Hij is er toch gekomen dit jaar. Na alle commotie in de wintermaanden, na de vele vergaderingen van de rayonhoofden en de koorts die door heel Nederland gierde was het vandaag zover: de Elfstedentocht. Met het startschot van de inmiddels wereldberoemde Wiebe Wieling, voorzitter van de Vereniging der Friesche Elfsteden. Een kniesoor die er dan om maalt dat er niet geschaatst maar geroeid wordt. Zeker als de 210 kilometer door het wijdse Friese landschap uitmondt in een interessant spektakel waarbij het niet zozeer draait om hard roeien, maar om snel wisselen.
De Elfsteden Roeimarathon groeit de laatste jaren aan populariteit. Wat heet: het marathonroeien lijkt überhaupt een enorme vlucht te hebben genomen in Nederland. Steeds meer voormalig toproeiers, oud-wedstrijdroeiers en enthousiaste veteranen zien er de uitdaging wel van in om non-stop een flinke hoeveelheid kilometers af te leggen. Was vroeger de Ringvaart Regatta van Laga de belangrijkste tocht voor de kilometervreters, nu zijn er verspreid over het hele land tal van tochten. Voor elk wat wils.
Maar de Elfsteden Roeimarathon is inmiddels uitgegroeid tot de heilige graal onder de marathontochten. Uit binnen- en buitenland komen er teams naar Friesland om in hun soms hypermodern uitgerust C2x-boten strijd te leveren. Dit jaar zag de organisatie zich zelfs genoodzaakt om een maximum aantal van honderd deelnemende teams toe te laten. Gisteravond werden door Wiebe Wieling uiteindelijk 99 ploegen weggeschoten, en kon het strijdgewoel beginnen.
De Elfsteden Roeimarathon is namelijk een gevecht. Met name op populaire wisselpunten is het een drukte van jewelste. Verspreid onder het viaduct, aan het vlonder of langs het weiland staan tientallen begeleiders te schreeuwen en gebaren. ‘Hierheen’ roept de een. De ander schreeuwt de naam van de ploeg waar hij bij hoort. In het donker lijkt de kluwen mensen wat op de lichtjesparade van Disneyland Parijs. Paraplu’s met knipperende rode en gele lampjes, fluorescerende ballonnen, ingestudeerde fluitjes of kenmerkende kreten: je kan het zo gek niet bedenken of er is aan gedacht. Pikhaken vliegen de roeiers om de oren om de C-boten zo snel mogelijk naar de kant te trekken om de wissel in gang te kunnen zetten.
De wissels zijn namelijk het geheim van de wedstrijd. Jappe Zijlstra, een van de roeiers van de winnende ARC/Hunze/DDS/Laak-combinatie, weet dat als geen ander. “Een perfecte wissel duurt bij ons twintig seconden. Dat is van het moment dat we laten lopen tot de eerste haal met de nieuw ingestapte roeiers. We proberen elk jaar weer onze techniek te verfijnen. Het gaat namelijk om het maken van zo min mogelijk fouten. Vorig jaar hebben we alleen gewonnen omdat een van onze tegestanders tegen het einde van de wedstrijd een fout maakte.”
Nu had de ARC-combinatie het makkelijker. De ploeg had uiteindelijk zo veel voorsprong dat ze volgens Zijlstra niet eens meer de begeleidingsteams van de achtervolgers tegenkwamen. “Dat maakte het wel ietwat saai, je mist dan het gevoel echt in een wedstrijd te zitten.” De indrukwekkende voorsprong van de winnaars had overigens een eenvoudige oorzaak: de ploeg was sneller dan de afgelopen twee jaar. De nieuwe toptijd staat voor het eerst sinds de route in 2010 werd aangepast onder de 17 uur: 16 uur 59 minuten en 40 seconden om precies te zijn.
Geen enkele van de tegenstanders kon in de buurt komen van die tijd. Ook de ploeg met tweevoudig olympisch kampioen Nico Rienks niet, ook al won de nummer drie overall wel het veteranenklassement. De Willem III-combinatie, met voormalig toproeier Geert Cirkel in de gelederen, kon eveneens niet tippen aan de voorbereiding en de macht van ARC/Hunze/DDS/Laak. “Maar het is een fantastische wedstrijd,” vindt Cirkel. “Mijn handen zijn helemaal aan gort, maar het was schitterend om rond een uur of zes ’s ochtends de zon op te zien komen boven de Friese weilanden.”
De uitslagen van de Elfsteden Roeimarathon zijn hier terug te vinden.
Evenement: Elfsteden Roeimarathon
Datum: 18 t/m 19 mei 2012
Locatie: Friesland
