Eigenlijk stond er bij Pelargos vandaag een clinic op het programma onder leiding van Tycho en Vincent Muda. Maar door de sneeuwval moest de roeitweeling afhaken. Begrijpelijk: het is glibberen en glijden op de Haagse vlotten. De Muda’s komen daarom een andere keer langs om de eerstejaars ploegen in Den Haag wat wijzer te maken in de wondere wereld van het wedstrijdroeien. Want een ervaren kracht kun je Pelargos nauwelijks noemen. In mei wordt de vereniging elf jaar oud, piepjong vergeleken met (verre) buren als Njord en Laga. Maar de oranje/marineblauw-gekleurde studentenroeivereniging uit Den Haag lijkt steeds meer te leven. De eerste hobbels na de oprichting zijn genomen: nu wil Pelargos verder.
Het getuigde ogenschijnlijk van redelijk wat lef om in Den Haag een nieuwe studentenroeivereniging op te richten in 2002. De Hofstad staat niet bepaald bekend als studentikoos. Ingeklemd tussen studiebolwerken als Leiden en Delft leek Den Haag meer een plek waar je na je studie heen ging; lekker de yup uithangen in een huis of appartementje in de nabijheid van het Scheveningse strand. Maar die observatie is slechts schijn. De Haagse Hogeschool, gevestigd net achter station Holland Spoor, is de ‘alma mater’ van meer dan 21.000 studenten. En de keus om een roeivereniging op te richten was volgens voorzitter Luc Verstralen dus verre van ondoordacht.
“Er is destijds een enquête gehouden onder de studenten,” vertelt Verstralen. “Zeven procent van de studenten gaf toen aan dat ze wel lid zouden willen worden van een Haagse studentenroeivereniging. Zeven procent van 21.000 studenten is niet niks. Dus besloot men om werk te maken van Pelargos.” Maar tegelijkertijd beaamt Verstralen dat het dubbeltje ondanks de veelbelovende interesse ook de verkeerde kant op had kunnen vallen. Het in 2004 in Breda opgerichte Scylla moest een aantal jaar geleden het onderspit delven. De studenten van de lokale Hogeschool bleken toch niet genoeg te porren voor een roeivereniging en de Wikipedia-pagina van Scylla is het enige overblijfsel van een eens trots initiatief.
Net als het iets jongere Boreas uit Zwolle houdt Pelargos het gelukkig wat beter vol, al is het voor de Haagse studenten wel improviseren. Wie een kijkje neemt op de contactpagina op de website ziet dat de vereniging nog geen echt ‘thuis’ heeft. Er is de genoemde botenloods naast de Hogeschool. In het opleidingsinstituut zelf heeft het bestuur een kamertje waarvandaan de vereniging bestierd wordt. Gezamenlijk eten doen de leden op woensdagavond op burgerroeivereniging De Laak, en de borrel vindt plaats in café Momfer de Mol in het centrum van Den Haag. Een centraal honk om samen te komen is er dus niet echt, en hoewel de huisvesting volgens Verstralen op het moment wat stil ligt is het volgens hem wel degelijk een belangrijk thema binnen de vereniging.
Een ander belangrijk punt op de agenda is wedstrijdroeien. José van Veen is al enige tijd de vaandeldraagster van die tak van sport, maar door het gebrek aan know-how op Pelargos is ze voor de coaching uitgeweken naar buurvereniging De Laak. Er valt dus nog genoeg te winnen, te meer aangezien Pelargos de wens heeft om beter mee te kunnen komen met de rest van studentenroeiend Nederland. En waar begint het dan? Bij eerstejaars achten natuurlijk. Dit jaar heeft de Haagse vereniging voor het eerst een eigen mannenacht bij elkaar. Na jaren van verdwaald oranje/antraciet in een Proteus- of Laga-boot zitten er nu acht Pelargianen bij elkaar gestopt. Lichte en zware roeiers die in het eerstejaars veld voor wat succes moeten gaan zorgen. De NKIR was nog niet bepaald een overtuigend begin – de ploeg kwam niet verder dan 6:50.8 – maar de vereniging weet dat er niet meteen winnende achten uit Den Haag zullen komen.
Finales roeien, dat zou al mooi zijn. Beginnelingen af worden ook. Een beetje hopen doet in zo’n geval wonderen, dus hebben ze bij Pelargos vertrouwen in de eerstejaars mannen acht en in de eerstejaars dames vier. Ze zouden na de moeilijke eerste tien jaar wel eens het begin kunnen zijn van een mooie ontwikkeling in het Haagse. Voorzitter Verstralen ziet in elk geval potentie. “Met de vestiging van de Haagse campus van de universiteit krijgen we misschien nog wat extra aanwas. We hebben nu 107 leden, ik zie ons wel verder groeien richting de 130. En wat de eerstejaars ploegen hebben we ook wel vertrouwen. Dit jaar hopen we voor het eerst de Varsity te starten als Pelargos. En de oude vier? Daar dromen er wel een aantal van in de eerstejaars acht. Maar dat duurt nog wel even.”
Alles op zijn tijd. Zo hoort het ook in Den Haag. Politiek draagvlak creëren, coalities sluiten met de verschillende partijen. Polderen, plannen en verder zoeken naar dat eigen plekje in de zon – ook al betekent dat soms glibberen en glijden over het vlot. Kleine pasjes vooruit. Maar vooruit gaat het wel bij Pelargos. En da’s maar goed ook.
