Applaus voor de eerste tickets

In de halve finale van de mannen acht deden de Nederlanders wat ze moesten doen: kwalificatie afdwingen. De ploeg van coaches Dave McGowan en Antonio Maurogiovanni werd op kleine afstand tweede achter regerend wereldkampioen Duitsland, vlak voor de sterk opkomende Poolse boot. Met de finaleplaats heeft de Holland Acht als eerste Nederlandse ploeg tickets voor de Olympische Spelen bemachtigd. “Dat is wel lekker ja”, zei Olivier Siegelaar, om daar gekscherend aan toe te voegen dat hij het ook niet erg vond om ‘een extra wedstrijdje te varen’. Daarmee doelde de oud-junior op het olympisch kwalificatietoernooi waar hij in 2008 zijn eerste deelname afdwong. Dat hoeft nu gelukkig niet meer. De Holland Acht kan het olympische ticket van het lijstje afvinken en nu volledig focussen op de medailles. “En we gaan voor het verrassingseffect”, lichtte Roel Braas een tipje van de sluier op.

De vierde dag van de wereldkampioenschappen roeien pakte niet alleen voor de Holland Acht goed uit. Ook de vrouwen acht was succesvol. In de herkansing finishten de dames na een volgens roeister Roline Repelaer van Driel “agressieve maar rommelige race” als derde. Daarmee plaatsten de dames zich voor de finale, waarin veel mogelijk is. Ook de andere Nederlandse boten die aan de start verschenen slaagden met vlag en wimpel voor hun roei-examen. De enige uitzondering op die regel was de lichte mannen dubbeltwee. Joris Pijs en Bjorn van den Ende kwamen er in hun kwartfinale niet aan te pas tegen China, Noorwegen en Polen. Het duo kan dit toernooi maximaal nog dertiende worden, en met dit resultaat in het achterhoofd lijkt de kans klein dat er nog een serieuze gooi wordt gedaan naar een lichte dubbeltwee op de Olympische Spelen volgend jaar.

De lichte dames dubbeltwee wist zich in tegenstelling tot de mannen wel te plaatsen voor het volgende deel van het toernooi. Met een afgetekende zege in de herkansing verzekerden Rianne Sigmond en Maaike Head zich van een halve finaleplaats. Dat is al een hele verbetering ten opzichte van vorig jaar, toen het duo niet verder kwam dan plaats 13 in Nieuw-Zeeland. Bovendien geeft de halve finale uitzicht op een olympisch ticket, de beloning voor de beste acht landen in dit loodzware nummer. Als het de Rotterdamse meisjes lukt om met olympische kwalificatie weg te lopen uit Bled nemen ze revanche op alles en iedereen. Het duo heeft het dit jaar niet altijd even makkelijk gehad. De roeibond liet zich van een weinig zorgzame kant zien. Er was veel onduidelijkheid, geen officiële coach. Voorafgaand aan het toernooi waren Head en Sigmond in het blad ‘Roeien’ kritisch over de KNRB. Ze vertrouwen volgens eigen zeggen alleen nog maar op zichzelf.

De grote verrassing van de dag kwam op naam te staan van de zware vier-zonder. Meindert Klem, Ruben Knab, Kaj Hendriks en Jozef Klaassen hadden een loodzware herkansing voor de kiezen. In een wedstrijd waar alleen de snelste twee ploegen door zouden gaan naar de herkansing zag Nederland naast wereldkampioen Frankrijk ook de Nieuw-Zeelandse ploeg naast zich liggen. Halverwege de wedstrijd leek de Nederlandse vier-zonder op een verloren positie te liggen. “Toen heb ik geroepen: ‘Willen jullie wel naar de Spelen?'”, vertelde Meindert Klem na de wedstrijd aan het erevlot. “En toen ging hij lopen! We liepen zo het veld voorbij.” Met een schitterende laatste vijfhonderd meter pakten de Nederlanders niet alleen de op dat moment leidende Nieuw-Zeelanders in, maar ook wereldkampioen Frankrijk. De wereldtitel van de Fransen bleek uiteindelijk niks waard: de ploeg zal zichzelf volgend jaar via het olympische kwalificatietoernooi moeten plaatsen voor Londen. De Nederlandse vier is evenwel nog niet veilig. “Het gaat om zaterdag”, zei Klaassen met een waarschuwende vinger. Als het kwartet dan de A-finale haalt is de ploeg pas echt zeker.

De goede races van de nationale equipe leverde veel waardering op van het in oranje getooide Nederlandse publiek. De enthousiaste supporters brulden zich schor en klapten uitbundig voor hun helden. Zonder twijfel was het de lichte twee-zonder die op het hardste applaus kon rekenen. Arnoud Greidanus en Joeri Bruschinski vochten in hun halve finale een mooie pot uit met de Chinese ploeg en trokken aan het langste eind. “In het begin was het te gehaast, en toen we na vijfhonderd meter vijfde lagen moesten we ons herpakken. Rustig blijven en gewoon blijven duwen met die benen”, zei Greidanus. Dat leidde tot het gewenste resultaat. “En met vier races, hè!” voegde een grijnzende Greidanus daar aan toe terwijl hij zijn bootgenoot bewonderend op de schouders sloeg. De roeier van Proteus-Eretes doelde daarmee op de twee wedstrijden in de twee-zonder én de invulbeurt in de lichte vier die Bruschinski achter de rug had. Die had weinig adem meer over. “Ik was bij het inroeien al zo verschrikkelijk moe, maar ik durfde niks tegen Arnoud te zeggen.” Gelukkig voor Bruschinski waren er geen excuses nodig. Alleen een high five en een kleine zegetocht langs het luid applaudiserende publiek.

Meindert Klem gaf een beslissende push halverwege