoewel de Rotterdamse inmiddels vrijwel volledig hersteld is van haar enkelbreuk en ze meetraint in de groep van dertien heeft ze met Verdonkschot afgesproken dat ze niet in aanmerking komt voor deelname aan de wereldkampioenschappen. “Er zit nogal wat ijzerwerk in mijn been”, legt Head uit. “Als dat er deze zomer wordt uitgehaald kan ik daarna weer volledig meetrainen. Het is ontzettend motiverend dat Josy er nu is en er een plan is vanuit de bond. Dat was er vier jaar geleden niet en de twee daaropvolgende jaren ook niet. Pas toen Rianne en ik eind 2011 zelf iets bedachten lag er iets op tafel.”
Head is niet de enige die enthousiast is. Ook Marie-Anne Frenken, de Nederlands kampioen in de lichte dames skiff, is tevreden met de komst van Verdonkschot. “Ik ben heel blij dat er wat gebeurt. Ik probeerde in het voorseizoen al wat te dubbeltweeën met verschillende mensen aangezien je toch in dat nummer wilt varen met het oog op de Spelen. Maar iedereen was heel afwachtend. Het was moeilijk om iemand te vinden die er serieus voor wilde gaan. Nu Josy er is luistert iedereen – hij weet immers hoe het moet en er gebeurt nu wat. Iedereen staat er ook achter, ook de wat oudere garde zoals Maaike en Rianne.”
Met de terugkeer van Verdonkschot is de KNRB-coachfamilie in zekere zin weer compleet. Alle succescoaches zijn, na uitgewaaid te zijn na Peking, weer terug onder de paraplu van de Nederlandse roeibond. Belangrijkste doel is om de onderlinge samenwerking die er vroeger niet was, nu wel te realiseren. Als het aan Verdonkschot gaat dat er wel van komen. “Er is niets leuker en stimulerender dan met meer ploegen en coaches samen te trainen. Ik vind het prachtig als mijn lichte vrouwen bijvoorbeeld zondag in vier dubbels en een dubbelvier samen trainen met de twee-zonder van Kirsten.”
