De presentatie van het zogenaamde AEGON Nationale Roeiteam had vandaag wat koddigs. Terwijl technisch directeur Hessel Evertse zich richtte tot het verzamelde journaille en de roeiers en roeisters klonk uit het keukentje van het olympisch trainingscentrum het gepruttel van de gebakken eieren, het gekraak van de pepermolen en het gerommel van borden en kopjes. Een gelikte presentatie was het daarom niet, eerder een gemoedelijke chaos waarmee de (ogenschijnlijke) eenvoud van de KNRB onderstreept werd. “Mooier dan dit wordt het niet”, vond Evertse, daarbij niet alleen doelend op de in zijn ogen talentvolle equipe, maar ook op de bescheiden lunch.
Evertse was in zijn praatje eerlijk over het roeien in Nederland en de KNRB in het bijzonder. Het is zoals het is, zei hij meermaals, en hij benadrukte de onvolkomenheden die er binnen een organisatie als de roeibond zijn – de menselijk factor waardoor dingen mis kunnen gaan en vooral ook zullen gaan. “Ronald Florijn was een gouden roeier”, vertelde de technisch directeur. “Maakt hem dat automatisch een goede coach? Nee, en dat gaan we de komende tijd dus zien. Maar we hebben met mensen als Ronald, Nico, Marit en Kirsten honderd jaar ervaring in het roeien. Dat is heel wat waard.”
Los van de verfrissende, eerlijke biecht sprak Evertse ook de verwachting en hoop uit dat het goed ging komen met het roeien. De technisch directeur heeft er alle vertrouwen in dat uit de grote groep roeiers en roeisters die zich vandaag in het OTC had verzameld vijf medaillekandidaten voor Rio de Janeiro zullen komen rollen. Dat de KNRB het nu met minder geld moet ruien – de bijdrage van NOC*NSF en de Lotto is minder geworden – was volgens Evertse geen belemmering. “Geld is niet noodzakelijk. Het water is er altijd. We hebben de boten, de mensen en nu moeten we er alleen uit halen wat er in zit.”
Ironisch genoeg werd Evertse door sponsor Jan Driessen al vrij snel gewezen op het feit dat geld wel degelijk een bepalende factor is. Daarin had de communicatiedirecteur van AEGON een punt: zonder geld geen trainingskampen, geen (broodnodige) verbouwing van het olympisch trainingscentrum, geen ruimte om veel ploegen uit te zenden richting de internationale toernooien en geen geld voor technische innovatie. Driessen greep de persbijeenkomst dan ook aan om een blanco cheque uit te reiken aan de roei-ambassadeurs van de KNRB – Rogier Blink, Mitchel Steenman, Claudia Belderbos, Chantal Achterberg, Roel Braas, Tycho Muda en de afwezige Vincent Muda – zodat er een draadloos communicatiesysteem kon worden en het klaar was met het getetter door onverstaanbare megafoons.
Tijdens het verhaal van Driessen roeide een eenzame skiffeur met Nederland-pakje ondertussen over de Bosbaan: Diederik Simon. Opmerkelijk, aangezien hij expliciet door Evertse werd genoemd als nieuwe toevoeging aan het coachteam. De afwezigheid van Simon had daarom wat weg van een stil protest van een roeier die niet graag iets doet waar hij geen zin in heeft. Hoewel Simon meerdere keren aangaf dat hij na Londen zou stoppen is hij stiekem nog niet klaar om zijn roeicarrière te beëindigen. Maar door geen ergometertest te doen en tijdens het NK zijn wedstrijd niet af te maken kwam hij niet in aanmerking voor de mannen-boordgroep van Mark Emke – als hij dat zelf al wilde. Evertse besloot daarop Simon ertoe te bewegen om te stoppen met roeien en te gaan coachen. Samen met Lili Wabeke-Meeuwisse gaat hij volgens de technisch directeur zes dagen per week de vrouwen dubbelvier begeleiden. Hoewel de roeisters enthousiast zijn over hun excentrieke coach – die deze week zelfs een training meevoer – is het nog onduidelijk waar de toekomst van Simon dit jaar precies ligt: op roei- of coachgebied.
Los van de toevoeging van Simon aan het coachkader waren er weinig nieuwtjes ten opzichte ten opzichte van eerder duidelijk geworden selectieresultaten (1|2|3). Evertse maakte duidelijk dat Claudia Belderbos nog altijd geblesseerd was, iets waar de roeister van Orca overduidelijk mee worstelde. “Ik moet mezelf echt dwingen om rustig aan te doen en dat vind ik heel moeilijk”, vertelde Belderbos, die het frustrerend vond dat ze juist nu, na een winter hard trainen, geblesseerd was geraakt. De Utrechtse is na haar blessure te snel weer te hard gaan trainen en heeft daardoor een terugval gehad. Ze hoopt stiekem alsnog naar het EK in Sevilla te kunnen met Chantal Achterberg, maar weet dat die kans klein is en dat ze zich beter kan richten op volledig herstel en wedstrijden later in het seizoen.
Wie mogelijk wél naar Sevilla gaan zijn Joris Pijs, Arnoud Greidanus, Björn van den Ende en Tim Heijbrock. Hoewel het er eerst op leek dat de duo’s Pijs/Greidanus en Van den Ende/Heijbrock tegen elkaar zouden strijden in de lichte twee-zonder, is er in de afgelopen weken klaarblijkelijk een alliantie gesmeed tussen de vier roeiers. Samen gaan ze het vanaf nu proberen in een olympisch bootklasse: de lichte vier-zonder. “We hebben wel over wat oud zeer heen moeten stappen”, vertelde Joris Pijs, verwijzend naar de selectie voor de lichte vier van vorig jaar. “Maar we hebben besloten om met elkaar te gaan roeien, en dat gaat nu al best goed.”
Volgens coach Rob Jonkman, die zich niet alleen met deze ploeg maar ook met een lichte acht voor de Holland Beker en mogelijk ook de wereldbekerwedstrijden in Luzern gaat bemoeien, moet de lichte vier zich qua snelheid bewijzen tijdens de Westelijke Regatta en is er dan de mogelijkheid dat men, net als de volledige zware sectie, skiffeuze Inge Janssen en de lichte dubbeltwee met Tycho en Vincent Muda, naar de Europese kampioenschappen in Sevilla mag gaan. Een en ander hangt volgens Jonkman, die te kennen gaf het leuk te vinden om voor het eerst in dertien jaar weer een lichte vier-zonder onder zijn hoede te hebben, af van de financiële situatie van de KNRB.
En op die manier is de cirkel weer rond. Waar technisch directeur Hessel Evertse van mening is dat geld niet belangrijk is, kan ook hij er niet om heen dat aan uitzendingen kosten verbonden zijn. Gezien de grootte van de equipe rijst de vraag of de roeibond niet teveel roeiers, roeisters en coaches aan het verzamelen is zonder dat er genoeg middelen voor zijn om dat te kunnen bekostigen. Een deel van de technische staf werkt op het moment weliswaar onbezoldigd – te denken valt aan Kirsten van der Kolk (W2-), Michiel Maas en Hans Lycklama (W4-) – maar dat geldt lang niet voor iedereen en ook de onbezoldigde situatie is natuurlijk eindig. Evertse benadrukte weliswaar dat hij het fijn vond dat vijf coaches waren opgestaan om de ernstig zieke René Mijnders te vervangen, maar het kost tegelijkertijd gewoon geld om die coaches naar toernooien te sturen. De vliegtuigmaatschappij en het hotel zal in ieder geval geen oogje dicht knijpen omdat de KNRB dat zo lief vraagt.
Daarbij komt ook nog eens dat de oorspronkelijk bescheiden plannen van de roeibond inmiddels een stuk minder bescheiden zijn. Het EK in Sevilla was in eerste instantie voor een handvol ploegen, inmiddels gaat er toch een flinke afvaardiging naar Zuid-Spanje. De wereldbekerwedstrijden in Eton zouden eerst worden overgeslagen, maar inmiddels geeft de ene na de andere ploeg aan naar Engeland af te (willen) reizen. Voor de World Cup in Luzern lijkt de equipe ook groeiende, nu er mogelijk een lichte acht naar toe zal gaan en Evertse heeft benadrukt dat tijdens dat toernooi gescoord zal moeten worden door iedereen. Als er inderdaad veel medailles worden gewonnen in Zwitserland zal iedereen ongetwijfeld staan te juichen aan de oevers van de Rotsee. Laten we dan maar hopen dat er aan het einde van het jaar geen gepeperde rekening volgt, zoals in 2012 wel het geval was. Plannen smaken namelijk een stuk beter als ze binnen het budget passen.
Een overzicht van het AEGON Nationale Roeiteam is te vinden op de website van de KNRB.
In overige media
NUsport: “Vier roeicoaches vervangen zieke Mijnders”
NOS: “Nieuw elan Nederlands roeien”
