Nog twee dagen en we vieren de jaarwisseling. Iets meer dan zes maanden geleden stond iedereen nog te trappelen voor de Olympische Spelen. Wat zou er gaan gebeuren in Londen? Zouden we, de zeven Nederlandse roeiploegen, succesvol terugkeren uit Engeland? Of niet? De maanden voorafgaand aan de Spelen waren we in de ban van het wedstrijdseizoen. Bosbaanwedstrijd na Bosbaanwedstrijd, klassiekers op de Amstel. En overal was NLroei bij. Wat heet: begin 2012 stonden we met NLroei zelf in de spotlights. Voor het eerst sinds 2003 kreeg de website weer een make-over. Maar volgens mij kunnen we met NLroei nog sneller, nog hoger en nog sterker. Het jaar 2013 wordt het jaar waarop we de volgende stap gaan zetten: naar een nog completer roeimedium.
De afgelopen twee jaar hebben we NLroei weer nieuw leven in geblazen. Dankzij de jarenlange inzet van Sybrand Treffers en Joris Trooster was NLroei op een mooi niveau gekomen – het online centrum van de Nederlandse roeiwereld – maar met het afscheid van eerstgenoemde was de website weggezakt. Sla de oude berichtgeving er maar op na en je ziet hoe het er na Peking 2008 voor stond: een schamele veertien artikelen in januari 2009. Vijf van die artikelen zijn zelfs aankondigingen. Natuurlijk, in de wintermaanden gebeurt er traditioneel gezien weinig in de roeiwereld. Tijdens de kerstdagen is iedereen met andere dingen bezig. En als er ijs ligt op de kanalen, sloten en rivieren is dagelijks een nieuw berichtje over ergometerrecords ook maar zo-zo. Maar toch: NLroei moest toch meer kunnen zijn dan dat?
Vele trouwe NLroei-lezers die ik rond die periode sprak verklaarden me voor gek toen ik aangaf dagelijkse berichtjes te willen gaan plaatsen. Drie keer per week, zo vond men, was meer dan genoeg. Er kon onmogelijk voldoende roeinieuws zijn voor een hogere frequentie aan roeiberichten, toch? Of wilde ik verslagen gaan schrijven van behendigheidswedstrijdjes? Uit pure armoede maar de hond van Nico Rienks interviewen? Met een zoomlens voor mijn neus en camouflagekleding aan in het Amsterdamse bos gaan liggen om de meest compromitterende plaatjes te schieten van de vrouwenacht – voor de nieuwe rubriek NLroeiroddels?
Gelukkig (voor de bronzen dames) is het niet zover gekomen. In plaats daarvan is er stukje bij beetje geschaafd aan de nieuwe NLroei-filosofie: diversiteit en kwaliteit op alle mogelijke manieren. NLroei is namelijk meer dan ‘gewoon een dagelijks nieuwtje’. NLroei is het afgewogen wedstrijdverslag, de informatieve ‘who to watch’ en het intrigerende achtergrondverhaal. NLroei is ook een aankondiging voor een van de talloze wedstrijden die Nederland rijk is. De meer dan 120.000 foto’s die inmiddels op de servers staan – blije gezichten, actiefoto’s en nog veel meer visuele pracht. NLroei is het rustig voortkabbelende forum. Het trainingslog, dat door trouwe fanaten wordt ingevuld. En NLroei is ook het gemiddeld 2.500 man sterke dagelijkse publiek, de ruim 1.200 Facebook-fans en de bijna 1.900 Twitter-volgers.
En mocht u als lezer(es) geïnteresseerd zijn in nog meer cijfers: op een piekdag als de maandag na de Varsity trekken we 5.500 unieke bezoekers. De meeste pageviews op één dag in dit jaar? Net iets minder dan 100.000 op 13 maart – twee dagen na de Heineken Roeivierkamp. Gemiddeld genomen blijven bezoekers van NLroei drie minuten rondsnuffelen op de website. In een bepaald weekend in maart blijven ze opeens vijf minuten hangen. Waarom? RadioH4K – dat al sinds jaar en dag via NLroei wordt gestreamd en op die manier voor iedereen buiten Amsterdam terug te luisteren is. Onze reikwijdte op Facebook? Dankzij het groeiende aantal likes tikken we inmiddels 11.000 mensen aan die nieuwsberichten van NLroei langs zien komen in hun timeline. In binnen- en buitenland. Want niet alleen Nederlanders lezen NLroei gretig, ook over grenzen kijken ze mee. Hoewel het gros van onze bezoekers uit Amsterdam komt (bijna 25 %), hadden we dit jaar namelijk ruim 25.000 bezoekjes uit Amerika en liefst 34 uit Iran. En één (verdwaalde) ziel uit Madagascar.
Het moge mede dankzij deze cijfers duidelijk zijn dat NLroei populair is. En dat er niet meer wordt getwijfeld aan de insteek om dagelijks berichtjes te plaatsen en de website levendig te houden. Sterker nog: als er – om welke reden dan ook – een keer een dag niks online staat is dat vaak genoeg reden om aan de bel te trekken. Waar blijft het dagelijkse leesvoer? Dat hapklare bericht dat je, onder werktijd, lekker door kunt lezen zodat je niet de hele dag met je neus in de accountancyboeken, wetbundels en andere zakelijke literatuur zit? Als ik één ding heb geleerd in de afgelopen jaren is het wel dat het Nederlandse roeipubliek hongerig is. Het wil graag geïnformeerd worden. En de meest onzinnige dingen scoren het beste. Een aandoenlijk levensverhaal, waar flink wat research in is gaan zitten, is mooi. Maar een door midden gebroken acht van Euros is nog altijd mooier.
Dat neemt niet weg dat er nog altijd dingen te verbeteren zijn. Citius, altius, fortius. Het olympisch credo is niet alleen van toepassing op topsporters maar ook op ons. De berichtgeving kan altijd completer, met minder typvauten. En we kunnen als NLroei nog meer eigen nieuws genereren dat door de grote media wordt overgenomen. De goede voornemens stoppen bovendien niet alleen bij hetgeen we nu al doen, maar zijn ook verder te trekken richting de toekomst. In 2013 een nog mooiere website die iets sexier is dan de huidige? Een wekelijkse podcast vanaf een wisselende locatie, die fijn terug te luisteren is in de ochtend- danwel avondspits? Het zou zomaar kunnen. De vraag is natuurlijk ook wat NLroei-lezers zelf ook willen zien. Een uitgebreidere webshop? Meer achtergrondartikelen? Minder focus op het toproeien en meer aandacht naar de sterren van de toekomst? Meer geschiedenis? Roeiwetenschap? Het kan allemaal. Maar hoe je het ook wendt of keert: het kan altijd sneller, hoger en sterker. Het jaar 2013 belooft hoe dan ook een mooi jaar te worden voor NLroei.
